nominat eſſentiale ꝯiunctum nocionali ſicut cum dicitur deus generat vnde illud quod eſt eēntiale pertinens ad ratione pobentiecōmune eſt tribus ſicut et potentia creandi. Eadem em̄ potētiapater generat et filius naſciturſed nocio remanet ꝓpria patri ethoc plenius patet ex dictis ſupͣdiſ. vij. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ deo idēeſt principtum eſſendi et operandi vnde ſicut deus eodē eſt vnusens iuſtus ⁊ ſic d̓ alijs ita ip̄e eodē operatur actus diuerſaꝝ ratōnum nos aūt diuerſis ¶ Ad. iijdicendum ꝙ in omnibꝰ alijs ſubſtantijs ſeparatis non videt̉ ommno idem eſſe re voluntas et intellectus ſed quod in alijs ē ẜmdiuerſitatē realem eſt in deo ẜmvnitatem rei et diſtinctioneꝫ rationis. ¶ Ad quartum dicendūꝙ attributa in deo ſunt vnuꝫ reet diſtinguuntur tantuꝫ rationeet ideo nomen potentie ⁊ quicqͥdaliud eſt nomen rei ſiue nomenprime impoſitionis non pōt pluraliter predicari vt dicat̉ pluraattributa eſſe plures potentiasvel plures bonitates vel aliquidhuiuſmodi: ſed nomina ſecundeimpoſitōis vt attributum et hutuſmodi pluraliter predicantur¶ Queſtio ſecunda.cinde queritur dehijs que ſubiecta ſuntdiuine potentie. et circa

hoc queruntur tria. Primo vtꝝdeus poſſit. quicqͥd eſt altei poſſibile. Secundo vtꝝ poſſet faciimpoſſibilia. Tercio. vtrum ſitiudicandum aliquid ſimpliciterpoſſibile vel impoſſibile ẜm cauſas ſuperiores vel inferioresd primum ſic proAAceditur. videtur ꝙ deꝰ poſſit quicquid alteri poſſibile eſt.omnis enim potentia creata eſtexemplata a potētia ipſius ſicutomne bonuꝫ a bonitate eius: ſedquicquid eſt in exemplato veriꝰet perfecttus inuenitur in pͥmoexemplari. ergo potentia dei ſeexbendit ad omnia in quecunqcreata porentia poteſt. ¶ P.ph̓s dicit ꝙ deus et etiaꝫ ſtudioſus poteſt praua agere. ſꝫ nihilita elongatur a potentia eius ſic̄malum. ergo videtur ꝙ ipſe oīapoſſet que creatura poteſt ¶ Pde ratione voluntatis eſt vt libettatem ad vtrūlibet habeat ſed indeo veriſſime inuenit̉ voluntasergo poteſt vtrūlibet et bonū etmialum. ¶ P. nichil quod eſtlaudabilitatis ei ſubtrahendumeſt qui magnus eſt ⁊ laudabilisminis ſed poſſe facere malum etnon facere eſt laudabilitatis ſit̄dicitur Ecc̄i. xxxi. In laude viriiuſti qui potuit tranſgredi et nōeſt tranſgreſſus facere malumet non fecit. ergo deo conuenitet ſic idem quod prius. Sed contra ſicut deus non poteſt nō eſſe