Diſtinctio.18.

defectū nominū vtunt̉ eodē noīead ſignandū emanationē iptuset ꝓprietate vel relationē ſcꝫ noīeꝓceſſionis. Dico igit̉ ꝙ ꝓceſſiop̄t dicere emanatione .ſ. .ſ. vel relationem ſiue ꝓprietatē eius. ſi relatione vel ꝓprietate. ſic ſpūſſanctus ꝓprietate ſua forliter loq̄ndo eſt .ſ .ſ. et donū. et amor. nonaūt deus. ſicut nec filius filiatōedeus eſt foͣrliter loquēdo. Sꝫ filiatione filius eſt et deitate deuset ſapientia ſapiens. ſi dicat emanationem. tūc p̄t dici ꝙ .ſ. .ſ. ſuaꝓceſſione eſt donū et deus. Sic̄etiā filtus: natiuitate ſua filiꝰ eſtet deus. ſed diuerſimode. qꝛ deitas ſe hꝫ ad geuerationē ſolū vtaccepta per generationē. ſꝫ filia.tio ſcd̓m rōem intelligēdi eſt cōſequens generatione. et ſil̓i rōeꝯcedit̉ ꝙ filius naſcēdo accipiatdiuinitatē. et non ſolū ita ꝙ gerundiuū īportet ꝯcomitantiā. vtcū d̓r de aliqͦ currēdo eſt hō. ſedimportat ordinē acceptionis adacceptū vt ſit ſenſus filius naſcēdo accepit deitatē. .i. per natiuitatem accepit deitateꝫ. Et ſil̓r eſtde ꝓceſſione ſ .ſ. Hec aūt pleniꝰdtā ſunt ſupra. v. di. ¶ Id. j. igtur dd̓. ꝙ non eodē mō forliterẜm roem .ſ .ſ. eſt deus et donū.ſed per eandē emanationē habꝫvtrūqꝫ. qꝛ ſicut filius nihil habiꝫniſi qd̓ naſcendo accepit. ita etſpūſſanctus nihil habet niſi qd̓ꝓcedendo accepit. ¶ Ad. ij. dd̓ꝙ eſſentia diuina nō accipit nomen eſſe in ſpūſancto per ꝓceſ-

ſionem cū v̓nū et idē ſit eſſe triūperſonaꝝ. ⁊ ideo non ꝓcedit neqꝫ per ſe neqꝫ per accidens neqꝫetiā per ꝓceſſionē ꝯſequitur. ſedhoc ꝙ ſ .ſ. habeat deitatē ꝯuenitei ex ſua ꝓceſſioneqͦ quintum ſic proceditur. videt̉ ꝙ ſpūſſcūspoſſit dici donū noſtꝝ Donumem̄ d̓r ẜm reſpectū ad creaturaꝫſed eis q̄ importat reſpectum adcreaturā p̄t addi meum vel nr̄mvt creator noſter. ergo videturꝙ ſpūſſanctus poſſit dici donunoſtrum. ¶ Item ſanctus nihiladimit de ratione huius ꝙ dicit̉ſ. ſed dicit̉ .ſ. noſter. vt ſpūs H.lye. ergo videt̉ ꝙ etiā poteſt dici .ſ. .ſ. noſter. ¶ Itē ſicut filiusimportat relationem eternā a qͣimponit̉ ita pater. ſed d̓r paternoſter. gͦ etiā poteſt dici filiusnoſter ¶ P quicquid dat̉ nol̓eſt noſtruꝫ. ſed filius datus eſtnobis. gͦ etiam filius eſt noſter¶ P in deo idē eſt deitas et deꝰet ſapientia ⁊ bonitas. et omniahuiuſmodi. ſed d̓r deus noſter.ergo etiā poteſt dici deꝰ ſapiētianr̄a vel eſſentia nr̄a. ¶ Sed econuerſo vid̓r ꝙ nō poteſt dici deusnoſter. in ꝓnomine em̄ noſtrumvel meū importat̉ aliqͣ habitudovel relatio creatoris ad creaturāſed deus eſt nomen abſolutū etnomē nature. vt dicit̉ Amb̓. gͦ videtur ꝙ non p̄t dici deꝰ nr̄ ¶ ℟dd̓. ꝙ deus non poteſt hre aliꝙrelationem ad uos. niſi ꝑ mōdū