Diſtinclio43

deus ita non poteſt eſſe imperfectus. Sꝫ quedam dicitur creatura poſſe ſua īfirmitate vel imperfectione: ſicut pati mori et huiōiergo videtur ꝙ deus nō omniapoſſet q̄ creatura poteſt. ¶ Pſummū bonum non poteſt eē cāalicuius mali. ſicut nec ſūme calidum cauſa alicuius frigoris. ſeddeus eſt ſumme bonꝰ. ergo nullum malū facere poteſt. creatura autem hoc poteſt. non ergoquicquid creatura poteſt et depoteſt. ¶ ℟º dicendum ꝙ quicquid perfectōnis in creatura ē:totum eſt ex emplariter eductuex perfectōe creatoris. ita tamēꝙ illam perfectōnem perfectiꝰdeus habet ꝙͣ in creatura ſit. etideo potentia creature inquantūdeficit a repreſentacōe diuine potentie deficit a perfcō poſſe. Vnde qͦd attribuitur ſibi ẜm ꝙ eſt ītali gradū participata non oportet ꝙ diuine potentie attribuat̉.ſicut etiam dicimus eſſentiam lapidis exemplatā a diuina eſſentia. nec tamen dicimus deum eſſelapidem Ita etiam non dicimusdei potentiam eſſe potentiā ambulādi vel paciendi quaſi ꝓximūprincipiuꝫ ambulaconis aut paſſionis: ita ꝙ ipſe ambulet vel paciatur. ¶ Sciendū tamen ꝙ gradus potentiaꝝ ſicut et naturarūdiuinā diſpoſicōne ordinati ſuntẜm ꝙ vna plus vel minus deficita perfectione diuine potētie Etideo videnduꝫ eſt ꝙ ꝙͣuis nullꝰactus ꝓprius harum potentiarū

ẜm gradus determinatos oonuniat diuine potentie: ſicut principio ꝓximo. tamen omnis actusꝓprij harum potentiarum egredientes ab eis ẜm ratōnem ordinis in quo conſtitute ſunt reducuntur in deum ſicut in cauſaꝫ pͥmam. Vnde ꝙͣuis non dicamusꝙ deus poſſet ambulare vel patidicimus tamē ꝙ cauſat ambulationem et paſſionem in alijs. ſedactus qui egrediūtur a determinatis potentijs preter dictā rationeꝫ ordinis nullo modo in cauſalitatem diuine potētie reducūtur. Non enim dicimus ꝙ poſſꝫpeccare: neqꝫ in alijs peccatū facere. ¶ Et per hoc patet reſpōſio ad primū. ¶ Ad ſecunduꝫ dicendū ẜm quoldaꝫ ꝙ praua accipienduꝫ eſt materialiter. vt ſitſenſus. Deus poteſt facere praua. id eſt que modo praua ſunt;que tn̄ ſi ipſe faceret praua noneſſent ¶ Vel dd̓m ꝙ loquitur cōdiconaliter vt intelligat̉ p̄t facere ſi vellet cuius condicōnalis etantecedes eſt impoſſibile et conſequens. et hoc non eſt inconuemiens. ſicut hic. Si centum ſuntminus ꝙͣ quinqꝫ: ſunt minus ꝙͣdeceꝫ. ¶ Ad tercium dd̓m ꝙ poſſe peccare ẜm Anſcl̓. et Boeciuꝫnon pertinet ad libertatem volitatis. ſed magis eſt conditio voluntatis deficientis inquantū eſtex nihilo. ſed in hoc attenditurratio libertatis ꝙ poſſet hoc facere vel non facere. aut hͦ vel illudfacere. ¶ Ad quartū dicendū q̄

S j