DiſtinctioOctaua̓

et de talibus ſunt hec verba fuitet erit que ſignant eſſentiaꝫ permodum actus. ⁊ conſignificanttempus. ¶ Ad tertium dicendum ꝙ quantum ad id ꝙ preſens non implicat ſucceſſionemnec habet aliquid de non eſſe incluſum inter alia proprius deocompetit. inhilonimus tamēverba aliorum temporum dicunturde deo ſcd̓m id quod perfectionis in ipſis eſt. et non rationeſucceſſionis vel alicuius defectꝰ¶ Ad quartum dicendum ꝙratione perfectionis preteritumde deo dicitur: quod non eſt nnſi ſcd̓m ꝙ ipſe preteritis non defuit. nihilominus tamen intelligendum eſt ꝙ aliquando per pſens magis deſignatur perfectio ꝙ per preberitum. Quedaꝫenim ſunt quorum eſſe eſt in fieri. et horum perfectio nō eſt niſi quando venitur ad terminumet horum perfectō magis ſignatur per preterituꝫ/ ſicut ſunt motus ⁊ huiuſmōi ſucceſſiua. Qued̓am autem ſunt quorū eſſe corſiſtit in permanendo. Et horuꝫperfectio magis deſignatur perpreſens ꝙ per preteritum. quiain hoc ꝙ ſunt habent perfectionem. ⁊ preteritum dicitur ſcd̓mreceſſum ab eſſe. Vnde etiam indiuinis ea que dicuntur per modum rei permanentis: verius ſignantur per preſens vt deus ebonus et huiuſmodi. que aubeꝫſignantur per modum actus: vecius ſignificantur per preterituꝫ

ſicut infra diſtinctione nona dicit beatus Gregorius ꝙ magisproprie dicimus filium natuꝫ ꝙnaſci. ¶ Ad quintum dicenduꝫꝙ quo ad quid magis propriedicitur de deo preteritum imperfectum ꝙ preteritum perfectuꝫ:eo ſcꝫ ꝙ terminationē nō includit ſicut verbum preteriti perfecti. Vnde in illis que ſignanturper modum actus. verius dicitur preteritum perfectum ꝙ priberitum imperfectum. quia horum perfectio non poteſt ſignari niſi ex termino. que autem ſignantur non per modum operationis: verius ſignantur per jteritum imperfectum. quia horum perfectio non dependet extermino ¶ Ad ſextuꝫ dicendūꝙ futurum maxime remouetura diuina predicatione. propherhoc ꝙ nondum eſt niſi in potetia. nihilommꝰ tamen ẜm id qd̓perfectionis eſt in ipſo. ſcilicetẜm ꝙ longius diſtat de deficiēdo de deo d̓r abiecta īperfectōeunc de veritate etcetera. ¶ Queritur cū ml̓ta ſint attributa eſſentialia quare tantuꝫ de hijs tribus facit metionem. ¶ Et dicendum ꝙ magiſter intendit tantum ea tāgere que pertinent ad perfectionediuini eſſe inquantum eſt eē perfectum. Perfectio autem eſſepoteſt attendi tripliciter. Veẜm ꝙ excludit̉ priuatio vel non