Diſtinctō19

uis malum non ſit bonū nec ſita deo. nichilominꝰ intelligeremalū bonū eſt et a d̓o eſt Et iōveritas q̄ ꝯſiſtit in ꝯmenſuracōeintellcūs ad priuacōem exn̄temextra an̄iaꝫ bona eſt et a deo. etideo dicit Ambroſiꝰ. ꝙ omneverum a quocūqꝫ dicatur a ſpirituſācto eſt.p̄ terciū ſic procedi3tur. videt̉ ꝙ ſint plures vecitabes eterne. ſicut ptꝫ ex dictisDiuerſaꝝ ꝓpoſiconū diuerſe ſūtveritates. ſed pater eſt deus. filius eſt deꝰ ſunt due ꝓpoſicōes;.ergo et ſunt due veritates. Sedvtꝝ qꝫ iſtoꝝ ab eterno eſt veruꝫergo plures veritates ſunt eterne. ¶ Pomīa quecūqꝫ fuerūtſunt et erunt. deus ab eterno p̄ſciuit que cōſtat ꝙ plura ſunt.ſed deꝰ non p̄ſciuit niſi verum. gͦplura vera ſunt ab eterno. Itēaug. li. lxxxiij. q. ꝓbat anīaꝫ eēīui ortaleꝫ per hoc ꝙ eſt ſb̓iectuveritatis q̄ eſt eterna. ſꝫ ꝯſtat qͥveritas quē eſt ī ītellcu nro ſicutin ſb̓iecto. non eſt veritas d̓inaper eēntiam. gͦ vid̓r ꝙ plures veritates ſint eterne. Ꝙ autē veritas ſit eterna ſic ꝓbatur Oē illd̓ad cuiꝰ remocōem ſeqͥtur poſicōeius eſt eternū. ſed ſi negat̉ vei̓tas eſſe ponit̉ eſſe. gͦ veritas eſteterna. ꝓbatio medie. ſi veritasnon eſt veritatē eē falſum eſt. ſꝫſi affirmatio eſt falſa. negatio evera. ergo veritatē non eſſe erit

verū. ſed non eſt verū niſi aliquaveritate. gͦ aliqͣ veritas ē eternaH illud quod non pōt intelligi non eē ē eternum. qꝛ quicqͥdpōt non eē poteſt intelligi noneſſe. ſed veritas n̄ p̄t intelligineſſe. qꝛ quicqͥd intelligit̉ intellgitur ꝑ iudiciuꝫ veritatis. ergovid̓r ꝙ vei̓tas q̄ eſt in intellectiſit eterna et immutabilis. ¶ Pidem videt̉ de veritate enunciatiom̄s. ſi em̄ veritas enūciationismutetur vel deſtruat̉ hoc erit l̓per deſtructōem ſigni vel deſtructōem rei. ſed neutro modo deſtruitur vel mutat̉. ergo veritasenunciacōis eſt immutabil̓ et eina. ꝓbatio medie. non exn̄te ſigno adhuc rectū eſt rem ſignare. ſed veritas eſt rectitudo. et veritas ſigni eſt rectitudo ſignacinis. gͦ ſi non ſit enūciatio vel qͦtcūqꝫ ſignū veritatis. adhuc r̓manebit veritas ſigni. ſil̓r ꝓbaturꝙ mutetur ex mutacōe rei qꝛ vtdictum eſt vnūquotqꝫ hꝫ veritatē qn̄ implet id ad qd̓ eſt ordīatum in mente d̓ina. ſed ceſſantecurſu ſortis adhuc iſta enūciacōſortes currit facit id ad qd̓ ordinata eſt in mēte d̓ina. qꝛ ſignatſortē currere. gͦ vid̓r ꝙ deſtructavel mutata re. neqꝫ mutat̉ neqꝫdeſtruit̉ veritas ſigni. ¶ Pº idēvid̓r de veritate q̄ eſt in re qꝛ vtdicit augꝰ. ꝑeunte vero non porit veritas. ſꝫ veritas rei non poſſet deſtrui vel mutari niſi ꝓpbermutacōneꝫ rei. gͦ vid̓r ꝙ nullopereat. Itē oē totū eſt maiꝰ ſua