Diſtinctio29
magis vnum ꝙͣ pater et .ſ .ſ. tūet go pater et .ſ.ſ. nō cōueniantniſi in naturā: vid̓r ꝙ pater et filius non vniant̉ in aliqͣ ꝓprietate vna ¶ P ꝓpinquiꝰ eſt ꝓprietati illd̓ in quo eſt ꝙͣ illud ad qd̓dicit̉. ſed ꝓprietates q̄ ſūt ī vnaperſona ſūt pl̓es. ex hͦ ꝙ ad diuerſa referunt̉. ſicut generatio īprē ad filiū. et cōis ſpiratio ad ſ.ſ. gͦ multo magis efficietur dueꝑprietates ex hͦ ꝙ ſūt in duabꝰperſonis ¶ Cōtra ẜm Arſ. pr̄ etfilius in om̄ibus vnū ſunt in quibus nō diſtinguit inter eos relationis oppoſitio. ſed in ꝯmuniſpiratione pa. et fi. non opponūtur. qͦ eſt vnā et eadē numero invtroqꝫ ¶ ℟º. dd̓m. ꝓ vna nu̓onocio eſt patris et filij ẜm quamprinciptū .ſ .ſ. dicunt̉ vt in lrā d̓rcuius ratō eſt qꝛ diſtinctionemreꝝ ẜm formā aliꝙͣ non inuenimus niſi dupl̓r. vno mō ſcd̓ꝫ oaliqd̓ ꝯmune diſtinguit̉ ꝑ pl̓esvones ſpeciales. ſicut rō generisdiſtinguit̉ in plures ſpēs. Aliomō ẜm ꝙ natura ſpēalis diſtinguitur in plures ẜm numerumHic aūt 2ꝰ modꝰ non p̄t eſſe indiuinis duplici rōne. Primo qꝛmultiplicatio ẜm numeꝝ vniusſpēi nō eſt ex aliquo formali adiuncto. ſꝫ ex materiali principiodiuiſo. qꝛ ratio ſpēi ſpecialiſſimeꝯſtituit̉ per aduentū vltime forme ꝯſtitutiue. materia autē noneſt in diuinis. Secundo qꝛ natura ſpēalis non multiplicat̉ niſiẜm eſſe qd̓ in diuerſis hꝫ. qꝛ tota
quidditas ꝯpleta eſt in ſpē. in diuinis aūt non eſt niſi vnum eſſeVn̄ non p̄t eſſe ꝙ aliqͥd dictumſcd̓m ſpēalem rōnem in diuinisnumero multiplicet̉: relinquiturgͦ ꝙ qͥcquid eſt in diuinis vel remaneat indiſtinctu ⁊ vnū numoro: ſicut natura ꝯmunis tribus ꝑſonis. vel habeat rōnem ꝯmunediſtinguibilē ẜm plures ratōesſpeciales. ſicut relatio commuīseſt tribus. non tm̄ vna numerorelatio. ſed et alia etiā ẜm ratōeꝫdiſtincta. cū ergo ſpiratio noīetſpecialē rationē principij ẜm ſpecialem modū originis. impoſſibile eſt ꝙ ſit niſi vna numero ī patre et filio ¶ Ad. j. ergo dd̓m ꝙin creaturis ſuppoſita diſtinctaſunt per eſſe. et ideo ꝓprietatesip̄orum etiā ſcd̓m eſſe diſtinguūtur. ſed in diuinis ſuppoſitis etiāeſt vnū eſſe. vn̄ et ꝓprietas nonp̄t multiplicari ẜm eſſe. ſed ſoluꝫẜm ratione ꝓprietatis ſpecialem¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ẜm idē non pōieſſe aliqͥd vniens et diſtinguēsreſpcū eiuſdem. vn̄ ꝯmunis ſpiratio diſtinguit prēm a .ſ. .ſ. ſedvnit filio. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ſcd̓mAuḡ. ſupͣ di. xx. ſcd̓m relatōnesoriginis non attēditur eqͣlitasvel meqͣlitas. Et ideo ex hoc ꝙpater conuenit cū filio in aliquanocione non d̓r magis vnū eē cūeo ꝙ cum .ſ .ſ. ſed ſolum in pluribus. ¶ Ad quartū dd̓m. ꝙ ꝓpͥetas relatīa quantū ad eſſe qd̓habet ꝓximiꝰ ſe habet ad ſuumſuppoſitū ꝙͣ ad id ad qd̓ dicitur