Diſtinctio22

quod non datur per aliud. ergovidetur ꝙ vt magis nobis diuina perfectio innoteſcat ꝙ pl̓ibꝰnominibus a nobis nominādēfit. ¶ ℟. dd̓m. ꝙ multiplicitasnominum poteſt dupliciter contingere. vel ex parte intellectusquia cuꝫ nomina exprimant ītellectum contingit vnum et ideꝫ diuerſis nominibus ſignificari ẜmꝙ diuerſimode ab intellectū accipi poteſt. et inde eſt ꝙ deū poſſumus nominare et ſcd̓m id qd̓in ſe eſt. et ſcd̓m id quod eſt adcreaturas ſe habens. et hoc dupliciter vel ſcd̓m negationes qubus conditiones creaturarum adeo remouentur Et inde veniūtnomina negatiua que multitudinem reciptunt ex creaturarumconditionibus. que de deo negātur et precipue que conſequunt̉vniuerſaliter omnem creaturāVt immenſus increatus ⁊cͣ. velſcd̓m relationem dei ad creaturāque tamen realiter in deo nō eſtſed in creatura. et inde ventuntilla nomina dtuīa que importathabitudinem ad creaturam. vtdominus rex et huiuſmodi.Item multiplicitas nominuꝫ poteſt contingere ex parte rei ſcd̓ꝫꝙ nomina rem ſignant. et indeveniunt nomina exprimentia idquod in deo eſt. In deo autē nōeſt inuenire aliquam realem diſtinctōem niſi perſonarum. queſunt tres res. et inde venit multiplicitas nominum perſonaliuſignantium tres res. ſed preter

hoc eſt etiam in deo inuenire diſtinctōnem rōnum. que realiteret vere in ipſo ſunt. ſicut cō ſapietie bonitatis et huiōi. que quideꝫomīa ſunt vnum re et differūt rōne. que ſaluatur in ꝓprietate etvecitate rei. ꝓut dicimus deuꝫ vere eſſe ſapienbe et bonum. et nōtantum in intellectu raciocinātiset inde ventunt d̓iuerſa nominaattributorum. que omnia ꝙͣuisſignificent vnam rem. non tamēſignant vnam ẜm vnam rationeet ideo non ſunt ſynomina. Etper hoc pabet reſponſio ad primum. quia ꝙuis ſit vnitas in reeſſentiali eſt tamen pluralitas inre perſonali. et in rationibus q̄bus diuerſimode vnā eſſentia fignari poteſt et in diuerſa acceptione intellectus. ſcd̓m que omma dicta nomina multiplicant̉.¶ Ad ſecundum dicendū. ꝙ aliter diuiditur equiuocuꝫ analogum et vniuocum. Equiuocumenim diuiditur ẜm res ſignatasVniuocum vero diuiditur ſcd̓mdiuerſas differentias. ſed ānalogum diuiditur ſcd̓um diuerſosmodos. Vnde cum ens predicet̉analogice de decem generibusdiuiditur in ea ẜm diuerſos mōdos. Vnde vnicuiqꝫ generi debetur ꝓprius modus predicandi.et quia in diuinis non ſaluanturniſi duo genera quantum ad cemunem rationem generis ſcꝫ ſb̓ſtātia et adaliquid. et id̓o dicuntur in diuinis duo modo predicandi. Vnumquotqꝫ aubem ge

2