Diſtinctō48

debemus. ergo non benemur cōformare voluritateꝫ noſtram diuine in volito. ¶ Sed contra ſuper illud Ps. Non adheſit mihicor prauū et cetera. Dicit gloſaCor prauuꝫ habet qui non vultqͦd deus vult. ſꝫ omnes tenemurnon habere cor prauum. ergo benemur ad conformandū voluntatem noſtram voluntati diuinein volito. ¶ Preterea ẜm Tulliū. Amicorum eſt idem velle etnolle. ſed tenemur deo eē amici.ergo tenemur idem velle qͦd ip̄evult. ¶ Reſpondeo dicendū ꝙdeus dicitur aliquid velle volūtade antecedente. et de hoc nō eſtdubium quin voluntatē noſtraꝫin tali volito: diuine conformaredebeamꝰ. quia hoc eſt ī quod voluntas noſtra ordinata eſt. Dicitur etiam aliquid velle voluntate conſequente. et hoc volitumnon ſemper notum eſt nobis; niſi quabenus operacōne eius manifeſtatur. et hoc addit rōneꝫ aliquam bonitatis ad rem vt poſſit eſſe volita. quia deus eā vultſicut enim aliquid in ſe hꝫ bonitabem vt facere elemoſinā. et tamēadueīt ſibi aliquā racō bonitatisex fine. Ita etiam aduenit ſibi aliqua ratio boītatis ex hoc ꝙ eſtvolitum et ordinatū a deo. eo eiipſo ꝙ aliquid apprehenditur vtvolitum a deo apprehenditur vtbonum. Vnde volūtas conſeq̄nshanc apprehenſionem tenetur tēdere in illud. alioqͣn non eēt mo

tus voluntatis bonꝰ. nec deo conformis ſi bonum refugeret. quianon tenderet in hoc ad quod ordinata eſt a deo: ſcꝫ ad bonum.et ita homo non vellet qd̓ deusvult ipſum velle. ¶ Sciendū tamen ꝙ cum ſint diuerſi gradusappetitus: ꝯſequentes diuerſasapprehenſiones: nullus appetitꝰtenetur tendere in illud bonū cuius rationem non apprehendit.Verbi gratia: ī nobis eſt quidāappetitus ſenſitiuus conſequensapprehenſionem ſenſus qui noneſt niſi d̓ bono conuenienti ſcd̓mcorpus. Vnde hoc appetitu appetitur delectabile ẜm ſenſum. nullo autē modo aliqͦd bonum ſpirituale. vt ſcientia. Eſt etiam quedam voluntas in nobis naturalquā appetimus id qd̓ ẜm ſe ē bonum homini: inquantum eſt homō Et hec ſequitur apprehenſionem ratōnis ꝓut eſt aliquid abſolute conſiderans. ſicut vult homo ſcientiam; virtutem. ſanitatēet huiuſmodi. Eſt etiam quedāvoluntas in nobis deliberata: cōſequens actum rationis deliberātis de fine et diuerſis circum ſtantijs. Et ſcd̓m hanc tendimus inillud quod rationeꝫ bonitatis habet ex fine vel ex aliqua circum.ſtantia. Si ergo n̄t aliquid qͦdhabeat oēs has rōnes boītatis qlibet appetitꝰ. ſi ſit rectꝰ tēdit inhͦ. Si at deſit aliqͣ rō dictarū oilluꝫ appetitum cui reſpondet tal̓racō non tēdere in hͦ. Sed forte