jDiſtnictio

tur. vel in ſpe vel in re Sine .ſ. .ſ.conſtat xp̄m ⁊cͣ. Hoc poteſt dupliciter ītelligi. vel ita ꝙ ſine ſpirituſancto a nobis habito ꝑ caritatis donū: non poſſumus precepta dei implere vel xp̄m diligereet hoc verum eſt meritorie. Velſine ſpirituſancto quocunqꝫ modo operante in rebus. et ſic etiāveꝝ eſt. ꝙ nec hō nec aliqͣ creatura ſine .ſ .ſ. operationē aliquaꝫhre poteſt. ſed hoc non eſt de intentione Auḡ. .ſ. ſ. qui eſt in reduplex Videt̉ hoc nō eſſe ad ꝓpoſitum qꝛ vt notula exponit.hoc ītelligit̉ quia petijt duplexdonū ſcꝫ ꝓphetie et miraculoꝝ q̄in helya erant. et ꝙ nō petieritmagis .ſ .ſ. hrē. Sed dd̓. ꝙ etiāiſta expoſitione ſtande ꝓbaturintentio Auguſ. qꝛ ſi omnes euꝫequaliter acciperent. ſi ipſe ſpmn̄ſanctū habebat non eū in ſe fieripetiuiſſet. et ſi nō habebat vel ſehrē neſciebat ſimpliciter ſpirituꝫſanctum petijſſet. vnde per hocꝙ ſpmſanctū hrē ſicut in helyaerat petijt: oſtendit helyā ml̓toexcellētiꝰ .ſ. .ſ. hrē. ꝓpria mēſuracō pleta d̓r eſſe ꝓpria mēſura vniuſcutuſqꝫ et ex parte ip̄ius deiꝙͣtum ipſe vnicuiqꝫ predeſtinauit et ex parte ip̄ius qͥ recipit. cſiderata ſimul capacitate naturālium. et oonatu eius. ſupradictueſt ꝙ .ſ. ſ. ⁊cͣ. Nota ꝙ auctoritates q̄ cōtra magiſtꝝ inducūturtria dicunt. Quedā em̄ primoducte dicunt aliā eſſe caritatemqua deus diligit. et qͣ nos diligi-

mus quod magiſter exponit aliam eſſe ratione vel ſcd̓m modiintelligendi. et n̄ ẜm re. Alie vero ſecūdo introducte dicunt dilectionem a ſ. ſ. eſſe. et ita cū .ſ.ſ.non ſit a ſc. caritas nobis datanon erit .ſ .ſ. ſed ipſe rn̄det ꝙ ouis .ſ .ſ. non ſit a ſe. tn̄ dat̉ a ſe⁊ ẜm hunc modū caritas dicitura ſpūſancto. ſed hec rn̄ſio eſt inſufficiens. qꝛ non tm̄ d̓r caritas.datur a .ſ .ſ. ſed etiam eſt ab eoqd̓ de ſpūſancto cōcedi non pōtAlie tercō introducte dicūt caritatem eſſe motū vel affectōnemmentis qd̓ ſ .ſ. non cōuenit. ſedad hͦ reſpondet ꝙ iſta p̄dicatioeſt per cām. eo ꝙ caritas motꝰvel affectionis mentis. caeſt quieſt diligere. et hec expoſitio veraeſt ꝙuis non ẜm intentione magiſtri. caritas em̄ eſt cauſa affectionis ſic̄ habitus eliciens actūet non ſolū ſicut mouens animāad actū dilectōnis vt ipſe intendit. ¶ Vnde cōſequenter mouetqueſtione. cum ſpūſſanctus qͥ caritas ab eo d̓r moueat animamad om̄s actus virtutū qͣre ſpēalider dicitur mouere ad actū dilectionis. ¶ ℟º. ſua patet in lra.ſed eius quod in ſolutione ſupponit cauſam non aſſignat .ſ. ꝙſpūſſanctus cauſet hunc actumqui eſt diligere nllo habitu mediante. Vnde quo ad hoc q̄ſtioremanet inſoluta.¶ Queſtio. j8.