Onoſanderab oī ꝓrlus culpa eximere: eāqꝫ ad fortunā oīo reiicere uel eū ꝗ fortiter nauiterqꝫ uictor atqꝫ uoti cōpos euaſiſſet. Vſqꝫ adeo debitis fraudare laudi-bus: ut palmā rei bene ꝓbeqꝫ geſtæ fortūæ dūtaxat acceptū opportere referri cēſeat. Cæteꝝ cū oēs pene mortales natura ꝓpēſiores ſint. his potiſſimū fidē hr̄e: ꝗ ea uel mēorēt: uel lr̄is mādent: quoꝝ ipſi ꝑiti ſint: ēt ſiqͣ ar-dua & difficilia factu uideāt̉ referre narrātibus at re quāpiā in qͣ ſemetip̄osnō exercuerīt: tāet ſi nec difficilis nec īcredibilis ē: Vix tamē adduci poſſūtut ei fidē habeāt. Iccirco neceſſe eē opinor tātū p̄fari hæc oīa q̄ de imꝑatore militaribuſqꝫ cōſiliis hoc libro ſum cōplexurus. lā reꝝ īdubitatis ꝑicu-lis eē ꝓbata his maxīe auctoribus: ꝗ romāi noīs parētes atqꝫ prīcipes exti-tere. Quoꝝ egregia uirtus ſine cōtrouerſia apud oēs mortales ad hāc diēcōſenſu oīum primas optīet. Nihil igit̉ raptim nihil temere ex tꝑe ue cōfictū: nihil ꝓrſus ībelle: libellus is cōtinebit. Sed ea q̄ reꝝ uarietate certiſſimis documētis Rōani nauiter geſſerūt ac ediderūt. Qui nō mō ꝗd aduerſū hoſtes faciēdū eēt ꝓbe ſciuere. Verū etiā neꝗd ſibi cōtra inferri poſſet:prudēter ꝓſpexere: nec īuenies uſqͣ ubi non certo æquoqꝫ iure certādi uſifuerīt. his itaqꝫ fōtibus eꝗdē cūcta collegi ꝗͣꝗͣ nō ſum neſcius pleroſqꝫ op-taturos qͦcūqꝫ de hac re ab ſe dici poſſēt: ſua magis uideri ꝗͣ accepta ab aliisQuippe ꝗ maiorē ſe laudē crederēt adepturos ſi ab ſe excogitata uiderent̉atqꝫ deprōpta: ꝗͣ ſi hæc ad alios auctores referri oportere nō ſua eē plāe fa-terēt̉. E ꝗdē nihilominus me ob id ipſū cōmēdationē cōſecutuꝝ exiſtīo.Nā quēadmodū ſi ꝗs ꝓfectus militiā res ſtrēnue ibidē ac fortiter ab alijsgeſtas: lr̄is & mēoriæ tradidiſſet: nō ꝓpterea laud̓ priuaret̉: qd̓ nō qͥ ip̄e uiribo & īgēio aut īuēiſſet aut patraſſet. Sed qͥ alij feciſſēt poſteritati cōmēdaſſet: Ita me puto nō ꝓīde paꝝ cōmēdatōis & laudis r̄latuꝝ: ꝙ nō a me hæcīuēta eē īgēue fateor. ꝗn potis hͦ ip̄o p̄ſtar̄ haud īiuria uideri oībꝰ poſſū ꝙ& hudē ſine īuidia & fidē ſine obtrectatiōe atqꝫ calūnia merito r̄latura ſū-Mꝑatorē itaqꝫ deligi oportere inꝗͣ nō generis & maioꝝ nec fortu-naꝝ & opū hīta rōne. Quoꝝ alteꝝ ī ſacerdotibus dligēdis alteꝝī magr̄is ludoꝝ creādis obſeruari ſolet. Sed q̄rat̉ eiuſmōi ꝗ tēpe-rās ſit cōtines ſobrius frugi ac tenuis uictus. Laboꝝ patiēs: acer īgenio: nōauarus: nō iuuēis: nō ſenex. ſi cōtīgat quoqꝫ: ꝗ liberos habeat: ꝗ ad dicēdūidoneus ſit exiſtīatiōe deniqꝫ p̄ditus. Tēperās: ne uoluptatibus delinitusatqꝫ diſtractus curā maxīaꝝ reꝝ deſtituat. Cōtinentē āt eē oportet eū qſūmæ tātæ admīſtratōis p̄eſt: Impotētis .n. aī īpeto: ſi facultatē fortē qͥ collibuerit ꝑpetrādi nactus ſit. Vſqꝫ adeo cupiditate p̄ceps ꝓlabit̉: ut cohiberifacile neqͥat. Sobriū ēt uolo: ut rebus maxīs Inuigilare cōmode poſſit. ſæpe .n. noctu ꝑ ꝗetē aī: Imꝑatoris cōſilia cogitatiōe diſcuſſa cōſumatius cō-firmari poſſūt. Victu frugi & tenuē: ꝗa delitiaꝝ plenus uiuēdi cultus &exꝗſita ciboꝝ cura fatigat: & mergit aīum: ut ꝑ Imꝑatoꝝ delitias neceſſa-ria iꝑa gerēdaꝝ reꝝ incaſſū terant̉. Paciētia uero laboꝝ ad imꝑatorē eo
xi
Iint pe