Diſtinctio17º

Ic queritur cūſ. .ſ. ⁊cͣ. Poſtꝙͣ determinauit de tꝑali proceſſione .ſ.ſ. Hic determinat nomen qd̓ ſibi cōpetitẜm ratione qua tēporaliter ꝓcedit ſcꝫ douiū. diuidit̓ ergo ī partes duas. In prima determīatde dono ſcd̓m ꝙ d̓r de ſpūſanctoꝑ ꝯparatione ad alia dona. Inſecundā determinat de hoc nomine donū de ſpūſancto dctō ꝑcomparatione ad hͦ nomē datūqd̓ etiā de ipſo d̓r ibi. ¶ P. diligenter conſiderandū. Et hec diuiditur in duas In prima inquirit vtꝝ eadē rōne .ſ. ſ. dicat̉ donum et datū. et obijcit ad vtranqꝫ parto. In ſecūda determinaqueſtionē. ibi. ad qd̓ diciꝰ. ꝙ .ſeet hͨ diuidit̓ in duas. In primaon̄dit drām doni ad datū. ſcd̓mꝙ de ſpūſancto dicūtur. quantūad id qd̓ in ipſo dono eſt. In ſecunda quantū ad id cuius eſt donum. ibi. et ẜm hͦ ꝙ ſempiterneIn dono aūt duo conſideranturſcꝫ relatio vel ꝓprietas ẜm quadicitur donū et ꝓceſſio ex qͣ ẜmratione intelligendi conſequituitalis relatio. Primo gͦ aſſignatdram ex parte relationis. Secūdo ex parte proceſſionis ibi. Etnotandū ꝙ ſicut filius. Primain duas. Primo on̄dit ꝙ donuꝫdicit̉ ſpūſſanctus in eadē reſatōne vel notione qua dicit̉ ſpirituſſanctus. In ſecunda mouet queſtionem. et determinat eaꝫ. ibi.

ſed querit̉ qui donabilis ⁊cͣ Etnotandū ⁊cͣ. Hic aſſignat differentiam ex parte ꝓceſſionis. etdiuidit̉ in tres partes. In prima oſtendit differentiam. quare .ſ .ſ. ꝓreſſione qua donuꝫ eſthabet eſſentiam diuinam. nonaut inquantū datum eſt. In ſecunda mouet queſtione et ſoluiteam. ibi. Hic oritur queſtio. Intercia inducit concluſione quandā ibi. Ex p̄dictis patet ⁊cͣ .ſ. qnomen doni cōueniet ſpūiſanctoẜm ꝓceſſionē eternam. et nomēdati ſcd̓m ꝓceſſione tem poraleꝫEt ẜm hoc ꝙ ſempiter. Hic on̄dit drām quantū ad id cutus eſtdonū et diuidit̓ in duas. in prima aſſignat drāꝫ. in ſecūda mouet duas q̄ſtiones. pͥma ibi. Hicquerit̉ vtꝝ filius qua ſoluit. ſecūdam ibi. poſt hͦ querit̓ vtrū .ſ. ſcuius ſolutione dēt vſꝫ ad 30. d̓.yca hanc partēv. q̄runt̉. pͥmo vtrū donū ſit eēntiale l̓ ꝑſonaleSecūdo. vtrū ſit ꝓpriū .ſ.ſ. Tercio vtrū per hͨ dona omīa donadent̓. Quarto. vtrū .ſ .ſ. ꝓceſſione qua donū d̓r ec deus dicat̉.qͥnto. vtrū poſſit dici donū nr̄md primū ſic proce.ditur. videt̉ ꝙ donum ſitnomen eſſentiale. Om̄e eniꝫ nomen conuotans effectum in creatura ſignat diuinam eſſentiamvt communiter d̓r. ſed hͦ nomēdonuꝫ connotat effectū in creatura. Dicitur enim .ſ.ſ. donum

V 2