Diſtinctō43

bonum eſt quorum nec vnū preterire. nec alterum facere: ſinenituſticia poſſumus Dico ergoꝙ quicquid eſt ordinatū iuſtuꝫvel bonum in rebus creatis totūē ex ipſa volūtate dei ordinanteet ideo ex neceſſitate iuſticie nōfacit hoc quin etiaꝫ aliud facerepoſſet. qꝛ modū ordīs quē circahoc ponit etiā circa aliud ponere poſſet ſicut etiā ſciēciā ſua eſtcauſa verorum creatoꝝ econtrario ſciēcie noſtre. ita et iuſta voluntas ſua: eſt cauſa iuſtoꝝ creatorum. vnde ſi aliud faceret iuſtum faceret et iniuſtꝰ ipſe noneſſet ¶ Ad. j. ergo dicedum ꝙiuſticiā poteſt accipi dupl̓r. velipſa ordinacō d̓ine voluntatis q̄in deo eſt. et ſic non pōt facerep̄ter iuſticiaꝫ. ſicut nec pōt facere preter ſcīam. Aut pōt accipiẜm ꝙ ex ordine volūtatis ſue determinatur iuſticia in aliquo opere creato. et p̄ter illā iuſticiāfacere pōt. nec ſeipſu negaret.qꝛ in hoc etiā ꝙ faceret ordo ſuē tuſticie apparerꝫ. et ideo nec &tra iuſticiam faceret nec intu̓ſteEt per hoc ptꝫ rn̄ſio ad ſecūdū¶ Ad. iij. dd̓ꝫ. ꝙ ꝙͣuis volūtasdei ſit immobiliter determinataad iuſticiam. tamē ordo iuſticienō eſt determinatꝰ ad hac remvel ad illam vnde nō ſequitur ꝙex neceſſitate tuſticie hoc vel illd̓faciat. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ iuſticiadicitur dupliciter de deo. Vnoretributio pro meritis. et hec reſpondet iuſticie in ciuilibꝰ ſpecia

liter dicte Et hͨ qꝛ attēdit equalitatem et ordine ex parte ip̄arūrerum. ideo deus hanc iuſticiaꝫp̄termittit quādoqꝫ. et ſcd̓m miſericordiā ꝓcedit opus etus Alio mō dicit̉ iuſticiā decenciā d̓inebonitatis. cui rn̄det ī politicis iuſticiā ꝯuiter dicta que eſt ꝯuīsvirtus ẜm ph̓m mn. vº eth. ⁊ ꝙhec reſpicit ordinem ex parte ipſiꝰ dei. id̓o preter hāc deus nnꝙ facit nec facere poteſt Nihilenim poteſt facere qd̓ ipſu nondeceat. ⁊ huic iuſticie non repugnat liberalitas qua alicui ꝯfertur id qd̓ ſibi debituꝫ non eſt. ethec eſt dei miſericordia quā etiam peccatoi̓bꝰ dignis morte gciam infundit vt digni ſint vita⁊ ſic ponit altum ordinem in reipſa vt ſcꝫ quod ex culpa ordīabatur ad penam. ex graciā ordinetur ad gloriam. ¶ Ad. v. dicendū. ꝙ idem eſt de trayano q̄forte poſt. ccc. ānos ſuſcitatuseſt et de illis qui ptꝰ vnuꝫ die ſuſcitati ſunt. de onibus em̄ dd̓ꝫ ēꝙ non finaliter ꝯdemnati erat.preſciebat em̄ deus eos ſāctorūprecibus a penis liberādos et vite r̓ſtituēdos et ſic ex liberalitatebonitatis ſue veniā cōtulit ꝙuiseternam penaꝫ meruiſſent Nōenim eſt ſimile de ipſo in que ſolum peccatur. Vnde et libere remittere poteſt ſine vllius offenſa. et de alio iudice qui puīre habet culpam in altum vel in rempublicam vel in deum commiſſūvnde et penam remithere licite

T