Diſtinctio17

caritatem. ¶ Ad quartum dd̓mꝙ ad hoc ꝙ aliqua perfectō introducatur duo requiruntur. Dnū ex parte introducētis vt ſuaoperatio ꝯmenſuretur ẜm equalitatem perfectōni introducedeNon em̄ ex parua calefactōneducitur calor ignis. ſꝫ ex tali calefactione que habet equalē virtutem; ad minus ex ſuo principio calori ignis. Aliud ex parterecipientis vt diſpoſitio ſua ꝓporcionetur eodē modo perfectioniinducende Contingit autē qn̄qꝫſicut ī operibus anime ꝙ aliqd̓diſponitur et perfectionem recipit a ſeipſo: vt in ſcientia et virtute patet. Vnde ad perfectamdiſpoſictōnem ſufficit ꝙ animaoperetur ẜm virtutem ꝓporcionatam illi perfectioni que inducenda eſt. et quia tota capacitasanime vix ſufficit ad recepcōemtante perfectōis quanta eſt caritas. niſi deus de ſua liberalitateſuppleret. iō ad hoc ꝙ ſit in aīavltima diſpoſitio ad caritateꝫ: requiritur actus qui ſit ſcd̓m totavirtutem ſuā. et iſte ſufficit quātum in nobis eſt. ſed minor nōſufficit ad talem diſpoſiconem.Olterius in illis perfectōnibusin quibus per actum anime nōtantum eſt diſpoſico. ſed etiamipſa perfectō: exigitur ꝙ actusipſius anime ſit ꝓporcionatus ⁊equalis in virtutē ipſi perfectioin introducende. omnis autemhabitus de ratione ſua habet ꝙſit difficile mobilis. id eſt firmi

tatem quandam. Vnde quando vna actō aīe habet firmitatēinducit habitum. ſicut patet ꝙvna demonſtratio ꝓpter ſui certitudinem et firmitatem facit habitum ſcientie. quādo auteꝫ vnactus non habet firmitateꝫ nonſufficit vnus ſed oportet ꝙ ſintplures. Vnde ex vno argumento dyaletico nō generat̉ opmioſed ex pluribꝰ congregatis. itaetiaꝫ qꝛ actus voluntatis humane non habet firmitate? cū volūtas indeterminate ſe habeat admulta. Habitus virtutuꝫ politicarum qui adquirūtur ꝑ actꝰ voluntatis non pn̄t adquiri tantuꝫper vnū actū. ſed oportet ꝙ ml̓ti conueniant. Habitus aūt caritatis non hꝫ firmitatē per actuaīe. ſed a cauſa ſua que deꝰ eſt.et ideo vnus actꝰ voluntatis p̄tſufficere ad hoc ꝙ caritas infundatur et ſil̓r ad hoc ꝙ augeat̉.¶ Ad quintum dd̓m ꝙ qn̄ ē tal̓actus caritatis qual̓ requirit̉ adaugmentū caritatis: tunc etiā augetur prem iū ſb̓ale: qd̓ debetuicaritati maiori ꝯſequenti actumnon caritati que eſt radix actusnon auteꝫ omnes ſunt tales: vtdictuꝫ eſt. et ideo ad multitudīnem actuuꝫ nō ſequitur de neceſſitate augmentū ſb̓ſtātial̓ p̄mijAd tercium ſic proceditur. videtur ꝙ augmēticaritatis heat alique terminumPerfectō ei n̄ excedit capacitatē