Diſtinctio.35.

illorum omniū non erit niſi ſciētia vna in numero. Et ideo ſciētiā dei eſt vna nuero oīm reruꝫ.quia per vnum medium ſimpliciſſimum quod eſt ſua eentiā omma cognoſcit.d̓ tercium ſic proceditur. videtur ꝙ n̄ haboat certam et ꝓpriam cognicōemde alijs a ſe. Certa em̄ cognitionon p̄t de re haberi n̓ per rōnemeius exiſtenteꝫ in cognoſcente.ſed nihil eiuſdeꝫ ronis eſt in deoet creaturis. gͦ cū non cognoſcatcreaturas niſi cognoſcēdo id qꝛ̓in ipſo eſt. videtur ꝙ nō habeatꝓpriam et certam cognicōneꝫ deeis. ¶ P per cauſā primā et remotaꝫ n̄ p̄t haberi certa cognitiode re: ſed eſſentia diuina eſt cauſa prima et remotiſſima. gͦ cū deus non cognoſcat res niſi per eſſentiam ſuā: videt̉ ꝙ certā oognitionem hr̄e de rebus non poſſit¶ P ꝓpria cognicō de re non ēniſi ꝑ id qd̓ eſt ꝓprium ſibi. ſꝫ impoſſibile eſt idē eſſe ꝓpriū pluribus inquantū plura ſint: et ſi aliquid ſit ꝓpriū pluribꝰ inquantūvnuꝫ ſunt. ſicut riſibile eſt ꝓpriūomnibꝰ hominibꝰ. gͦ cum deꝰ cognoſcat omnia per vnn et idemqd̓ eſt ſua eſſentiā videtur ꝙ nōhabeat ꝓpriā et certa cognitōnede rebus ſingul̓ ¶ P illud perqͥd habet̉ certa cognicō de re p̄teſſe medium ad ꝯcludendū remillam: ſꝫ ex eſſentia d̓ma non po-

beſt ꝯcludi eſſe alicuius rei cumdeꝰ ab eterno fuerit quando resnon erant gͦ videtur ꝙ deus pereſſentiā ſuā certam cognioonemde rebus haberi n̄ poſſit ¶ Sedꝯtra eſt illud qd̓ dicitur in pͥmometh̓. Scientia quā deus habetdea ſcientiarū eſt et honorabiliſſimā. ſed deꝰ habet ſcīam de rebus. ergo nobiliſſime cognoſcitres ⁊ ita certiſſima ⁊ ꝓpria cognitione ¶ P qd̓ eſt primū in quolibet genere eſt maximū ī genere illo. vt in. 2. methaphi. dicit̉ſicut ignis eſt calidiſſimꝰ in quoprimo inuenitur calor ſed in deoprimo eſt ſcientia. gͦ ipſe nobiliſſime cognoſcit quicquid cognoſcit. et ita videtur ꝙ de omnibꝰrebus cognitis ꝓpriam et certaꝫcognicōneꝫ heat. ¶ ℟º dicendūꝙ deꝰ certiſſime ꝓprias naturasrerum cognoſcit. ¶ Sciendū tamen ꝙ cōmentator in. ij. meth̓.dicit ꝙ deus non habet cognicōnem de rebꝰ alijs a ſe niſi inqͣntum ſunt entia; qꝛ cū eſſe ſuum ēcauſa eſſendi omnibꝰ rebꝰ inqͣntum cognoſcit eſſe ſuū non ignorat naturā eſſentie inuenta in rebus omnibꝰ: ſicut qͥ cognoſceretcaſorem ignis n̄ ignoraret naturam caloris exiſtētis in omnibꝰcalidis: nō tn̄ ſciret natura huiꝰcalidi et illtus inquantū eſt hocet illd̓. ita deꝰ per hoc ꝙ cognoſcit eſſentiā ſuā ꝙͣuis cognoſcateſſe oīm reꝝ inqͣntū ſunt entia:n tn̄ cognoſcit res inqͣntū ē hetilla. Nec ex hͦ ſeqͥt̉ vt ip̄e dic̄ ꝙ