Diſtinctō23

eſt Sed tamen eſt ibi libertas etvoluntatis et operacōnis proutexit a voluntate.:d̓ ſecūdū ſic proceditur. videtur ꝙ deꝰ agatde ncc̄itate iuſticie. ſicut em̄ dicitglo. ſuꝑ illud. 2. ad thy. no. ſeipſum negare nō poteſt. ſeipſuꝫnegaret ſi iuſticiā ſuam dimitteret que eſt ipſe. cū ergo nccariuꝫſit deum ſeipſū non negare. videtur ꝙ ex neceſſitate iuſticie agatItē quicqͥd non eſt iuſtū ſi fiatmmiuſte et ꝯtra iuſticiā fit. ſed deus nichil p̄t facere iniuſte et cōtra iuſticiam qꝛ ſic poſſet peccare. ergo videt̉ ꝙ de ncc̄īitate iuſticie agat. Itē cauſe naturalesdicūtur agere per ncc̄itatem nature eo ꝙͣ deberminate ſunt advnum. ſed volūtas dei immutabiliter determinata ē ad iuſticiaergo videtur ꝙ agat de ncc̄itateiuſtie. ¶ Sed ꝯtra Ionē. ijº d̓r īglo. deꝰ miſei̓cors paratus ē ſaluare per miſericordia quos nōpoteſt ꝑ iuſticiā et ita videt̉ ꝙ n̄de ncc̄itate iuſticie agat ¶ P ꝯſtat ꝙ ſaluare illos qui ſūt ī inferno non eſt iuſticie. ſed mag̓ꝯtra iuſticiam videt̉. Sed ſicutlegitur ad preces beati gregorijdn̄s Trayanū imꝑatorē ydolatram et ob hoc in infernū damnatū: ab inferis r̓uocauit ⁊ vitereſtituit. ergo videtur ꝙ non ⁊gat de ncc̄tate iuſticie. ¶ Pͣºfinon poteſt agere niſi ẜm inſticiam. aut hoc intelligitur d̓ iuſti

cia creata. aut de iuſticia increata. ſed non de iuſticia creata. ꝙea operatio dei non regulat̉ necetiam de iuſticia increata. quiailla pōˢ non ꝯtrariat̉ nec volūtati. ergo vid̓r ꝙ nō agat de nccitate iuſticie. ¶ ℟dd̓m. ꝙ deuꝫagere de neceſſitate iuſticie pōtintelligi dupl̓r. aut ita ꝙ nichilpoſſit agi ab eo qd̓ ſi fieret iuſtūnon eſſet. et ſicveꝝ eſt. Sic em̄non poteſt facere aliquid qd̓ ſifieret non eſſꝫ volitū ab eo et qd̓non eſſꝫ ab eo ſcitū. ita ē et de tuſto. nihil. .n. pōt facere qd̓ ſi fieret non eſſet iuſtū. pōt autē ītelligi ꝙ ex iuſticia ſua determinetur ad aliqd̓ vnum faciendū itaꝙ aliud facere nō poſſet et ſic falſum eſt. et huiꝰ racō eſt. qꝛ quādocūqꝫ tota determinatio operiſeſt ex parte oꝑantis in operateeſt determinare ad hunc modūhoc vel illꝰ. Qn̄ autē ipſū opex ſe determinatū eſt. nō eſt vlterius in oꝑante. verbi gram operibꝰ hūanis aliqͥd quātuꝫ ē deſui natura eſt indifferēs vt ſedere vel non ſedere. et vtrunqꝫ determinatur ad hoc qd̓ ē eſſe virtuoſum ex parte homīs qui adhibet debitas circuſtantias. vnd̓ex ncc̄itabe iuſticie ad neutꝝ cogitur. ſed quotcūqꝫ facit iuſtuꝫerit debitis circūſtancijs adhibitis ex ordine racōis. Aliquid aute in eſt ex ſua forma determinatum ad vnum. ſicut mentiriquod in ſe maluꝫ eſt. vel ſeruareequalitatem iuſticie quod in ſe