Sexl̓āaDiſtinctio

ſua. vult em̄ ſe eſſe deum: et ſimiliter poteſt ꝯcedi ꝙ pater genuit filiū voluntate. Si autē volūtas comꝑetur ad aliquid ſic̄ pͥnciptum. hoc pōt eſſe dupliciter.qꝛ aūt illud ad qd̓ ꝯꝑat̉ vt p̓nciptum dicit ratione principiandi.aut dicit ipſum principiatū. ſi pͥmo modo ſic comꝑaturvoluntasad ꝓceſſionem ſpūſſancti qui ꝓcedit vt amor in quo amore volūtas omnia principiata ꝓducitſcꝫ creaturas. Et ẜm hunc mod̓etiam intellcus in d̓o ſe habꝫ adgeneratione filij qui ꝓcedit vt v̓bum et ars. Si ſecūdo modo tūcprincipiatū voluntatis ꝓcedit avoluntate ſcd̓m voluntatis conditionem. voluntas autē quātūin ſe libera eſt. Vnde principiatavoluntatis ſunt tm̄ ea q̄ poſſunteſſe vel non eſſe. et hoc modo cōſtat ꝙ voluntas diuina comꝑatur ad creationem reꝝ et nō adgenerationoni filij Et ex hoc eſtꝙ quidam diſtinguūt voluntatem in tria. ſcꝫ in voluntatē accedentem que ſcꝫ de nouo accedit operi vel operāti. et talis nōeſt in d̓o ẜm alique trium dictorum modoꝝ voluntatis nccarie.quia omnis operatio eius eſt avoluntate eterna. Item in voluntatem ꝯcomitantem que dicitur ẜm ꝯparationē ad obiectumtm̄. et ſic eſt in d̓o reſpectu generacōis filij. Item in volūtatemantecedentē. et ſic dicit comparatione principij ad principiatuꝫet ſic eſt in deo reſpectu creatu-

rarum. ¶ Ad primū ergo dd̓mꝙ ratio illa ꝓcedit ſcd̓m comꝑaratione voluntatis ad obiectumtm̄. ¶ Ad .ij. dd̓m ꝙ generacōhumana non eſt eterna. et ideopoteſt hrē voluntatē antecedentem quod non pōt eſſe in d̓ina.¶ Ad. iij. dd̓ꝫ. ꝙ orige. vocatgermen voluntatis id in quo qͥeſcit patris bn̄placitum. et hoc ēfilius. ſic ipſe dixit math̓. 6. hiceſt filius meus dilcus ⁊cͣ Alie arationes ꝓcedunt de voluntateantecedēte. ſiue ſcd̓m comparationem principij ad principiatumd̓ tercium ſic proceditur. videtur ꝙ pater nenaturaliter genuit filium Hyl̓.li. de ſyno. Non naturali neceſſitate ductus pater genuit filiuꝫergo vid̓r ꝙ non ſit natural̓ generatio ¶ P in deo eſt idē voluntas et natura. ſed pater nongenuit filium voluntate. ergo n̄genuit filiū natura ¶ P ſicut ēhabitū eſt ph̓i per racōes creaturaꝝ potuerunt deuenire in cogtionem d̓iuine nature. ſed cognitanaturā ꝯgnoſcitur operacō nature. ergo ꝑoberunt deueuire in cōgnitione generacōnis eterne Sipater naturaliter genuit filiū qtus ꝯtrariū eſt ſuperiꝰ oſtenſum¶ Contra Hyla. li. de ſyno. onibus creaturis ſb̓am dei voluntas attulit. ſed filio naturā d̓ditgͦ vid̓r ꝙ pater genuit filiū natura ¶ Pºdam. generatio eſt opꝰdiuine nature exūs. ergo etē