.24.Dintniclio

dicūt ꝙ vnitas et numerus trāſferuntur in diuinam predicationem; non quantum ad eſſe accidentis vel quantitatis. ſed quantum ad rationem propriam vnitatis vel numeri. et ita poſitiue aliquid in deo predicant: ſicut ſcientia et bonitas ⁊ alia que ſic dedeo dicūtur. Alij philoſophi ſcilicet Ariſtoteles Auerrōis dictūꝙ vnum et multa que diuiduntens: non ſunt idem cum vno qd̓eſt principium numeri. et cummultitudine que eſt ſpecies quātitatis. et hoc rationabile eſt. nōenim conuenit aliquid contentuſub inferiori eſſe differentiam ſuperioris; ſicut racōnale nō eſt differentia ſubſtantie. Vn̄ nec multitudo que eſt ſub quantitate: poteſt eſſe differentia entis ſimpliciter. dicunt ergo ꝙ vnum quodconuertitur cum ente nihil poſitiue addit ad id cui adiungitur:eo ꝙ res non dicitur eſſe vna jaliquam diſpoſitionem additaꝫquia ſic eſſet abire in infinitum.quia ſic etiā illa diſpoſico cum ſitvnā per aſiam vnitatem vna eſſet. Vnde dicunt ꝙ vnum claudit in intellectu ſuo ens commune; et addit racōnem priuacōnisvel negationis cuiuſdā ſuper esſcilicet indiuiſionis. Vnde ens ⁊vnum conuertūtur ſicut que ſūtidem re et differunt per racōemtantum ẜm ꝙ vnuꝫ addit negationem ſupra ens. Vnde ſi conſideretur ratio vnius quantum adid quod addit ſupra ens: non di

cit niſi negationem tantuꝫ. et eadem ratione multitudo non addit ſupra res multas niſi raconequandam ſcilicet diuiſionis. ſicut enim vnū dicitur ex eo ꝙ nōdiuiditur. ita multa dicuntur exeo ꝙ diuiduntur. ¶ Prima autem ratio diuiſionis ſcd̓m quamaliquid ab alio diſtinguitur eſtin affirmatione et negatione. etideo multitudo dicit ī ratione ſuanegationem ſcd̓m ſcilicet ꝙ multa ſunt quorum vnum non eſt alterum. et huius diuiſionis hocmodo accepte in ratione multitudinis negatio importatur in ratione vnius. et ſic accepta vnum ⁊multa ſunt de primis differentijs entis: ſcd̓m ꝙ ens diuiditurin vnum et multa: et in actum ⁊potentiam. Vnde ſic accepta nōdeterminatur ad aliquod genꝰ:et ſic hec multitudo ſic accepta n̄eſt numerus qui eſt ſpecies quatitatis. nec hoc vnuꝫ ſic acceptūeſt vnum quod eſt principtū nimeri. ſed ſcd̓m predictos philoſophos Ariſtotelem Auerroniet Auicennā vnum ẜm ꝙ eſt pͥrciptum numeri ponit aliquid additum ad eſſe ſcilicet eſſe mēſurecutus ratio primo inuenitur in vnitate. et deinde conſequeter inalijs numeris. et deinceps in qn̄titatibꝰ continuis. et deinde trāſlatum eſt hoc nomē ad alia omma genera. vt dicit ph̓us. jo. methaphiſice. Quidā vero mediuꝫīter vtrūqꝫ tenet ꝯſenciētes Ariſtoteli in hoc ꝙ vnū qd̓ ꝯuertit̉