DiſtinctioM

¶ Ad tercium dicendum ꝙ ſinedubio cogitatio in deo ꝓprie noneſt. Sed Anſelmꝰ per ſimilitudine nomen cogitationis poſuitSicut em̄ ī cogitatione eſt exitꝰrōnis ab vno in aliud ꝑ collatione. ita ec racō verbi vt dictū ē cōpletur in quadā emanatione etexitu ab intellectū. Vnde additſupra ſimplice intuitum intellectus aliqͥd cogitationi ſimile.Ad quartū dd̓m ꝙ intellectꝰ diuinus nō intelligit eſſentiā ſuaꝫper aliquā ſpeciem differentemeſſentialiter aut realiter ab ipſaeſſentia. nichilominus tn̄ ip̄e intelligit eſſentiam ſuam per eſſentiam ſuā. Vnde eſſentia ſe habꝫvt intelligens et vt intellecta: ⁊vt qūo intelligitur et inquantū ſe habet vt intelliges: ſic vereet ꝓprie eſt ibi ratio intellcus. etinquantū ſē hꝫ vt id qd̓ intelligitur eſt ibi vera racō intellecti.et inquantuꝫ ſe habet vt quo intelligitur ſic eſt ibi ratio verbid̓ ſecundū ſic procedit̉. videtur ꝙ verbū nōdicatur perſonaliter. Sicut em̄dicit Augꝰ. Verbū qd̓ inſinuare intendinmus cū amoe̓ noticiaeſt. ſꝫ noticiā dicitur eſſentialiterergo et verbū. ¶ Pº omne illd̓qd̓ poteſt intelligi n̄ intellcā diſtinctione perſonaꝝ eſt eentialein diuinis. Sed n̄ intellecta diſtinctōne perſonaꝝadhuc p̄t intelligi ꝙ intellcus diuinus ma

nifeſtat ſe ſibi et creature. cū exgo verbū n̄ addat aliqͥd ſupra rationem intellcus niſi ordineꝫ manifeſtacōnis videtur ꝙ verbū ſiteſſentiale ſicut et intelligere (Item verbū eſt terminus huiꝰactus qui eſt dicere Nihil enimdicitur niſi verbū. ſed queliber vſona poteſt dicere ſe. et p̄t dicere eſſentiā ſuam. ergo eſſentia.verbum: et quelibet perſona eſtverbum. et ita verbū eſſentialiterdicetur. Nec poteſt dici ꝙ quilibet eoruꝫ dicat ſe verbo patris.qꝛ perfectius eſt dicere ſe verboꝓprio ꝙ alterius. ⁊ ita cum vnaqueqꝫ perſona perfectiſſime ſedicat. videt̉ ꝙ quelibet dicat ſeverbo ꝓprio. Sed non verbo ꝓprio qͦd ſit ab ipſa. qꝛ ſic eſſentplures perſone ꝙͣ tres. gͦ verboꝓprio qͥd eſt ipſa. ¶ P vt dcm̄eſt verbū dicit ꝯcepoonē ītellcūsSꝫ ꝯceptus intellcūs nullꝰ ē niſiſp es intelligibil̓ formata in ītellectūu. gͦ in deo n̄ p̄t eē verbū niſiillud qd̓ ſe habet per modū ſpēiet q̄ intelligitur. ſꝫ hͦ eſt pͥncipiūītelligēdi ī qͥ aliqͥd ītelligit̉ et oītelligit̉. gͦ videt̉ ꝙ ſi filiꝰ diceret̉tantū verbū perſonaliter ꝙ filiꝰeēt pͥncipiū actꝰ intelligendi inprē. qd̓ ſupra īprobatū ē. v. dab Auguſ. ¶ Cōtra ē qd̓ Augꝰdicit ꝙ eo dicitur verbum in diuinis quo filius et quō ſapiētiagenita. Sed iſta omnia dicunt̉perſonaliter. gͦ videtur ꝙ et verbuꝫ. ¶ P Anſel. dicit ꝙ ꝙuisſint tres qui dicāt. tn̄ nō eſt ibi