ꝯDiſtinctō

alia ab illa inquantum hechuius ⁊ illa illius. et ideo adiectiuum non habet numerūpluralem niſi ex parte ſuppoſitorum. ¶ Dicendum ergo ꝙͣomnes termini eſſentiales indiuinis ſignificantes ſubſtātiam per modum ſubſtantieſicut ſunt ſubſtantiui non p̄dicantur in plurali de tribusperſonis. eo ꝙ forma ſignificata ſcilicꝫ ipſa eſſentia diuina non diuiditur. Terminivero ſignificantes ſubſtantiam adiectiue per modum inherentis vel aſſequentis ſubſtantiam vt dicit Damiaſcenus predicantur in plurali detribus perſonis propter pliralitatem ſuppoſitorum Sedtamen in talibus terminis q̄ſignificant adiectiue eſt ordo. Quedam enim ſignificant vt inherentem nō ſignificantes ſubſtantiam quantūad modum ſignificandi quegramatici conſiderant dicentes nomen ſignificare ſb̓ſtātiam et qualitatem. ſicut verba et participia. et iſta nullemodo debent predicari in ſingulari quia ſignificant ꝑ modum actus qui non ſignificatur niſi vt inherens. Quedāautem ſignificant ſubſtantiāquantū ad modum conſideātum a gramatius ſicut nomi-

na adiectiua. Omne em̄ nomen ſignificat ſubſtantiam ⁊qualitatem ſed formam queeſt qualitas ſignificat vt inherenteꝫ. et talia magis poſſūtpredicari ſingulariter et precipue quia poſſunt ſubſtantiuari ſicut eternꝰ et huiuſmodi. quādo tamen talibus adiectiuis additur per compoſitionem aliqua prepoſitio denotās habitudinem perſone adperſonam magis trahunturad ſuppoſitum et tunc nunꝙͣdebent predicari in ſingulariſed tantuꝫ in plurali ſicut coeternus. ¶ Dico ergo adprimum. ꝙ ſi ebernus ſumatur ſubſtautiue tunc predicatur in ſingulari de tribus; etſic accipit Athanaſiꝰ. Et ſiadiectiue tūc predicatur pluraliter. Sed coeternus ſemper debet pluraliter capi et pͥdicari propter habitudinemperſone ad perſonam quamimportat. ¶ Ad ſecundumdicendū ſicut dictum eſt adiectiua non habent numeruꝫex ſeipſis ſed ex ſuis ſuppoſitis. Et ideo eternus quauisnon numeretur ex ſeipſo. qͥaabſolutum eſt. tamen predicatur in plurali ꝓpter pluraſitatem ſuppoſitorum que reſatiua ſunt. Et per hoc patꝫec̄ ſolutio ad tercium. q deꝰ