Diſtinctō30

et ex ꝯſequenti important reſpectum ad creaturā. et ſil̓is ratioeſt in illis in quibꝰ eſt p̄dicatioꝑ cauſā qꝛ tales locucones reſoluunt̉ in habitudines cauſe. vtcū d̓r. deꝰ eſt pacia nr̄a. .i. cā paciciētie nr̄e. et in omnibꝰ iſtis q̄ dicūtur de d̓o ex tꝑe et importanthabitudinē pͥncipij ad principiatū. ſimpl̓e verū eſt ꝙ ꝯueniunttoti trinitati Si āt ꝯſideret̉ relatio creature ad creatore vt adterminū. poſſibile eſt vt talis relatio creature ſit vel adaliqͥd eſſentiale vel adaliqͥd ꝑſonale Cōtīgit autē hͦ tripl̓r. aut ẜm operacōeꝫ. ſic̄ aliqͣs pōt intelligerevel nominare deū vel printatemvel ẜm exēplaritatē ſic̄ in crracōne reꝝ eſt terminatio in ſil̓itudine eentialiū attributoꝝ et in infuſione caritatis eſt terminatioin ſil̓itudine ꝓceſſiōis ꝑſonalisſ .ſ. vel ē terminacō ẜm er et iſtemodꝰ eſt ſingularis in incarnatione ꝑ quā hūana natura aſſumpta ē ad eſſe in vnitatē d̓ine perſone. nō autē ad vnitatē diuinenature. ſꝫ iſta relatio qͣ creaturarefett̉ in deuvt ad terminū ic ludit ex ꝯn̄ti in ſe reſacōem quead deū vt ad pͥncipiū Vn̄ in ōnibus q̄ dicūtur de deo ſcd̓m habitudine ad creaturā ex eo ꝙ creatura refert̉ in ipſū vt in terminū ꝯſiderādum eſt ꝙ ꝙͣtū ad hitudine termini pn̄t ꝯuenire vnitm̄ ꝑſone. Sꝫ racō pͥncipij queibi includit̉ ex ꝯn̄ti cōuenit totitrinitati. Vn̄ ſcd̓m habitudineꝫ

vnā pn̄t facere intellcm̄ petſōeet ſcd̓m aliā faciūt intellcm̄ een̄tie. ſicut ptꝫ cū d̓r Incarnatus. hͦtm̄ filio ꝯpetit. qꝛ ad ſolā perſonam filij incarnatio terminata ēquā tn̄ tota trinitas fecit. ¶ Adi. gͦ dd̓. ꝙ huiōi nomina ꝯueniunt deo ex tꝑe racōe habitudīsimportabe vel principaliter vt cūd̓r dn̄s. vel ex ꝯn̄ti vt cū diciturcreabor. et illa habitudo nō eſtdiuinia eentia nec aliqua res indeo ſed ſcd̓m eentiam in qua fūdatur talis habitudo. huiōī ꝯueniunt deo ab eterno quaſi habitualiter. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ eſſentia diuinia non eſt pacīa vel ſpesnec hoc ſignatur cum d̓r. deusēſpes nr̄a. ſed ſignificat̉ circa diuinā eſſentiaꝫ habitudo cauſe reſpectu talis effcus in nobis. vn̄ſimile eſt de hijs et de alijs ¶Ad. iij. dd̓. ꝙ miſſus. incarnatus et huiōi important duas habitudines ſcꝫ termini et principij quarū vna ſcꝫ habitudo principij ꝯuenit toti trinitati. Vn̄ dicimꝰ ꝙ tota trinitas mittit veſ fatit incarnacōem. ſed altera ꝯuenit alicui perſone determinate.ſcꝫ mita vel īcarnari ꝓpter quodhuiōi noīa non de tota trinitatedicuntur. ¶ Ad. iiij. di. ꝙ deꝰdicit̉ eſſe homo inꝙͣtum ſuppoſitu diuine nature .ſ. filius ſubſiſtit in humana natura per vnionem. Hec autē vnio relatio quedam realiter eſt in creatura altumpta exn̄s. que quidē ꝯſiderata ſcd̓m habitudinē ad terminū