Diſtinctōj2

in queꝙͣ ꝓcedere Si dicas ꝙ podeſt eſſe ſcd̓m aliquē modum inaliquo ſcd̓m que prius non eratadhuc habetur ꝓpoſitum. qꝛ ẜmDam̄ et ph̓m li. de cauſis Deuseodē modo ſe habꝫ ad omnia: ꝙuis non omnia eodē modo ſe habent ad ipſū. ſed iſte modus diuerſus in creaturis eſt ex diuerſis perfectiōibus quas ex deo cōſequūtur. e̓go videtur ad hoc ꝙſpūſſcūs dicatur eē aliter in iſtoꝙ prius. non ſit ꝓpter aliqͥd niſiqꝛ alique effectum cōſeqͥtur iſteque prius non cōſequebatur. etſic tota datio vel ꝓceſſio referturad dona et non ad ipſū ſpm̄ Itēvt dictum eſt ꝓceſſio temporalisnichil ẜm rem addit ex parte ipſius ꝓcedētis ad ꝓceſſionē eternam. ſed ſcd̓m proceſſione eternam ip̄e .ſ .ſ. non ꝓcedit in aliꝙͣcreaturā. ergo nec ſcd̓m temꝑalem quātum eſt ex parte ipſiꝰ ſpiritus. ſed ſolum ꝙͣtum ad donaipſius. ¶ Pͣ ꝯſtat ꝙ virtus infuſa non eſt deficientior in operibus meritorijs ꝙ virtus adqͥſitain oꝑbꝰ politicis. Sꝫ virtus adquiſita ſufficienter dirigit hoīemin omnibꝰ ciuilibus. ergo infuſain omnibus meritorijs. Nō ergo oportet vt videt̉ ꝙ cum virtube infuſa .ſ. ſ. detur. ſed vel ſolus ſpūs vel ſola virtus. Contraro. v. Caritas dei diffuſa eſt incordibus noſtris per .ſiſ. ⁊cͣ. etgo videt̉ ꝙ vtꝝ qꝫ detur ¶ Pamor habꝫ ratiōem primi dom.qꝛ ī ipſo omnia ex liberalitate cō

feruntur. Cum ergo ſpūſſanctꝰſit amor. videtur ꝙ habeat rationem doni. ſed non niſi ꝙ dat̓ergo videtur ꝙ ipſe ſpūſſanctusdetur. ¶ Vlterius queritur circahoc ſi vtrūqꝫ datur quid per prus datur. et videtur ꝙ ſpūſſcūsq per ipſum dantur alia ⁊ quiahabꝫ rationē primi doni. Sed ecōtrario videtur ꝙ dona per prius. qꝛ dona ipſiꝰ diſponunt nosad hoc ꝙ ipſum habeamꝰ. Diſpoſitio aūt prior eſt eo ad qd̓ diſponit. ergo ⁊cͣ. ¶ ℟º. dd̓m ꝙipſem et ſpūſſanctus ꝓcedit tēporali ꝓceſſione vel datur ⁊ nō ſolum dona eius. Si em̄ conſideremus ꝓceſſionem .ſ.ſ. ex parte eꝰa quo ꝓcedit. non eſt dubiū qͥnẜm illum reſpectū ipſemet ſpūſſanctꝰ ꝓcedat. Si auteꝫ conſideremus ꝓceſſionē ſcd̓m reſpectuꝫad id ī qd̓ procedit. tunc ſicut dictum eſt reſpcūs iſte in ſpūſāctoponitur Non qꝛ ipſe realiter referatur. ſed qꝛ alterum refertuad ipſum. Cum ergo in acceptione donorum ipſius non ſolum relatio noſtra terminet̉ ad dona:ut ipſa tantū. habramꝰ. ſed eliaad ſpm̄ſanctum. quia aliter ip̄mhabemꝰ ꝙͣ prius. non tm̄ dicent̓dona ipſius procedere ī nos ſeetiam ipſemet. ſcd̓m hoc em̄ ip̄odicit̉ referri ad nos ſcd̓m ꝙ nosreferimur in ipſum. et ideo ipſeprocedit in nos et dona ipſius.quia et dona enis recipimus et ꝑeadem ad ipſum nos aliter habemus inquātum per dona eius