Diſtinctō36

an̄qͣ faceret vt habitum eſt exverbis augꝰ. ergo modo non ꝯgnoſcit res ꝑ plures ydeas. ſꝫper vnam tatum. ¶ P vt dictū eſt ydea ſe habet ad rem cutus eſt ſicut forma artis que eſtin mente artificis ad artificiatuꝫSed diuerſicas artificiatoruꝫ ꝓuenit ex pluralitate formaruꝫ q̄ſunt in meube artificis et nō eccuerſo. ergo videtur ꝙ nec vniuerſitas reꝝ poſſit inducere pluralitate ydeaꝝ. ¶ Pſicut ydeadicitur relatiue ad ydeatū. ita etſcīa dicit̉ per reſpcm̄ ad ſcibile.ſed ꝙͣuis ſint plura ſcita a deo.tn̄ eſt vna tm̄ ſcientia. ergo ⁊ reſpectu omniū que ꝓducūtur abipſo eſt vnā tm̄ ydea. ¶ Sed ꝯtra illud in quo non eſt pluralitas aliqua non p̄t pluraliber ꝯſignari. ſed augꝰ. pluraliber ydeas noīat dicēs ꝙ ydee ſunt rationes rerū ſtabiles in mente diuina exn̄bes. et cū ipſe nec oriatur nec intereat ẜm eas ſit tamomne qd̓ intei̓t et oritur. gͦ ydeeſunt plures ¶ P ẜmdam. differētia eſt ca numeri. ſꝫ ẜm augdeus alia racōe creauit homineet equū. ergo vid̓r ꝙ ſint plue̓sracōes ydeales reꝝ in deo ¶ ℟dd̓. ꝙ cum deus de ſingul̓ rebꝰppriam ꝯgnitione habeat: opotet ꝙ eſſentia ſua ſit ſil̓itudo ſingularū rerum ẜm ꝙ diuerſe reſdiuerſimode et particularicer ipſā imitatur ẜm ſuam capacitatem ꝙͣuis ipſa ſe totā mutabileꝫprebeat. ſed ꝙ perfce non imitā

tur eaꝫ creature ſed deformiterhoc eſt ex earū diuerſitate et defectū vt dicit dyo. in. ij. c. de di.no. Vn cum hoc nomē ydea nōminet eſſentiā diuiuā ẜm ꝙ eſtexēplar imitatū a creatura eſſentia d̓inā erit ꝓpria ydea iſtiꝰ reẜm ꝙ determinat imitacōis modum. et qꝛ alio modo imitanturea diuerſe creature. ideo d̓r ꝙ ēalia ydea vel racō quā creat̉ hōet equꝰ. et exinde ſeqͥtur ꝙ ẜmreſpectum ad plures res que diuinā eſſentiam diuerſimode imitantur ſit pluralitas in ydeis ꝙuis eſſentia imitata ſit vna. vebi grā ſicut ex predictis ptꝫ. qͦtquid ꝑfectōis in rebus eſt hoctotū dro ẜm vnum et idē indiuiſibile ꝯuenit .ſ. eē viuere et intelligere et omnia huiōi. cū autē ōnes creature imitātur ipſā ꝙͣtuꝫad eſſe. non tamē omnes ꝙͣtumad viuere. nec iteꝝ omnia queipſā imitatur quātum ad eſſe eodem mō eſſe participant cū qͥdaꝫalijs nobiliꝰ eſſe poſſideant. Exhoc ergo efficitur alius reſpcuseſſencie diuine ad ea que habēttantum eſſe et ad ea que habenteſſe ⁊ viuere. et ſimiliter ad ea q̄diuerſimode eſſe habent. et ex l̓ſunt plures ratiōes ydeales ẜmꝙ deus intelligit eſſentiam ſuaꝫvt imitabilem per hunc vel illuꝫmodum. ipſe enim rationes iimtaconis intellecte ſeu modi ſuntydee. ydea em̄ vt ex p̄dictis ptꝫnoīat formā vt ītellcam ⁊ n̄ ꝓutē in natura intelligētis ¶ Ad. j.