Diſtinctio417.

quia ex parte ſuſcipientis et influētis poteſt eſſe aliqua cauſaaugmenti. et nō diminutionisvt dictū eſt. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ cōmenſuratio cupiditatis et caritatis per oppoſitione poteſt intelligi dupliciter. vel quantum adipſum caritatis fieri vel quantuꝫad eſſe. Si ꝙͣtum ad caritatis fieri. tunc verū eſt ꝙ ꝙͣtum ꝑ actꝰmordinatos magis dominaturin eo cupiditas: minus diſponit̉ad caritatē vel augmentū eius.quia ad habendū caritatē vel adꝓficiendum in ea diſponūt actꝰnoſtri. ſi quantū ad eſſe. tunc cūactus noſtri nō ſint cauſa eē ip̄ius cai̓tatis. ex inordinatōe actuum per cupiditatem nihil derogatur caritati quantū ad ſuū eſſeſed ſolū quantum ad feruorē ẜmꝙ dehabilitātur inferiores ꝑtesa caritatis obedientia. Ad. iij.dd̓m. ꝙ veniale non poteſt adimere aliquid de caritate. qꝛ nōartingit ad illam parteꝫ animevbi eſt caritas. ſicut em̄ ſuperiorpars intellectus eſt in conſideratione principiorum per ſe notorūper que alia cognoſcūtur vndequantacunqꝫ dubitatio oriat̉ circa ꝯcluſiones de certitudine principiorum: nihil minuit̉. ita etiaꝫſuperior pars affectus eſt in adheſione finis. ꝓpter quē omniadiligūtur. vnde quecunqꝫ mordinatio contingit circa illa q̄ ſuntad fine: non ininuitur inheſio finis que eſt per caritatē niſi pōatur finis cōtrarius. Vn̄ veniale

quia non ponit finem indebituꝫnō attingit ad illud ſupremumaffectus: vbi eſt caritas. ſꝫ ſicutveniale non eſt peccatum ſimpliciter. ſed ſolū inquantū eſt diſpoſitio ad mortale; ita ec̄ ꝑriuat bonum qd̓ ſe habꝫ vt diſpoſitio adcaritatem .ſ. feruorē qui cōtingitin habilitabe actus ex diligentiobedientia vel ſubiectōne inferiorum viriū ad ſuperiorem partemaffectus in qua eſt caritas. ¶ Adquartū dd̓m. ꝙ diſpoſitio ad caritatem eſt ẜm actus inferiorumvirium. ꝓut operantur circa eaque ſūt ad fine. ſicut per ea queſunt ad finem deuenit̓ in finemhabito etiam fine non indiget̉hijs que ſunt ad finem. Vn̄ quecunqꝫ mordinatio ſit circa ea: nōredūdat in deordinationē finisniſi per modū diſpoſitioīs. ſicutetiam cognitio principiorum primorum determinat̉ in nobis ꝑſenſus qui ſi etiam deſtruanturnon minuit̉ certitudo principiorum que non eſt adquiſita. ſꝫ naturaliter inſita et ſimiliter eſt decaritate infuſa.Icut deus dicitur mag. etexal. in nobis. inquantumſcꝫ magnos nos et altos ī ſe facit. quod non poteſt eſſe niſi ẜmampliorem perceptionē boītatisipſius. et ideo oportet redire inhoc ꝙ aliquid creatū a deo īnobis ponatur. Sunt tamen ml̓tiqui eum non habent. Illi enimtantum eum habere dicūtur. quorum eſt vt hereditas q̄ ipſo fruū

r