Diſtinctō31

ꝓprium vt dictum eſt. ſed pn̄t eſſe multe conſeqn̄tes vtilitates.quaꝝ vnam augꝰ. tangit. vndeex hoc non pōt ꝯcludi ꝙ aliqͦddebeat appropriari pri et filio inſi aſſit ratio principalis. ¶ Adij. dd̓. ꝙ in equiuocis que ſūt ꝑformā ⁊ caſum vt canis non attendit̉ ſimilitudo aliqua. ſed ineqͥuocis que dicūtur per reſpcm̄ad vnum principiū. attendit̉ ſimilitudo analogie vel ꝓportiōiset talis eſt multiplicitas huiꝰ nominis principiū. Vnde etiā ph̓sv. metha. docet reducere omīahuiōī ad vnū primum. ¶ Adiij. dd̓. ꝙ rn̄ſio illa nichil valet.¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ pulcrum nonhabꝫ racōem appetibilis niſi inꝙͣtum induit racōem boni. ſic eīet verū ē appetibile ſed ẜm rationē ꝓpriam habꝫ claritatē. ⁊ ea q̄dicta ſunt que cū ꝓprijs filij ſil̓itudinem hn̄t. ¶ Ad. v. dd̓ꝫ. ꝙvſus vt ſupra dcm̄ eſt ſumit̉ dupliciter. Cōiber ꝓut vti d̓r aſſumere aliquid in facultate voluntatis. ⁊ ſtricte ꝓut dicit reſacōeꝫin fine Et pͥmo mō ſumit̓ h̓ qūoꝯtinet in ſe etiā fruicōem. Vndhic d̓r ꝙ felicitas l̓ beatitudo advſum pertinet nichilominꝰ tn̄ ꝯpetit ꝓprio etiā ẜm ꝙ habꝫ ratione ordinis. non quidē in finemſed in effectū ī quo bonitas diuina ꝑ ſ .ſ. vberrime effunditur.¶ Qō. iiij.Irca quartumduo querūtur. Primo

de racōe appropͥatōis augͣ. Secundo de hoc ꝙ dicit ꝙ omniaſunt vnū ꝓpter prēm. ⁊cͣ. ¶ Tpͥmū ſic ꝓcedit. vid̓r ꝙ appropͥatio augꝰ. ſit incōpetes s enimx. di. dcm̄ eſt. ꝙ .ſ. ſ. eſt vnitasduoꝝ. gͦ vid̓r ꝙ vnitas non pr̄iſꝫ .ſ. .ſ. approp̓etur ¶ Pʳ appropriatio ē ẜm ſil̓itudinē ad ꝓpriūilli ergo perſone dꝫ appropͥarivnitas in qua minꝰ de pluralitateinuenit̉. ſed maxima pluralitasnotionū inuenit̉ in prē qui hēttres nocōes. mīma in .ſ. .ſ. q̄ habet vnā tm̄. gͦ vnitas .ſ .ſ. et nonpatri appropͥari debet. ¶ P vnitas cā eſt equalitatis. ſi e̓go vnitas patri appropͥetur et eqͣlitasſibi appropͥari debꝫ et non filio.Itē ẜm cōuenientiā in natura vin forma magꝭ attēdit̓ ſil̓itudoꝙͣ eqͣlitas. ſꝫ filiꝰ inqͣtū ē genitꝰa prē hꝫ naturā ⁊ formā pr̄is etſil̓iter imago. et verbū hꝫ ſil̓itudine eius ad qd̓ d̓r. gͦ magꝭ debꝫapprop̓ari filio ſil̓itudo ꝙ eqͣlitas. ¶ P nexꝰ ꝓpe dicit̉ de .ſ. ſ.ſꝫ vnitas et eqͣlitas n̄ ꝓprie dicuntur de pre et filio. gͦ vid̓r ꝙ apꝓpriacō n̄ ſit vniformis ¶ ℟dd̓. ꝙ appropriacō aug. boͣ eſt.et rō appropriacōis eſt hͨ. Vnitas em̄ ꝙͣtū ad id qd̓ poſitiue aliq̄d dicithēt racōeꝫ principij ẜmꝙ eſt principtū nueri. et ita hꝫ fimilitudinē cū duobꝰ ꝓprietatibꝰpr̄is .ſ. cū paternitate et oōi ſpirōe qͥbꝰ d̓r prinuptū filij ⁊ ſ. ſ.ẜm autē ꝙ racō eius conſiſtit īnegacōne. ſic negat diuiſionem