Diſtinctioſ

litatem eſt amor. ergo videturꝙ ẜm quelibꝫ dona creature collata ſpūſſanctus det̓ vel ꝓcedat¶ Pº in collacōne cuiuſlibet doin creatura ẜm aliqueꝫ reſpectuſe habet ad deum. ẜm queꝫ priꝰnō habebat. aſſimilatur enim ſibi ẜm participacōnem illius ꝑfectōnis quam de nouo a deo recepit. Sed hoc erat ſpm̄ſanctūtemporaliter ꝓcedere qd̓ ſignificari ſpūſ ſanctus in habitudinealiqua ad creaturaꝫ ex eo ꝙ creatura nouo modo referebaturad ipſum. ergo videtur ꝙ ſpūſſanctus etiam ẜm dona naturalia mittatur et nō tantum ſcd̓mgratumfacientia ¶ P ẜm Auguſtinum mitti eſt cognoſci qd̓ab alio ſit. ſed aliquis ſine gratia gratūfaciente poteſt cognoſcere ſpiritumſanctū ab alio eſſeper fidem informeꝫ. ergo videt̉ꝙ proceſſio temporalis non ſēper ſit ſcd̓m donum gratūfacies¶P Raba. dicit ꝙ ſpūſſanctꝰdatus eſt apoſtol̓ ad operationem miracuſoꝝ. Hoc aūt donūnon eſt gratumfaciens. ſed tantum gratis datuꝫ. ergo etiā ẜmhec dona pōteſt attēdi tēporal̓ꝓceſſio ſpūſſancti ¶ Cōtra Sapiē. pͥ. Spūſſcus diſcipline effugiet fictū. quicūqꝫ aut caret gragratūfaciente ꝓ ficto habet̉. gͦ īnullū talē ſpūſſcūs ꝓcedit ¶ PSpūſſanctꝰ nō ꝓ eedit in aliqueniſi queꝫ mihabitat deus ſicut intēplo ſuo. qꝛ ꝑ ſpm̄ſanctū efficitur qͥs templū dei. pͥ. Corni. 6.

ſed in nullo dicitur habitae̓ deꝰniſi per gram gratūfacientē.ẜm hoc donuꝫ tm̄ tēporal̓ ꝓceſſio ſpūſſancti attenditur ¶ Rn̄deo dd̓m ꝙ in exitucreaturaruꝫa primo printipio attenditur qdaꝫ circulatio vel regiraco. eo ꝙomnia reueriūtur ſicut in finemin id a quo ſicul a pͥncipio ꝓdierunt. et ideo oportet vt ꝑ eadeꝫquibꝰ eſt exitus a pͥncipio et reditus in finem attendatur. ſicuergo dictum eſt ꝙ ꝓceſſio perſonarū eſt ratio ꝓductōnis creaturaruꝫ a pͥmo principio. ita eſtetiam eadē ꝓceſſio ratio redeumdi in finem. quia per filiū et ſpiritūſanctuꝫ ſicut et ꝯditi ſumus.ita etiaꝫ fini vltimo contugimūrvt pꝫ ex verb̓ Auguſtini poſitisī tertia diſ. vbi dic̄ Prīcipiū adqd̓ r̓currimꝰ .ſ. preꝫ⁊ forma quaſeqͥmur .ſ. filiū et c. Et Hil̓. dicīfra. 3j. di. Ad vnū miciale oīmmniaū per filium vnniuerſa referimus. Scd̓m hoc gͦ ꝓceſſio diuinaꝝ perſonarū in creaturas poteſt conſiderari dupliciter. Autinquantū eſt ratio excundi apͥncipio. et ſic talis ꝓceſſio attenditur ẜm dona naturalia in quibꝰſubſiſtimus. ſicut dicit̉ a Dyoniſio d̓iuina ſapientia vel bonitasin creaturas ꝓcedere. ſed de tali ꝓceſſione non loqumur hicPoteſt etiam attendi inquantum eſt ratio redeundi in finem⁊ ſic ē ſcd̓m illa dona tantuꝫ queproxime contungunt nos finivitimo. ſcilicet deo: que ſūt gratia