Diſtinctō23

non poteſt. ¶ Ad vj. dd̓m. ꝙdicit̉ deus non poſſe iniuſta facere nō ꝓpter iuſticie ſue ꝯtrarietatē ad ſuā potētiam ſed ꝓpternituſticie incōpoſſibilitatē. Hecem̄ duo ſunt impoſſibilia ꝙ deus aliquid faciāt et illud iuſtuꝫnon fit ¶ Is autē rn̄demꝰ ⁊cͣ.Solucio magri in hoc conſiſtitꝙ cum d̓r deus n̄ pōt facere niſiquod iuſtū ē. Hoc qd̓ dico iuſtūpōt intelligi priꝰ cōiungi cū hocverbo eſt a quo reſtringitur adſtandū ꝓ pn̄tibus ꝙ cum hͦ verbo pōt. et ſic falſa eſt. Eſt enimſenſus deus nō poteſt facere inſi id qd̓ modo iuſtū eſt qd̓ falſūeſt. p̄t em̄ facere quedā que mōnichil ſunt. vel pōt priꝰ intelligiꝯiungi cū hocverbo pōt habendevim ampliādi ꝙͣ hoc verbo eſt⁊ in hoc ſenſu eſt vera. quia ſichoc nomē iuſtū ſupponit ꝓ pn̄tiꝯfuſo nō ẜm aliqd̓ determinatūtempꝰ. et ſic eſt ſenſus. deꝰ nonpoteſt facere aliqͥd qd̓ non ē iuſtū in quocūqꝫ tꝑe ponatur abeo factum. et per moduꝫ iſtumꝓcedunt omnes obiectiones¶ Diſtinctio. xliiij.unc illud reſtatdiſcutiēdum ⁊cͣ. Hic excludir predcoꝝ erroremꝙͣtum ad hoc ꝙ ponebant potētiam dei limitari ad qualitatemreꝝ. Et diuidit̉ in duas partesIn pͥma excludit eoꝝ errore Inſecūdā determinat quādam queſtioneꝫ per qua videbat̉ in d̓ma

potētia diminucō poni. ibi. Preterra queri ſolꝫ ⁊cͣ. Prima in duas. In pͥma inqͥrit vtrum dei pobentiā limitet̉ ad rerū bonitatē.In ſecūdā inquirit vtꝝ limitet̉ad rerū modū. ibi. Poſt hoc cōfiderandum ⁊cͣ. Circa primumduo facit. Primo excludit racōnem eorū qui ponebāt deum nōpoſſe res meliores facere ꝙͣ faciat. Secūdo per rōem deſtruit eorū poſicōem ibi. Verū hoc abcis rn̄deri ⁊cͣ. ſententia in literaplanā eſt.Ic queruntur quatuor. Primo vtꝝ deus vnaquāqꝫ rem potuei̓t meliorē facere ꝙ fecerit. Secundo vtrū potuerit facere melius ipſū vniuerſūTercō de quibuſdā excellentiſſimis creaturis vtrū deus eas facere potuei̓t meliores. Quartevtꝝ quicqͥd deꝰ olim potuit facere et modo poſſitd̓ primum ſic proAcedit̉. videtur ꝙ deꝰ nullācreaturā meliorē facere potueriſꝙ ſit. qꝛ ẜm dyo. et plato. optimi eſt optima adducere. ſed optimo nichil pōt melius eē. ergohijs que deꝰ facit qui optimꝰ eſtnichil melius eſſe pōt ¶ Pͣ ẜmBaſiliū accipere a pre filio cumom̄i creatura oōe eſt. ſed in hijsque ſunt vniꝰ rōnis benet idemmodꝰ arguinētandi. ergo cū auge. arguat ex hoc ꝙ in deo inuidia eſſe n̄ poteſt ꝙ filiū meliorem ꝙ genuit generae̓ nequerit