Diſtinctio25

ſcꝫ ꝙ eſt tantū vnitas. et ſic habebit diſperatā oppoſitione menſure ad alios numeros. Quilibꝫem̄ numerus ſcd̓m quidditatemſue ſpeciei habet ſpēalem rōnemmēſure. ſicut ſpecies oppoſite ſūtdiſperāte et talis oppoſitio reducitur ad contrarietatem. ſicut adprincipiū. qꝛ ſpēs diſperate differentijs diſtinguunt̉ ꝯtrarijs. q̄bus primo diuidit̉ genus vt ꝓbatur. x. meth̓. Vel ſine p̄ſciſione et ſic vnitas nullā oppoſitōeꝫhabet ad numeꝝ. ſed eſt cōſtituens ipſum; Si aūt loquamur devno qd̓ conuertitur cum ente. ſicvnū habet rationem priuationisvt dictū eſt reſpectu diuiſionis.que ſaluat̉ in multitudine. et itaopponet̉ multitudīni ſicut pͥuatio habitui vt dicit ph̓us. x. metha. Vnde etiam equale opponitur magno et paruo ſicut priuatio. nec vnum eſt priuatio illiusmultitudinis quam ꝯſtituit. ſedmultitudīs que negat̉ eſſe in ip̄oqd̓ dicitur vnuꝫ. Non em̄ vnumde ratione ſua priuat omne diuiſionem. ſed ſufficit ad roem eiusquecunqꝫ diuiſio remoueatur. etinde poteſt eſſe ꝙ vnuꝫ eſt parsmultitudinis. et ꝙ ipſa multitudo dicitur quodāmodo vnum ꝓut ẜm aliquid non diuiditur adminus ſcd̓m intellectū aggregātem. ſicut etiam ip̄m malum nōeſt omnio expers boni. quia nōpriuat̉ quotlibet bonū ꝑ malumAd. v. dd̓m. ꝙ multitudo numeralis que eſt ſpecies ꝙͣtitatis

ponit aliquid in creaturis. Hoaūt non tranſfert̉ in diuina. inhil forte ſcd̓m vonem diſtinctionis. quam hꝫ ex rōne multitudinis ſimpliciber. multitudo vero q̄diuidit ens non addit aliquodaccidens poſitiue ſupra res. ſꝫ rationem diſtinctionis tautū. ſcd̓ꝫꝙ vna non eſt altera. et ſic etiāeſt in diuinis.q quartum ſic proceditur. videt̉ ꝙ huiōī dictiones ſignificent diuinā eſſentiam. Quicquid em̄ ad ſe dicit̉in diuinis ſubſtātialiter dicituret eſſentiam ſignat. ſed huiōī dictiones ſcd̓m ſuum nomen nonreferuntur ad aliud. ſed ad ſe dicuntur ergo ſunt eſſentialia.Pʳ ẜm Boetiū omnia p̄dicamēta mutantur in ſubſtantiā cuꝫ indiuinā p̄dicationem venerint preter ad aliquid. ſed numerus et vnitas vident̓ ad quantitate pertinere. ergo ſunt eſſentialia. ¶ Sidi. ꝙ ſignant eſſentia quādo adiunguntur tio eēntiali vt cū dicitvnus deus. et notionem quādoadiungūtur perſonali. vt cuꝫ dicitur vnus pater. ¶ Contra quecunqꝫ dicuntur non ẜm vnaꝫ rationem equiuoce dicunt̉. ſed nōeſt eadem ratio vnitatis perſōalis et eſſentialis. ſicut nec eſt eadem ratio diſtinctionis eſſential̓et perſonalis. ergo videt̉ ꝙ eouoce de eis dicantur. ¶ Itē vnūpertinet ad eſſentiam. Vnde dicimus ꝙ pater et filius ſūt vnū

A j.