2ZDiſtinctio

ad artiſiciata: et ītelligere vtrūqꝫſed verbum eſt ars omntum eorum que a ſummo artifice cōditaſunt. ergo videtur ꝙ nunꝙͣ fiarconuerſio ītellectꝰ paterni in artificiata: niſi per hoc ꝙ ad verbūconuertitur et econuerſo. Quandocunqꝫ conuertitur ad verbumad artificiata cōuertitur. ergo videtur ꝙ verbum ſemper accipiēdum ſit cum reſpectu ad creaturā¶ Cōtra nihil qͥd dicit reſpectūad creaturam conuenit deo ab eterno. vt dominus et huiuſmōiSed verbum conuenit deo ab et̓no. quia in principio erat verbuꝫergo verbum non dicit reſpectuad creaturam. ¶ Preterea omne nomen connotans effectuꝫ increatura ſignat diuinam eſſentiāSedverbuꝫ eſt perſonale ad minus quandoqꝫ. ergo videtur qͥverbum non dica̓t reſpectum adcreaturam. ¶ Reſpondeo dicendum ꝙ verbum non ſemper dicitur ẜm reſpectū ad creaturam. ſꝫquādoqꝫ cum reſpectu. et quādoqꝫ ſine reſpectu. et hoc ſic patet.Verbuꝫ em̄ ſiue dicatur perſonaliter ſiue eſſentialiter: eſt ſpeciesconcepta in qua ē ſimilitudo eiusquod dicitur: et dicentis quandoaliqͣs ſeipſū dicit. Conſtat auteꝫꝙ diuina eſſentia ſiue pater prehabet in ſe ſimilitudinem omniscreature ſicut exemplar. Vnde illud qd̓ ſignatur vt ſpecies vel ſimilitudo patris aut eſſentie diuiſſe ſi perfecta ſit ſimilitudo contīebit in ſe ſimilitudinem omnium

rerum. Sed ꝙͣuis aliquid ſit ſpecies vel ſimilitudo alterius: nō tāmen oportet ꝙ ſemper quandocunqꝫ conuertitur in ſpeciem: conuertatur in illud cuius eſt ſpeciesvel ſimilitudo. quia in ſpecieꝫ velim igineꝫ contingit fieri conuerſionem dupliciter: vel ſcd̓m ꝙ eſtſpecies talis rei. et tunc eadeꝫ eſtconuerſio in rem et in ſpecieꝫ reivel in ſpeciem ẜm ꝙͣ eſt res quedam. et ſic non oportet ꝙ eadeꝫconuerſione conuertatur quis pintellectum in ſpeciem rei et in rēſicut quando aliquis conſideratimaginem inquantum eſt corplapideum. et inquantum eſt ſimilitudo ſortis vel platonis. Dico īgitur ꝙ cuꝫ ipſe deꝰ ſit ſimilitudoet ſpēs omnium rerū. duplex conuerſio intellectus poteſt fieri in ipſam vel abſolute ẜm ꝙ res eſtquedam. vel inquantum eſt ſimilitudo omniū reruꝫ. et vtroqꝫ modo deus ſeipſum cognoſcit et ſupra ſe conuertitur: ꝙ uis non diu̓ſa ſed vna operatiōe. Vnde ſi verbum accipiatur prout conſequitur intuitū intellectus diuini ẜmꝙ abſolure ſeipſum intuetur. ſicverbum abſolute dicitur in diuinis ſine reſpectu ad creaturam ſiue eſſentialiter ſiue perſonaliterdicatur. Si autem verbum conſequitur intuitum intellectus diuini prout conuertitur ſupra ſe īquantum eſt ſimilitudo omniuꝫrerum et exemplar. tūc etiam inverbo accipitur reſpectus ad creaturam. vt eſt reſpectꝰ artis ad