Diſtinctio18

mediante aliqua creatura. ideooporbet ꝙ gra immediate a d̓oin nos ꝓcedat. Tertia ratio poteſt etiam ſūmi ex virtube ipſius gratie; ex qua eliciūtur in nobis actus meritorij qui ducunt īinfinitum bonum. ſicut obiectiotangit. et ex eo ꝙ in omnibusagentibus ordinatis per modūagentis et inſtrumenti vltima ꝑfectio artribuitur primo agentiſicut forma ſubſtantialis non eper calorem ignis qui eſt quaſiinſtrumentum. ſed per virtuteꝫceleſtem que eſt primum agensAd primum ergo dicendumꝙͣ miniſtri eccleſie non remittūtpeccata auctoritate vel per modum efficientis Sed ſolus deusqui dicit yſay. 43. Ego ſum quideleo iniquitates tu. ꝓp. me. Remittunt autem per modum miniſterij. ⁊ ideo etiam poſſunt dici miniſtri collaconis ſpirituſſancti: ſed non datores. quia hoc īportat auctoritatē ¶ Ad ſecundum dicendū ꝙ lumen ſpirituale eſt nobilius et potētius ꝙ lumen corporale. Et ex ſua dignitate habet ꝙ a nullo creato ꝓduci poteſt ſicut et anima rationalis vt dictum eſt ¶ Ad tertium dicenduꝫ ꝙ ille qui dat occaſionem danim: videtur damnum feciſſe interpretatiue ſed n̄proprie. et tamen qui dat occaſionem danim facit aliquid proportionatuꝫ et ſufficiens ad hocꝙ damnum ſequātur. Sed nulla operacō miniſtri in ſe conſide

rata: prout exit a miniſtro eſt ꝓporconata et ſufficiens vt ſequatur ſpirituſſancti donatio. ſed ſolum hoc habet ex diuina inſtitutione et dignatione. et ideo totacauſalitas in deum refertur.¶ Videtur ſibi contradicere.On diuiſim a patre etc.quia ſuprā dixit eſſe duas ꝓceſſiones. ¶ Et dicendum ꝙ nonſunt ſimpliciter due vt dictum ēſed vnā alteram includit. et l̓in verbis iſtis datur intelligi. etetiam aliud ſcilicet ꝙ pater inimediate ſpirat ſpiritumſanctuꝫ:ſicut filius non ſolum quantumad virtutem. ſed etiam quantūad ſuppoſituꝫ: ſicut duo homīesaliquid ſimul operantes. Vt eūetiam de ſe et cetera. Videtur ꝙhoc nō ſit neceſſarium. quia ſpirituſſanctus etiam a ſeipſo tēporaliter datur et ꝓcedit. non tn̄ex hoc oſtenditur ꝙ a ſeipſo ſitDicendū ꝙ cum ſpirituſſanctꝰ aſe dari dicitur. totuꝫ hoc refertad donum in quo ſpirituſſanctꝭdatur. et non ad ipſam ꝑſonaꝫꝓcedentem. qꝛ ſpirituſſanctꝰ nōeſt a ſeipſo ſicut a principio originante. Sed cum per flatumcorporaleꝫ ſpirituſſanctus ſignificaretur. oſtendebatur ꝙ etiamipſa perſona ſpirituſſancti a filio procedebat. Et ipſe eſt virtus et cetera. Videtur falſum dicere quia virtus appropriatur filio vt habetur pͥmo Corint̓. pͥChriſtū dei virtutem etcͣ. Et dicenduꝫ ꝙ virtus poteſt et patri

n 3