Diſtinclio1

rum remiſeritis peccata et ceberaErgo videtur ꝙ pn̄t dare ſpiritumſanctū. ¶ P. gra ſpirituſſancti eſt ſicut lumen ſpirituaſeSed vnum corpus illuminatuꝫlumine corporali poteſt etiaꝫ aliud illuminare. ergo et vnꝰ exiſtens in gratia poteſt altei̓ gratiam conferre. ¶ Preterea quidat occaſionem damni: damnūdediſſe videtur. ergo qui facit aliquid quo facto cōſequitur gratia ſpirituſſancti. videtur gratiāſpirituſſancti conferre. Sed ininnſtri eccleſie ſacramenta diſpenſāt in quibus gratia ſpirituſſancti datur. ergo videtur ꝙ ſpiri.tumſanctū dare poſſint. ¶ Cōtra dans nunꝙͣ ē inferior eo qd̓datur. ſed quilibꝫ miniſter eccleſie eſt inferior ſpirituſancto. etquaſi inſtrumentuꝫ ipſius. ergonullus talis ſpiritumſanctuꝫ dare poteſt. ¶ Preterea ſpirituſſanctus non datur niſi in gratiagratumfaciente. gratiam auteꝫtalē nulla creaturā conferre poteſt. ergo nec ſpiritumſanctuꝫ:probatio medie. nullum infinitum poteſt eſſe a potētia finitagratia autem habet quandā virtutem infinitam: inquantum ſcilicet ipſi deo qui eſt infinitus cōtungit. ergo cum omnis potentia creature ſit finita: gratia gratum faciens a nulla creaturā cōferri poteſt. ¶ Reſpondeo dicedū ꝙ nulla creaturā poteſt dare ſpiritumſanctum ſed ſolꝰ deꝰCuꝫ enim in proceſſione tempo

rali vt dictum eſt duo ſint ſcꝫ teſpectus eternꝰ: quo ſpirituſſanctꝰ exit a patre et filio. et reſpectus temporalis qui cōſurgit exeo ꝙ creatura per donum ſuſceptum nouo modo ſe habet ad ipſum. conſtat ꝙ neutro modo poteſt ab aliqua creatura ꝓceſſio temporaſis ſpirituſſanctiintelligi. Ꝙ enim a nulla creaturā ſpirituſſanctꝰ procedit ẜmrelationem eternam: nulli dubium eſt. ſimiliter etiam nulla creaturā gratiam gratumfacientein qua ſola ſpirituſſanctus datur conferre poteſt. Cuius racōpoteſt dupliciter aſſignari. Prmo qui a cū omnis operatio creature preſupponat potentiā materie: iipoſſibile ē ꝙ aliqua creaturā aliquam formam producat in eſſe que non educit̉ de pobentia materie. et inde eſt ꝙ anima racōnalis a ſolo deo creaturet quia gratiā gratumfaciens eleuat hominem ſupra totum eēnature inquantum elicit actum:et ordināt in finem in que natura per ſuā principia attīgere nōpoteſt. non eſt perfectō eductade pōtentia māterie. et ideo a ſelo deo confertur. Alia racō pōteſſe quia cum oīs acto ſit ẜm aſiquā ſil̓itudinē in ꝑ ſe agentibusẜm ꝙ d̓r ꝙ vnūquotqꝫ agit ſibiſimile. oportꝫ ſi aliqua perfectoadquiſita in aliquo immediateꝯtugat alicui ſic̄ ſil̓itudo ip̄iꝰ ꝙīmediate ab ip̄o ꝓducat̉ et qꝛgraꝫ efficimur ip̄i deo ꝯiūcti et n̄