Diſtinctio.21.

ſolus. ¶ P ẜm ph̓m. nominatranſpoſita et verba idem ſignificant. ſi ergo hec eſt vera. trini.tas eſt ſolus deus. hec etiam ei̓tvera: trinitas eſt deus ſolus.P hec dictō ſolus eſt ſinkathegreuinatica et imꝑtat negaconēſed negatio debꝫ p̄cedere compoſitionem vel aliquid qd̓ negetur.cum aūt dicitur ſic. pater eſt deus ſolus nulla affirmatio ꝯſequitur. ergo videtur ꝙͣ locuco ſit falſſa vel in congrua. et ſic idem qd̓prius. ¶ Preterea termini in p̄dicato tenentur formaliter. ſꝫ ſolitudo non conuenit forme. quiaforma quātum eſt de ſe commūnicabilis eſt. ergo videtur ꝙ nōdebeat poni ex parte p̄dicati. etſic idem eſt qd̓ pͥus. ¶ Contra ēqͥd habetur in littera. ¶ Reſpōdeo dicendū ꝙ iſte dictōnes excluſiue ſolꝰ et tantum in hoc diſferūt ꝙ tantum cum ſit aduerbiūet ſimiliter ſolū determinet actūverbi. quia aduerbium eſt adiectiuum verbi. Vnde cum verbūratione cōpoſiconis coniungat pdicatum ſubiecto. et ad vtrunqꝫſe habeat. congrue poſſunt iſtaaduerbia tam ad ſubiectum ꝙad predicatum adiungi. ſed hecdictō ſolꝰ cum ſit nomen priuāsconſortiū eſt determinacō eiꝰ cūquo conſortiū haberi poteſt. habetur aūt conſortiū cum eo cui aliquid ꝯuenit. et hoc ſignatur viſubiectū. Vnde ꝓprie eſt diſpoſitio ſubiecti: ẜm hoc ergo dicuntꝙ hec eſt impropria. trinitas

ſolus deus. quia ſi li ſolus ꝓpriebenetur non additur ad predicatum. ſi aūt benetur ꝓ ſi tantum:ſuperflue additur predicato centiali vel ſubſtantiali. vt ſi diceretur. ſortes eſt tantum homo. ꝙper dictōneꝫ excluſiuam nō poteſt excludi niſi natura extraneaab eo cui adiugitur. et hoc intelligitur etiā ex ipſo predicato ſubſtantiali Ex hoc enim qd̓ diciturꝙ ſortes eſt homo ītelligitur ꝙnon eſt aſinus vel equꝰ. Et ſimiliter dicūt ꝙ ſuperflue additurcum dicitur. trinitas eſt tantumdeꝰ. niſi addatur vnꝰ vel aliquisalius terminꝰ accidentalis q̄ poſſit meſſe et non ineſſe. qꝛ ſic excludetur oppoſitū vnitatis qd̓ eſtpluralitas. et dicūt ꝙ ītencō Auguſtini non ē dicere ꝙ hoc ꝙ dico ſolꝰ deꝰ. predicetur de trinitate vt magiſter innuit Sed cū dicitur ſolꝰ deus ſupponit̉ trinitaset non pater vel filiꝰ. ſꝫ hoc n videtur ml̓tū neceſſariū. ꝙͣuis li ſolus ſit diſpoſico ſubiecti. n̄ tn̄ oꝫꝙ addatur ſꝑ ad ſubiectū. qꝛ etiam illud qd̓ in p̄dicato ponit̉ p̄tſignari vt ſuppoſitum alicui nature vel ꝓprietati: racōne cuius pōtab eo priuari conſortiū. vt ſi diceretur. ſortes e ſolꝰ homo ſedesſimilit̓ dico in ꝓpoſito ꝙ alio mōp̄dicatur hoc nomen deus de tribus perſonis. et hoc nomen homo de ſorte et plabone. cum em̄non predicetur de vtroqꝫ niſi idqd̓ vtriqꝫ cōmune eſt. vtriqꝫ aute non eſt commune niſi natura