.10.Diſtinctio

Ad quintum dicēdum. ꝙ amor ẜm ꝙ eſt proprium non eſtaꝓppriatum. Sapientia autemita eſt a ꝓppriatum ꝙ nunꝙͣ p̄teſſe proprium Et ratio huius eſtquia ſapīa non ſignificatur permodum alicuiꝰ exeuntis ab aliquo. Sed per modū quieſcētisin ſubiecto Et ideo ſemper eſt eſſentialis et nunꝙͣ perſonalis. .ſꝫamor ſignificat per modū exit.ni chilominꝰ tn̄ ſignificat aliqͥdabſolutum exitꝰ autē ille poteſtintelligi vel realis. vel ẜm rōneꝫtm̄. ex parte ergo illa qua ſignificat aliquid abſolutū. eſt eēntiale. Et tunc relatio vel exitus importatus erit ralionis tm̄. ſicutcum dicit̉ idē eidem idē. quādoauteꝫ ille exitus ſignatur nō tm̄vt rois ſed vt realis. tunc amorem ſignat perſonalem.qͥ ſecundū ſic proceditur. videtur ꝙ ſpūſſanctus non ſit amor que pater hētin filium vl̓ econuerſo. quicquidem̄ ꝓcedit vt in aliud tendens.non procedit vt per ſe ſubſiſtēsgꝫ ſpūſſctus ꝓcedit vt perſonaꝑ ſe ſubſiſtēs. ergo n̄ ꝓcedit infilium ¶ Itē qd̓ procedit in aliud recipit̉ in illo niſi ſit ex defcūrecipientis. ſed in filio non eſt aliquis defectus. Si ergo ſpūsſanctus procedit a patre vt in filium filius recipit ſpūmſctm̄.Sed quicq̓d filius recipit a prērecipit per generationem. ergoproceſſio per quā ſpūſſanctus

procedit a patre in filium eſt generatio vel etiam prius ẜm rōmſicut qd̓ includitur in illa ꝓet ſi filius aliquid recipiat a pretn̄ pater nihil accipit a filio. ergo cuꝫ illud in qd̓ eſt aliquid ſehabeat in racōe recipientis. nullo modo poterit dici ſpūſſctusamor qͣꝫ hꝫ filius in prēm. Contra omnis amor ꝓcedit ab amāte in amatum Sed ſpirituſſanctus eſt amor. vt ſupra dictumeſt. ergo videt̉ cū pater amet filium et econuerſo. ꝙ ſpūſſanctus ſit amor patris in filium eteconuerſo. ¶ P hͦ videt̉ per aīctoritatē Ihero. in litera. ¶ ℟dicēdum ꝙ in ꝓceſſione ſpiritꝰſancti eſt duo conſiderare ſcilicꝫproceſſionem ipſam. et modumprocedendi. et quia ſpūſ ſctūsꝓcedit vt res deſtincta et ꝑ ſeſubſiſtens non habet ex proceſſione ſua inquantū ꝓceſſio eſt ꝙſit a patre in filium vel econuerſo. ſed ꝙ ſit in ſe ſubſiſtens. Siautē conſideret modus ꝓceſſionis. quia ꝓoedit vt amor. vt dictum eſt. cū amatum ẜm racōmintelligēdi ſit id in qd̓ terminatur amor. et amans a quo exitamor. cuꝫ pater amet filium poteſt dici āmor patris in filiuꝫ. etcum filius amat patre. amor filij in prēm. Et per hͦ ptꝫ ſolutioad primum. quia ſpūſ ſctūs nōhabꝫ vt ſit amor vnius perſonein aliam ex hoc ꝙ eſt ꝑſona procedens. ſed ex hoc ꝙ proceditvt amor. ¶ Ad ſecundum dd̓m

l 3