Diſtnnctio.18

principij. cum autem cauſe ſintquatuor. ipſe non eſt cauſa materialis nua. ſed ſe hꝫ ad nos inratione efficientis. et finis et forme exemplaris. non aūt in rōneforme inherentis. Conſiderādūeſt igit̉ in noībꝰ diuinis ꝙ oīailla nomina q̄ important rōnemprincipij per moduꝫ efficientisvel finis recipiunt additionē dictorum ꝓnominū ſicut diciꝰ creator noſter et bonū noſtꝝ. ea ātque dicunt̉ ꝑ modū forme inherentis nō recipuit dcōꝝ ꝓnominum additionē. et talia ſunt nomina omīa diuīa q̄ in abſtractoſignant̓. q̄ omnia ſignant̉ ꝑ modum forme. vt eēntia. bonitas.et huiōī. vn̄ in talibꝰ nō p̄t fieriadditio. Non em̄ poſſum dicereꝙ deus ſit eentia nr̄a. vel ſubſtātia vel aliqͥd huiōi. tn̄ in iſtis nominibus ꝯſiderandꝰ eſt quidaꝫordo. qꝛ quedā hoꝝ abſtractoꝝimportāt tōnem principij efficietis et exēplaris. vt ſapientia etbonitas et huiōi. et in huiōi fitqn̄qꝫ additio dictorū ꝓnominūvt cū diciꝰ deus eſt ſapiētia nrā.taliter ꝑ modū qūo d̓r ſpes nrāqꝛ per eius ſapientiā efficitur innohis ſapiētia exēplata a ſua ſapientia. per quā ſapiētes ſumꝰformaliter. Quedā aūt non important rōnem principij. niſi forte exēplaris. et talibus nō cōſueuit fieri dicta additio. non enimeſt conſuetū dici ꝙ deus ſit eſſentia noſtra. vel ſubſtantia noſtratamen etiam quandoqꝫ iſtis no

imnibus ſit talis additio ꝓpterhabitudinem principij exēplarisſicut Dyoniſius dicit quarto ca.cel̓. jerarch̓. ꝙ eſſe omnium eſtſupereſſe deitas. licet huiuſmōilocutiones magis ſint exponende ꝙͣ extendende ¶ Ad primumergo dicendū. ꝙ donum impotat quandam relationeꝫ in actuſcꝫ ad dantem. et quandaꝫ ſolūin aptitudine quantū eſt in ratōne ſui nominis. ſcꝫ ad eum cudatur. et ideo poteſt ſemper dici donum dantis. ſed non eſt eiꝰcui datur niſi quando ſibi eſt datum in actu. et propter hoc dicimus datum noſtrum et non donum noſtrum. ¶ Ad ſecundidicendum. ꝙ .ſ .ſ. eſt quedā circūlocutio inuenta ad exprimendum perſonam .ſ .ſ. ipſe auteminquantum eſt perſona ſubſiſtēsnon importat relationem principij. ſed magis etus qui eſt a pͥrcipio. et ideo non poteſt dici .ſ.ſ.noſter. ſed ſpiritus importat rationem principij inquantū a ſpiritu eſt inſpiratio. ꝓpter quod dici poteſt ſpiritus noſter. Adtercium dicendū ꝙ pater importat rationem principij. filius aūtnon ſed magis eius quod eſt aprincipio. et ideo non poteſt dic filius noſter. ſicut dicit̉ patetnoſter. ꝙͣuis etiam non dicaturpater nr̄ ꝓut imponit̉ nomena paternitate eterna. ſic eniꝫ eſtpater ſolius filij naturalis ¶ Adquartū dd̓m. ꝙ ꝙuis filius datus ſit nobis. non tamen datus