Diſtinctio25
aluris conueniat. ¶ P quicquid predicat̉ de aliquibus ẜmvnum nomen et viiam rationemvniuode eis conuenit. ſed nomēperſone et diffinitio aſſignata:conuenit deo et creaturis. vt patet per Boetium. ergo videturꝙ vniuoce dicatur. Item ſi nondicitur vniu̓oſr aūt dicitur equiuoce aut analogice. ſed nō equiuoce. quia omnia que in diffinitione ponuntur non equiuocē dicuntur de deo et creaturis vt exdictis patet. Nec etiam analogice. quia nihil analogice dictumde deo et creaturis prius eſt ī creatura ꝙͣ in deo. ſicut hoc nomenperſona. quod a creaturis tranſlatum eſt ad diuina. ergo perſona vniuoce dicitur de d̓o et creaturis. ¶ Contra quecunqꝫ nonconueniunt in vno genere generaliſſimo: non poteſt dici de eisaliquid vniuocē. ſed deus cumnon ſit in genere: non conuenitcum creatura. nec in genere necin ſpecie nec accidēte Cum ſubiectum eſſe non poſſit vt Boetiusꝓbat li. de t̓. et ſic de alijs. ergonec perſona nec aliquid de deo ⁊creaturis vniuocē dicitur. ¶ Fperſona ſignat diſtinctuꝫ in naturā aliqua. ſed non eſt ratio eadem diſtinctionis indiuinis angelis et hominibus quia in diuinis ē diſtinctio perſonalis ꝑ relatōnes originis. in angelis perꝓprietates abſolutas. et in hoībus vtroqꝫ modo. vt dicit Rich̓ergo perſona equiuocē dicit̉ de
hijs ¶ ℟º dicendū. ꝙ perſenadicitur de deo et creaturis non vinuoce nec equiuoce ſed ẜm ānalogiam. et quantū ad rem ſignatam ꝑ prius eſt in deo ꝙͣ in creaturis. ſed quantū ad moduniſignandi econuerſo. ſicut etiaꝫ eſtde omnibus alijs nominibꝰ quede deo et creaturis analogice dicuntur ¶ Ad primum ergo dicendum. ꝙ indiuiduū ꝙͣuis ẜmrationem nominis importet negationem quandā. tamen talisnegatio fundat̉ ſuper aliquamrem ſcꝫ ſuper diſtinctione alicuius principij diſtinguentis. in q̄non vniuocantur deus et creatura ¶ P. in diffinitione perſonenon tantum ponit̉ hoc nomenindiuiduum ſed etiaꝫ ſubſtantiaet quedā alia que deo et creaturis vniuoce conuenire non pn̄t.niſi forte diceret̉ ꝙ perſona eſtnomen accidentis ſcꝫ intētioniset non nomen rei. et quia ſubſtātia ponit̓ in diffinitione perſoneſicut ſubiectū in diffinitiōe accidentis vt cū dicitur ſymum e naſus curuus. ſed hoc eſt contra intentionem boetij qui venat̉ diffinitionem perſone per diuiſioneꝫſubſtantie. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ẜmph̓m quorundā rationes nichilꝓhibet non eſſe vniuocas Vn̄ ſicut nomen perſone nō vniuocedicit̉ de deo et creaturis. ſꝫ analogice ita etiam diffinitio. ¶ Adtercium dicendū. ꝙ hoc nomenperſona quantum ad rem ſignatam prius et verius eſt in deo ꝙ