Diſtinctō1

ſcꝫ ordinem ad cognitionem vl̓demonſtratiōem alicuius. ¶ Adprimum ergo dicendū ꝙ eſſe dicitur dupl̓r Vno modo ſcd̓m ꝙens ſignat eſſentiam rerum. prout diuiditur per decem genera.Alio. ſcd̓ꝫ ꝙ eſſe ſignat compoſitioneꝫ quā animā facit. et iſtd̓eus ph̓us appellat verum. Et ſimiliter augꝰ. cum dicit ꝙ veruꝫeſt id quod eſt quaſi diceret. vetū eſt quādo dicitur de eo quodeſt. Et ſimiliter intelligitur ꝙdicitur verum in deo eſſe et eiꝰquod eſt. et ſi in negatiuis ſit veritas que non conſiſtit in cōpoſitione. ſed in diuiſione tamē veritas negatiue fundatur ſupra veritatem affirmatiue cuius ſignūeſt ꝙ nulla negatiuaꝓbatur inſi per aliqua affirmacōem. Velpoteſt dici ꝙ diffinitiones iſtedantur de vero non ſcd̓m cōpletam ſui rationem ſed ſcd̓m illudquod fundatur in re. ¶ Ad ſecundum dd̓m ꝙ ſicub bonitas ditit racōem per quā eſſentia ordinatur ad appetitum Ita veritasdicit rationem per quā eſſentiāordinatur ad intellctum. Vndeſicut nullū eſſe appetitur amotaratione boni Ita nullum eſſe mtelligitur amotā ratione veri Nichilominus tamen alia eſt racōveri et alia ratiō entis. Puplicit̓dicitur aliquid non poſſe intelligi ſine altero. aut ita ꝙ vnū nōpoſſit intelligi ſi ponat̉ alteꝝ n̄eſſe. et ſic d̓r ꝙ eſſe non pōt īteſligi ſine vero. ſicut etiam non po

teſt intelligi ſinc hoc ꝙ eſt eſſeintelligibile. aūt ita quādocūqꝫintelligitur vnum intelligaturalterum. ſicut quicūqꝫ intelligithomine intelligit amal. et hocmodo eſſe pōt intelligi ſine veroſed non ecōuerſo. quia veruꝫ nōeſt in ratione entis. ſed ens in ratione veri. ſicut poteſt aliquis ītelligere ens ⁊ tamen non intelligit aliquid de ratione intelligibilitatis. ſed nunꝙͣ poteſt intelligi intelligibile ſcd̓m hanc rationem niſi intelligatur ens. Vnde etiam pt̄ꝫ ꝙ ens ē pͥma conceptio intellectus. ¶ Ad terciumdice. ꝙ verum addit ſupra ensſicut bonum et vnū. Nullum tn̄eorum addit aliquā differentiācōtrahentem ens. ſe d rationeꝫ q̄conſequitur ens omnē ſicut vnūaddit racōeꝫ indiuiſionis. bonūrationem finis. et verū rationeꝫor dinis ad cognicōem Et id̓o hͦquatuor ꝯuertūtur. ens. bonuꝫverum. et vnum. ¶ Ad .iiij. dicen. ꝙ rectitudo dicit̉ de bonitate iuſticiā et veritate. metha. etſcd̓m diuerſas racōes. Inuenitur em̄ in recto quēdā equal̓ ꝓportio principij medij et finis.Vnde ſcd̓m hoc ꝙ aliquis in diſtribuendo vel cōicando menſuram equalitatis iuſticie ſeruāt.vel menſuram precepti legis dicitur rectitudo iuſticie. ſcd̓m aūtꝙ aliquid non egreditur ordīeꝫcommenſuratōnis rei et intellectus: dicitur rectitudo veritatisScd̓m autem ꝙ aliquid non ē

I 2