Diſtinctō38

per modum ipſius et nō per mōdum ſui. vt ptꝫ ex libro de cauẜEt ideo oporbet ꝙ ꝯgnitio fiatſcd̓m modum cognoſcētis. quiaergo ī ītellectū diuino eſt ſūmavnitas. ideo eius cognico ⁊ vniformis de omnibus. ōma em̄ ineo vnum ſūt. cum ergo queriturvtrum deus ōnia vniformiter ꝯgnoſcat diſtinguēdum eſt. qͥaaduerbiū poteſt dicere modumactus cogniconis. et ſic eſt veruꝫvel modū obiecti et ſic eſt falſuꝫ.quia deus nō tātum ſcit rem ſedꝓprium modum rei. vnde ſcit diuerſis diuerſos modos ineſſe.Et ſimiliter dicendum eſt ad ōnes n̄miles queſtiōes. ¶ Ad pͥmum gͦ dicēdum. ꝙ cum diciturſciencia que eſt de re aliter ꝙͣ ſiteſt falſa. hec eſt duplex. qꝛ adu̓bium aliter pōt deſignare mod̓ipſiꝰ ſciēcie et ſic falſū eſt. qꝛ ſciēcia vera eſt immaterialis de rebus materialibus. vel pōt deſignare modū ſcitorum. et ſic ē verum. vnde ad ꝓpoſitum nō cōcludit. ¶ Ad .ij. dicēdum. ꝙ eeucia dei per quā ſeipſū cognoſcitdeus. eſt etiam ſimilitudo ꝑ quācognoſcit ōma creata. et ita peridem mediuꝫ ſe et alia cognoſcitvnde ex parte cognoſcētis inuenitur vnitas. ſed ex parte cognitorum diuerſitas. quia aliquodeorum ſcilicꝫ ipſe deus: ſe habetper idētitatem ad medium illudAlia per mmitacōeꝫ ſcilicꝫ ip̄e creature. ¶ Ad terciū dicēdum.ſimiliter ꝙ deus eodeꝫ meº ſcili

cet eſſentia ſua cognoſcit ⁊ bonaet mala. ſed ad hoc medium diuerſimode comparantur bona ēipſum imitantur. et mala que abipſo diſcedūt. ¶ Ad quartū dicedum ꝙ vna eſſencia diuina ēper quā eſſe ōnibus tradidit etper quā omnia cognoſcit. vt ibidem dyo. dicit. Alietas autē rationum eſt ex diuerſitate reſpectuum qui attendunt̉ ſcd̓m diuerſitatem rerum.Id̓ tercium ſic proceditur. videtur ꝙ ſciēcia deinon ſit enūciabilium Sciētia em̄dei eſt de rebꝰ per ydeas earumſed ydea eſt ſimilitudo rei incōplexe. ergo videtur ꝙ complexorum vel enūciabilium deus ſcieciam nō habeat. ¶ Pvt dicit̉ iniijº de anima. quādo intellectusintelligit affirmacōem et negatiōem ſit quedā compoſicō inteſlectuum. ſed in d̓iuino inbellcūnulla eſt compoſico ergo enunciabilia nō cognoſcit. ¶ Pº. ſic̄ibidē dicitur oꝑacōm quā intellectus affirmat aliquid aut negat admiſcetur tempus. Vndeom̄s enunciatio cum tempore ſignatur. ſed intellectus diuinusōnino abſolutus eſt a temporeergo non eſt enūciabilium.O intellectus diuinus eſt veriſſimus cui nulla falſitas admiſceri poteſt. ſed duarum oꝑacōnuꝫintelſcus vni admiſcetur falſitasſcilicet ei quā affirmat aliquid.