Diſtincō19
et ẜm eſſe. et hoc eſt qn̄ neqꝫ ꝑificant̉ in intēcōe ꝯūi neqꝫ in eſſeſicut ens d̓r de ſb̓a et accidente.et in talibꝰ oportꝫ ꝙ naturā oōīshabeat aliqd̓ eſſe in vnoquoqꝫeoꝝ de qͥbꝰ d̓r. ſed differens ẜmracōem maioris vel minoris perfectōis Et ſil̓r dico ꝙ veritas etbonitas et ōma huiōi dicūtur analogice de deo et creaturis Vnoportꝫ ꝙ ſcd̓m ſuum eſſe omīahͦ in deo ſuntet in creaturis ẜmracōem maioris et minoris perfectionis. Ex quo ſequitur cumnō poſſint eſſe ẜm vnū eſſe vtrobiqꝫ ꝙ ſint diuerſe veritatesAd. ij. dd̓. ꝙ cū veritas ſit qͥdaꝫrectitudo et ꝯmenſuratio oportꝫꝙ in racōe veritatis intelligaturmenſura. et ſic dictū ē ꝙ oport.eſſe ꝯmenſuracōem rei ad intellectū vt ꝯpleatur ratio veritatis.Res autē diuerſimode ſe habētad diuerſos intellcus qꝛ intellectus diuinꝰ eſt cauſa rei. Vndeoporbet ꝙ res menſuret̉ per intellectum d̓inū cum vnūquotqꝫmenſuret̉ ꝑ ſuū primū principtūEt ideo dicit Auicē. ꝙ res dicit̉eſſe vera qn̄ iplet hoc ad qd̓ ēordinata in intellcū d̓ino. ſꝫ resſe hn̄t ad intellectū noſtꝝ ſicutcauſa inꝙͣtum ſcꝫ intellectꝰ accipit a rebus. Et inde eſt ꝙ ſcīanrā non menſurat res ſed menſurat̉ ab eis. vt d̓r. x. metha. nōem̄ ita id̓o eſt in re qꝛ ſic videt̉nobis. ſꝫ magis qꝛ ita ē in re. vetū eſt qd̓ vid̓r nob̓. ſic gͦ intellectꝰ diuinꝰ eſt vt mēſura pͥma nō
menſurata. res āt eſt me nſuraſecūda mēſurata Intellcus at nr̄eſt mēſuratꝰ et n̄ menſurās. Dico igit̉ ꝙ menſurā pͥma veritatiſeſt vna tm̄. ſꝫ mēſure ſecūde .ſ. i.pſe res ſūt plures. Vn ſunt plures vei̓tates. et ſi n eſſet niſi vnamenſurā vecitatis adhuc nō ſeq̄retur ꝙ eet tm̄ vna veritas. qͥaveritas n̄ eſt mēſura ſꝫ ꝯmēſuratio vel adeqͣtio. ⁊ reſpcū vniꝰ meſure pn̄t eē diuerſe ꝯmenſuracōnes in diuerẜ. Vn̄ nō eſt ſil̓e detꝑe qꝛ tꝑs eſt ipſa mēſura. ¶ Adiij. di. ꝙ ſil̓r dico de bonitate ꝙeſt vna bonitas quā ſic̄ principio effectiuo exēplari ſūt onia boͣſed tn̄ bonitas qͣ vnūquotqꝫ formaliter eſt bonū diuerſa eſt ī diuerẜ. ſꝫ qꝛ bonitas vniuerſal̓ nōinuenit̉ in aliqͣ creatura ſꝫ ꝑticulata et ẜm aliqͥd. Iō dicit augꝙ ſi remoueamꝰ oēs rōes particularitatis ab ipſa bonitate r̓manebit in intelſcū bonitas integͣaplenā q̄ eſt bonitas d̓ina q̄ vid̓ꝫin bonitate creata ſic̄ exēplar inexēplato. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ exēplar reꝝ eſt in d̓o dupl̓r. vel ꝙͣtū ad id qd̓ ē in intellcū ſuo ⁊ ſicſcd̓ꝫ ydeas ē exēplar intellc̄s diuinꝰ oīm q̄ ab ipſo ſūt. ſic̄ intellcus artificis ꝑ formā artis oīmartificiatoꝝ vel ꝙͣtū ad id qd̓ eſtin natura ſua ſic rōne ſue bonitatis qͣ bonꝰ ē eſt exēplar oīs bonitatis. ⁊ ſil̓r ē de veritate Un̄ ptꝫꝙ non eodē mō deꝰ ē exēplat coloris et veritatis et iō obiectō n̄ꝓcedit. ¶ Ad vltimū dd̓. ꝙ ꝙͣ
t 5