Diſtnnctio.11.

vl̓derius. quia ſpirituſſanctꝰ nōhꝫ virtutem ſpirādi vt ſcꝫ ſpiretſed vt ſpiretur ſic̄ et ſupͣ dictumeſt de potentia generatiua filij.Vel dd̓m ꝙ intelligitur de filioſcd̓m naturam aſſumptā. in quonichil fuit contrariū grē .ſ.ſ. etideo in ipſo d̓r quieſcere ſicut d̓retiā habitare in ſanctis. ¶ Adterciū dd̓m. ꝙ dam. in hac ꝑtenon credit̉. qꝛ d̓r fuiſſe teꝑe illoquo incepit cōtrauerſia ſuꝑ hacqueſtione inter grecos ⁊ latīosnon tamē negat quin ſit ex filio.ſed dicit ſe nō cōcedere ꝙ ſit a filio. qꝛ adhuc apud eos ī dubiovertebat̉. ¶ Ad quartū dd̓. ꝙverbū eſt duplex ſcꝫ vocale et v̓bum mentis. et duplici verbo rn̄det duplex ſpūs. verbo em̄ vocalien̄det ſpūs corꝑalis et verbo metali ſpūs amoris intimi. Vn dico ꝙ verbū ẜm generatione eternam eſt ſil̓e verbo mētali. et id̓oa verbo procedit ſpūſſcūs ſicut averbo mētali amor Sꝫ filius ẜmꝙ carne aſſumpſit. hꝫ ſil̓itudinēverbi vocal̓. et ſicut formatio vocis fit per aerē reſpiratū. ita īcatnatio verbi fcā eſt operatiōe ſpirituſſancti. ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙ inilla ſil̓itudine ſupponit̉ falſum.calor em̄ ꝓcedit ex ſplēdore ẜmph̓os. Vn dicit Auicena. vj. denaturalibꝰ ꝙ ſol nō facit caloreꝫin inferioribꝰ niſi mediate ſplendore. ¶ Ad vj. dd̓m. ꝙ ꝓceſſiod̓r ꝓprie in diuinis ſicut et generatio. Vn̄ non ſumnt̉ a ſil̓itudīeproceſſionis localis. quia hͦ eſſet

methaphorice dictū. ſed dic̄ exitum a principio. nō aūt omē qd̓eſt a principio procedit in aliudſed aliqͥd ꝓcedit vt in ſe ſubſi.ſtens. et ita procedit ſpūſſcūs apatre et filio. ¶ Ad. vij. dd̓. ꝙſimplex non pōt ꝓcedere apluribus q̄ ſunt diuerſa per eēntiaet quoꝝ ſunt diuerſe operatōesſed pater et filius virtute vniusnature ſpirant ſpm̄ſcm̄ vnica ſpiratione. et ideo qͥ ſpirat̉ eſt ſimplex. ¶ Ad. viij. dd̓. ꝙ non pōtſpūſſanctus vōicare patri in gn̓atione filij: duplici vone. primo qꝛfilius ꝓcedit per modū natureqꝛ per actū generatioīs. et actnature eſt vnius tm̄. Sed ſpūſſcūs ꝓoedit vt amor per moduꝫvolūtatis. ſꝫ pl̓es vniūtur in voluntate ad alique actu. et iō. ſ.ſ.p̄t eſſe a prē et filio. Alia rō eſtqꝛ hͦ repugnaret ꝓprietati ſpūſſancti. qua ſcꝫ ꝓcedit a patre etfilio vt amor. non em̄ pōt eſſe q̄aliqui duo ſint principiū ſibiinuiceꝫ. Vn̄ ſicut pr̄ filio non cōicatpabernitatē. vt ſeip̄m generetita nec ſpūiſcō vt filiū generet. ſicut em̄ eſt incōueniens ꝙ aliqͥdgeneretur a ſeipſo. ita etiam velplus ꝙ aliquid generetur ab eocuius eſt principium. ¶ Ad vltimum dicendum ꝙ pater ꝑfecteſpirat .ſ .ſ. ſed quia omnis perfectio patris cōmunicatur filioque non repugnat ſue ꝓprietaticum nichil diſtinguat inter eosniſi originis relatio oporbet ꝙſicut cōmunicat ſibi perfectioneꝫ