Diſtinctio17
non habet minorem virtubeꝫ ꝙprimū. poteſt ꝯtingere ergo ꝙadimet de caritatē quantū et primum. Et ita ex toto caritas conſumetur per ablacōnem. ¶ Reſpondeo dd̓m ꝙ caritas non p̄tdiminui eentialiter niſi forte ꝑſucceſſionem. ita ſcꝫ ꝙ deſtruatcaritas que ieſt per mortale peccatum. et poſtmodum minor infundatur per minore preparationem. Et cauſa huius eſt. quiacauſa diminutionis caritatis nōpoteſt ſumi ex parte dei. cū nuſlus defectus reducatur in ipſuꝫq̄ eſt actus ꝯpletus ſic̄ ī cauſaꝫOportet ergo ſi caritas diminūatur ꝙ diminuconis cauſa ex ꝑte noſtra ſuſcipiat̉. Defcus autem contingens ex parte noſtravel eſt ex ceſſatione actus: vel exmordinationē. Exceſſatione actus non poteſt remitti caritas:ſicut habitus virtutu mn adquiſitarum ẜm id quod in ſe eſt. Firmitas enim ipſius caritatis noneſt ex actu noſtro. ſed ex principio influente vt dictum eſt Vn̄ceſſantibus actibus manet nihilominus idē robur caritatis. Sverum eſt ꝙ per actus frequentes diſponuntur omnes vires amiine. et membra corporis rediguntur in obſequium caritatis:in quo conſiſtit feruor vt dictuꝫeſt. et ideo ex ocio tepeſcit caritatis feruor. Habitus autem ad qͥſitarum virtutum robur et firmitatem habent ex noſtris operibus. vnde ceſſantibus operibus
remittitur robur virtutis: etiā inſe. Inordinacō autem actus veleſt circa finem. vel eſt circa ea q̄ſunt ad finem. Si circa fineꝫ. itaſcꝫ ꝙ finis tollat̉. ſic caritas ẜmquam adheretur fini tollitur: ethoc fit per mortale peccatū. Siautem circa ea que ſunt ad fine.ita ſcꝫ ꝙ finis remaneat: et īordinate aliquis immoretur circaea que ſunt ad finem. talis inodinatio que eſt peccati venialis:non attingit caritatem: que eſtẜm adheſionem finis. et ideo nihil diminuit de ipſa. ſed verumeſt ꝙ ſicut ea que ſunt ad finemdiſponunt ad finem. ita mordinatio in eis eſt diſpoſitio ad inordinationem que eſt circa finē.ẜm ꝙ dicimus ꝙ veniale peccatū eſt diſpoſicō ad mortale. Vn̄per huiōi veī alia diſponitur qͦsad amiſſionem caritatis. et indeeſt ꝙ caritas dicit̉ diminui: qͣntum ad radicacōnem et feruorēet non quantū ad eſſentiā. Qn̄tum ad radicationem quidemẜm ꝙ ſit diſpoſitio ad contrarium vn̄ minuitur firma īheſio caritatis. Scd̓m feruorem vero ꝓut impeditur obedientia inferiorū viriuꝫ ad ſupei̓ores: ex quodictus feruor cauſabatur. ¶ Adprimū ergo dd̓m ꝙ cōtraria nata ſunt fieri circa idem. niſi alterū naturaliter inſit. et dicitur naturaliter īeſſe qn̄ ꝯſeqͥtur cauſaseius. Vnde dico ꝙ augmētabilitas conſeqͥtur caritatem naturaliter. non auteꝫ diminuibilitas: