Diſtinctō30

de d̓o dicuntur. non ſequitur ꝙin eo ſit aliquid factū ſcd̓m remſed ſcd̓m racōem tm̄. ſicut d̓r inpſal. Dn̄e refugiū factus es nobis. tn̄ et ſi concedatur ſcd̓m rationē aliquā vt refugiū vel huiꝰmodi factus. nullo tamē mododicēdus eſt mutatꝰ qꝛ mutatio īponitur ꝓ remotiōe eius a quoeſt motus. ſed fieri per adeptione eius ad qd̓ motus terminat̉a deo autē nullo mō aliquid remouetur. et ſi adueniat habitudo aliqua ſcd̓m racōem. Vnde ⁊ſi dicatur deus fieri aliquid nondebet dici mutari in illud. eAd. ij. dd̓. ꝙ ſcd̓m magiſtrumiſta predicantur per accn̄s nonqd̓ in d̓o ſit. ſed qd̓ eſt in creaturis Tamen intelligendū eſt ꝙin iſtis nominibus eſt duo cōſiderare. ſcꝫ habitudines ipſas etillud ſupra quod fundatur racōhabitudinis in deo ſicut habitudo creacōis habꝫ ꝓ fundamento in deo virtutē diuina. cuiuseſt educere res in eſſe de nichiloSi ergo ꝯſideretur hoc qd̓ hn̄tꝑ fundamento in re diuina: cōſtat ꝙ per ſe dicuntur. et ab etno conueniūt ꝙͣtum ad illud ꝙeſſentia virtus et operatio d̓inaab eterno eſt Si autem conſideretur ipſa habitudo tunc per accidens de deo dicūtur quantumad hoc. Accidens autē dupliciter dicitur. aut ſcd̓m ꝙ nomīatnaturā accidētis condiuiſā ſubſtantie et ſic in deo nichil eſt accidens. Aut ſcd̓m ꝙ nominat a

liquid per aliud conueniens. ſic̄dicimus ꝙ albuꝫ edificat per accidens qꝛ adiugitur ei quod perſe eſt cauſa edificacōis. ſcꝫ edificari. et ſic per accidens conueītdeo referri ad aliud extra ſe.Non em̄ dicitur relatiue niſi qͥaaliud refertur ad ipſum. ſicut dicit ph̓us. v. metha. ꝙ ſcibile eſtrelatiuum non quia ipſum referatur. ſed quia aliud refert̉ adipſum. nec tamen ſequit̉ ꝙ illahabitudo que in deo deſignaturalteri ꝯueniat per ſe. ſed magisreſpectus oppoſitus qd̓ eſt eē creaturam vel eſſe ſeruū vel aliquidhuiuſmodi. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ nōpoteſt ꝓprie dici predicatio percauſaꝫ niſi forbe intelligatur ꝙhuiōī nomina predicant habitudinē alicuius cauſe. ¶ Ad. iiij.ptꝫ rn̄ſio per id quod ad ſecūdūdictum eſt. qꝛ eodē modo predicant̉ neceſſario qūo per ſe et eodē modo contingēter quo ꝑ accidens. non tamen ſequit̉ aliqd̓contingens in deo eſſe etcͣ.d ſecūdum ſic proceditur. videtur ꝙ huiuſmodi nomina que dicūtur de d̓oex tempore non ſignificent diuinam eſſentiam. Eſſentia em̄ diuina eſt eterna. ſed hec non dicuntur de deo ab eterno. ergo n̄ſignificant diuinā eſſentiamP deus dicit̉ ex tempore pacietia noſtrā et ſpes nr̄a ⁊ huiōi. ſꝫhuiōī que habent imperfectioneannexam non pn̄t ꝯuenire d̓mne