Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio.35.

ſed ẜm modū intelligendi tantūAd quintū dicēdū ꝙ ea q̄ dicutur de deo ſēper intelligendaſunt per eminentiā: ablato omnieo qd̓ īperfectionis eē p̄t. Vndea ſcīa ẜm ꝙ in deo eſt oꝫ auferrediſcurſuꝫ racōnis inq̄rentis et retinere certitudine circa re ſcitam.ſꝫ qꝛ ſciētia ꝓprie complexoꝝ eſtet intelligere ꝓprie eſt qͣdditatisrei. ideo deꝰ dicitur ſciēs inqͣntūcognoſcit eſſe ſuum. et d̓r intelliges inquantū cognoſcit naturāſuā: q̄ tn̄ non ē aliud ꝙ ſuū eſſenec magis ſimplex. Et iō in deon̄ eſt aliud intelligere ꝙ ſcire n̓ẜm roem. Sapīa vero n̄ ponit innumeꝝ cū ſcīa et intellcū. qꝛ oīsſapīa ſcientia eſt. ſꝫ n̄ ꝯuertitur.qꝛ illa ſcīa ſolū ſapientia eſt quecas altiſſimas cōſiderat: ꝑ qͣs ordinant̉ et cognoſcūtur oīa ſeq̄ntia. Vnde ꝓprie deꝰ ſapirns dicit̉inqͣntū ſeip̄m cognoſcit. et interligens et ſciēs ẜm ꝙ ſe et alia cōgnoſcit etcͣ.Id ſecūdum ſic proceditur. videt̉ ꝙ deꝰ nō ntelligat alia a ſe. Intellectu enieſt ꝑfectio intelligentis. qꝛ facitip̄m eē in actu. ſed oīs perfectioexcellit id qd̓ ꝑficitur. ſi ergo aliquid aliud a ſe intelligeret; haberet illud maius ſe qd̓ eſt inconueniens. P ẜm ordinem nobilitatis obiectoꝝ eſt ordo nobilitatis in operacōnibꝰ. Vn̄ dicitph̓us in. jo. eth̓. ꝙ perfcā opera

tio felicitatis eſt reſpectu nobiliſimi obiecti: ſꝫ quicqͥd eſt altuda deo eſt vilius et imperfectiuseo. ſi ergo intelligeret aliud a ſehoc vergeret in miꝑfectōnem etvilitatē operationis ip̄ius Pintellecta ſe habent ad intellcm̄ſicut pictue̓ ad tabulā. Vn̄ ph̓usin. 3. de anima ꝯparat intellcm̄poſſibilem anꝙͣ intelligat: tabule in qua nihil ſcriptū eſt. ſed impoſſibile eſt idem corpꝰ figuraridiuerẜ figuris ſiml̓. et ẜm eandēparte. ergo impoſſibile eſt eundem intellcm̄ ſimul plura intelligere. Si ergo intellectꝰ diuinintelligit ſe et multa alia. oportꝫꝙ ſit ſucceſſio in intellectu ipſiꝰque ſaſſitudinem ſibi inducat exhoc ꝙ nō habet in actu illud qd̓querit. et hoc eſt inconueniens. P ſicut dicit ph̓us in. 3. de amina. ſcientie diuiduntur quemadmodū et res. ſi ergo deꝰ intelligāt plura: oportet ꝙ in eo ſiniſcientie plures. et hoc vergit inpluralitatē diuine eſſentie: ſi ſuaſciētia eſt eius eſſentia vt dcm̄ ē In contrariū eſt qͦd habeturad Heb̓. 4. Omnia nuda et aꝑta ſunt ocul̓ eiꝰ P ſicut dictueſt. deus cognoſcit eſſentiam ſiam. ſed per eſſentiam ſuā eſt pͥnciptum rerum. ergo ipſe cognoſcit ſe eſſe principtum rerum. Sꝫimpoſſibile eſt ꝙ cognoſcaturliquid eſſe principtum niſi cognoſcatur aliqualiter id cuius ē pͥrciptum. quia qui nouit vnū reſatiuorum cognoſcit et reliquū. vt