Diſtinctio.31.

hoc pater dicit̉ eqͣlis filio inqͣntum filius coequat patreꝫ. et exhoc etiā ſequitur ꝙ ſpūſſanctusſit equalis vtriqꝫ. niſi em̄ filiusqui eſt principiū ſpūſſancti eſſetequalis patri. nullo modo equaleꝫ amore ſpiraret. et ita quodāmodo ex equalitate filij. reſultatequalitas in tota trinitate. Similiter etiam ꝓprium ſpūſſanctieſt ꝙ ꝓcedit vt amor. et amorhabet vonem nexus. et ideo omma dicuntur ꝓpter ſpiritumſanctum connexa. ¶ Poſſet tamenbreuiꝰ exponi vt diceretur ꝙ ſūtomnia vnū ꝓpter patrem. id ēꝓpter vnitatem eſſentialem queappropriatur patri et ſic de alijs¶ Ad primum ergo dicendū ꝙcum dicitur ꝙ omnia ſunt vnuꝫꝓpter patrem li propter nō tm̄dicit habitudinem pͥncipij ꝑ mōdum efficientis. ſed etiam ꝑ mōdum forme. inquantū vnitatepͥncipij ſequitur vnitas forme .ſ.diuine eſſentie quā ī diuinis omnia vnū ſunt. ¶ Ad ſecundū diceudū ꝙ ſicut creature nō ſuntpͥncipiū dei ꝙuis dicat̉ deꝰ relatiue ꝓpter hoc ꝙ ad ip̄m creature referūtur. qꝛ huiuſmodi relationes non ſunt realiter in deoita etiā nō ſeqͥtur ꝙ filius ſit pͥnciptū patris. qꝛ eqͣlitas nō ponitin deo relacōem realē. Et propt̓hͦ etiā pꝫ rn̄ſio ad terciū. non em̄dicūtur oīa eē eqͣlia propter filiūqͣſi filius ſit principtū eqͣlitatis inprē. ſꝫ vt dcm̄ eſt ¶ P ꝯſiderari oꝫ triā qꝛi de eqͣlitate. Primo

vtꝝ dicatur relatīue vel abſolūte. Et ad hͦ rn̄det ꝙ reſatiue ibi.Ad qd̓ dicimꝰ. Secūdo q̄rit ẜmquid attendat̉ equalitas. vtruꝫẜm vnitatē eſſentie: vel ẜm vnitate relaconis. Et on̄dit ꝙ ẜm vnitatem eſſentie Et ideo eqͣlitasẜm eſſentiā dicitur. et hͦ ibi. Eſttamē equal̓. Tercō qͥd ſit equalitas. Et ad hͦ rn̄det ꝙ eſt relatio in deo ẜm nomē tantū ibi. Etappellacō tantum etcͣ. Imago ſiꝑfecte implet etcͣ. Ex hoc videt̉ꝙ in diuinis non ſit mutua eqͣlitas ſi pater ſue imagmni non coequatur. Sed dicendū ꝙ ſicut filius eſt eqͣlis patri. ita et paterfilio cum qͣntitas virtualis ꝑfecte ſit in vtroqꝫ. ſed coequare dicit motum ad coequalitate. ⁊ ꝙuis in diuinis nō ſit motus: eſttamen ibi acceptio equalitatis ⁊qꝛ filius accipit equalitatē a patre et non econuerſo. ideo filiusodeqͣtur patri: et n̄ econu̓ſo. ydētitatem id eſt omnino ideꝫ innatura. Hylariꝰ autem libro de ſyno. Imago eius etcͣ. Hec notula inducitur ad oſtendenduꝫ ꝙimago coequatur ei cuiꝰ ē imago In qua notula duo facit Hylarius Primo em̄ ponuntur diffinicones imaginis que patentex hijs que dicta ſunt viceſimaoctaua diſtin. Secundo ex illisdiffiniconibꝰ concludit duas cēcluſiones; per quarū vnam oſteditur diſtinctō filij a patre. ex hͦꝙ imago ad aliquid refert̉. Ethͦ ibi. Eſt ergo pater et cetera.