Diſtinctō31

dicit eſſe in imagine. id eſt in filio qui ꝓprie mmiago eſt vt ſuprahabitum eſt et vſus quem diciteſſe in munere .i. ſpi. ſan. qui ꝓprie donum eſt. Ratio autē hꝰappropriacōnis hec eſt. Eternitas em̄ in racōe ſua hēt duo. ſcꝫꝙ ſit principiū ōnis duracōis inꝙͣ tum eſt pͥma menſura. vn̄ abipſa fluit et euū et tēpus. et ſichet ſil̓itudinē ad ꝓpria pr̄is queꝯueniūt ſibi inꝙͣtum ip̄e eſt prīciptū vel per generacōeꝫ vel perſpiracōem ſcꝫ ad pr̄nitateꝫ et cōmunē ſpiracōem. Hēt etiā in ratōe ſua priuacōem principij. et īhoc ꝯuenit cū ꝓprietate pris q̄ꝯpetit ſibi ẜm ꝙ eſt actor vel nde principio ſcꝫ mnaſcibilitate.Ad racōeꝫ aūt pulcritudinis duo ꝯcurrunt ẜm Dyo. iiij. ca. dediui. nō. ſcꝫ ꝯſonantia et clai̓tasDicit em̄ ꝙ deus eſt ca omnispuſcritudinis inꝙͣtum eſt cā cōſonantie et claritatis. ſicut diciꝰhomīes pulcros qui hn̄t membra ꝓportionata et ſplendentemcolore. hijs duobꝰ addit terciūph̓s. iiij. eth̓. vbi dicit ꝙ pulcritudo non eſt niſi ī magno corpore. Vnde parui homīes pn̄t dici ꝯmenſurati et formoſi. ſed nōpulcri. et ſcd̓m hec tria pulcritudo ꝯuenit cū ꝓprijs filij inꝙͣtumem̄ filius eſt imago ꝑfca patrisſic eſt ibi ꝯſonantia perfca. Eſtem̄ equalis et ſil̓is ſine inequalitate et diſſil̓itudine. Et hoc tagit augꝰ. vbi dicit. vbi eſt tātaꝯueniētia .i. maxima ⁊cͣ. Inqͣtū

vero eſt verus filius hēt perfcānaturā patriſ. et ita habet magͣtudinem q̄ ꝯſiſtit in perfectōnediuine nature vt ſupra dictum ēVnde ditit augꝰ. ꝙ ibi eſt pͥmaet ſūma vita ⁊cͣ. ſed inꝙͣtum eſtverbū perſcm̄ patris hēt clai̓tatem que irradiat ſuꝑ ōnia et inquo ōnia reſplendēt Vnde dicitaugͥ. ꝙ eſt tanꝙͣ verbū perfcm̄⁊cͣ. Pōt etiā totum accipi ex verbis augͥ. ẜm racōeꝫ ꝯſonantie q̄triplex in eo ꝯſiderari pōt .ſ. ꝯſonantia ipſius ad prēm cui ē perōnia equalis et ſil̓is. et hoc tangit augꝰ. vbi dicit. prima eqͣlitas ⁊cͣ. Itē ꝯſonantia ſui ad ſeipſū inꝙͣtum ōnia attributa ī eonon differunt ſꝫ vnū ſunt. Et hͦtangit cū dicit. cui non eſt aliudItē ꝯſonantia ad res creatas qͣrum racōes in eo ſunt et vnumſūt in eo. ſic̄ ipſe eſt vnū cum patre. et hoc tangit ibi. Et omēsvnū in eo ⁊cͣ. Pſus etiā de racōeſui duo hēt Primo ꝙ eſt aſſumptū in facultatē voluntatis. et ſiccōuenit .ſ .ſ. inꝙͣtum eſt amor.Et hoc tangit augꝰ/ cū dicit. ꝙilla delcātio filij ⁊cͣ Het aliud qeſt ordinatū ad alderum. et illeetiam ordo ꝯpetit .ſ .ſ. inꝙͣtumipſe amor qͣ eſt .ſ .ſ. non tm̄ eſtin filiū. ſed redundat in oēs creaturas ſcd̓m ꝙ competit ſibi nōmen doni. Et hoc tangit augꝰcum dicit. Ingeniti largi ⁊cͣ.¶ Ad primum ergo dicendumꝙ vna principalis ratio eſt appropriacōnis ſcꝫ ſimilitudo ad