DiſtinctōTertia
¶ Reſpondeo dicendū ꝙͣ ſcd̓mAuguſtinū differt cogitare: diſcernere intelligere. Diſcerneriem̄ eſt cognoſcere rem ꝑ differētiam ſui ab alijs. Cogitare auteſt conſiderare rem ſcd̓m parteset proprietates ſuas. Vnde dicitur qͣſi coagitare. Intelligere autem nihil aliud dicit ꝙ ſimpliceintuitum. intellectus in id quodſibi preſens eſt intelligibile. ¶Dico igitur ꝙ anima non ſemper cogitat et diſcernit de deo:nec de ſe. quia ſic quilibet naturaliter ſciret totam naturam anime ſue ad quod vix magno ſtudio peruenitur. et ad talē cognitionem non ſufficit preſentia requolibet modo. ſed oportꝫ ꝙ ſitibi in racōne obiecti. et exigiturintencō cognoſcentis. ſed ſcd̓mꝙ ītelligere nihil aliud dicit ꝙͣintuitum qui nihil aliud eſt ꝙ jſentia intelligibilis ad intellemquocunqꝫ modo. ſic anima ſemper intelligit ſe et deum; et conſequitur quidam amor indeterminatus. Alio tamen modo ẜmphiloſophos inbelligitur ꝙ anima ſemper ſe ītelligit eo ꝙ omne quod intelligitur: non intelligitur niſi illuſtratum lumine ībellectus agentis et receptum inītellectu poſſibili. Vnde ſicut inomni colore videtur lumen corporale. ita in omni intelligibilividetur lumen intellectus agentis: non tamen in ratione obiecti. ſed in ratione medij rognoſcendi ¶ Ad primum ergo di-
tendum ꝙ hoc eſt intelligendū quando potentie operanturcirca diuerſa obiecta tunc enimvna impedit aliam in actu ſuovel ex toto retrahit. ſed quandoordinantur ad idem obiectum?.tunc vna iuuat aliam: ſicut illd̓quod videmus facilius ymaginamur. ¶ Ad ſecundum dicenduꝫ ꝙ philoſophus loquitur deintelligere ſcd̓m ꝙ eſt operatiointellectus completa diſtinguētis et cogitantis. et non ſcd̓m ꝙhic ſumit̉ intelligere Ad tertium dicendum ſimiliter ꝙ nitētio intelligentis non requiriturad tale intelligere ſicut dictū eſt¶ Queſtio quinta.einde queritur dealia aſſignatione ymaginis ſcilicet mente noticia ⁊ amore. et videtur ꝙ iſta non differat a p̄dicta ſicut dicitur ꝙ iſtaaſſignatur ẜm habitus. illa ẜmpotentias. ymago enim attenditur in anima precipue reſpcūſui vel reſpectu huius obiecti qd̓eſt deus. ſed anima non cognoſcit ſeipſam tali modo cognitionis de quo hic loquimur mediante habitu. ſed per ſuam eſſentiam. ergo non videtur ꝙ ſcd̓maliquos habitus aſſignetur ymago. ¶ Preberea. nullus habitus eſt conſubſtancialis cumomnis habitus ſit accidens. ſednoticiā et amor ſūt ꝯſb̓ſtāciales