DiſtinctioSecūdā

ille non addunt ſupra eſſentiamẜm rem ſed tm̄ ẜm racōnem. ergo videtur ꝙ diſtincto perſonarum quā faciunt ſit tm̄ diſtinctōracōnis. Item ſicut paternitaset eſſentia differunt racōne. ita ſapientia et eſſentia. Si ergo hocſufficit ad diſtinctōem realē ſuꝑpoſitoꝝ. videtur ꝙ eliā ſcd̓m diuerſa attributa diſtinguātur realiter ſuppoſita. et ita tot ſūt ꝑſone quot attributa. hoc autemeſt incōueniens. ergo ꝓprietates non faciunt realē diſtinctionem ſuppoſitoꝝ. Contra augꝰdicit ꝙ res quibus fruendum ēſunt pater et filius ⁊cͣ. ergo tresperſone ſunt plue̓s res. ergo earum pluralitas eſt realis pluralitas. Item diſtinctio racōis nōſufficit ad diſtinctōem ſuppoſitorum. cum vnus et ideꝫ homopoſſit in ſe diuerſas racōes habete. et cum ſuppoſitū dicat quidreale. Si ergo non eſt in diuīsniſi diſtinctio racōis: non erit ibivera pluralitas perſonaꝝ quodeſt hereticū. ¶ ℟º. ꝙ dice̓ perſonas diſtingui tm̄ racōe ſonat hereſim ſabellianā. et id̓o ſimplicitdicendū eſt ꝙ pluralitas perſonarum eſt realis. qūo autē hocpoſſit eſſe videndū eſt. Sciendūigitur ꝙ ꝓprietas perſonalis ſcꝫrelatio diſtinguens: eſt idem reqd̓ diuina eſſentia. ſed differenſratione. ſicut et de attributis dictum eſt. ratio autē relationis/ ēvt referatur ad alteruꝫ. Poteſtergo duplicitor conſiderari rela-

tio in diuinis. vel per comꝑationem ad eſſentiam. et ſic eſt ratiotantū. vel per comꝑacōem ad illud ad quod refertur. et ſic ꝑ ꝓpriain racōem relationis: relacōrealiter diſtinguitur ab illo. Etquia per ꝯparatōem relacōis adſuum oppoſitū correlatiuū: diſtīguūtur perſone. et non per coniparacōem relationis ad eſſentiāet ideo eſt pluralitas realis perſonarum et non tm̄ rationis. ¶Ad primū ergo dd̓m ꝙ aūctoritas Dam. ſic intelligenda eſt.ratione .i. relatione. et dicit̉ relatio ratio per comꝑacōem ad eēntiam: vt dictum eſt. ¶ Ad ſecūdum dicēdum ꝙ res eſt de tranſcendētibus. et ideo ſe habꝫ communiter ad abſoluta et ad relatiua. et ideo eſt res eſſential̓ ẜmquā perſone non differunt. et ēres r̓latiua ſiue perſonalis ſcd̓mquā perſone diſtinguūtur ¶ Adtercium dd̓m ꝙ ꝙͣuis relatio ꝑcomꝑacōem ad eſſentiam ſit racōtm̄. tarnen per comꝑacōnem adſuum correlatiuū eſt res. ⁊ realiter diſtinguens ab ipſo. ¶ Adquartū dd̓m ꝙ licet ſapīa ẜm ſuam rationē differat ab alijs attributis. non tamen opponit adaliqͥd aliud attributū. cū ſapientia bonitatē vitaꝫ et alia attribita ſecū in eodē ſubiecto ꝯpatiat̉Et ideo nō habꝫ rōeꝫ diſtinguēdi ſuppoſita d̓ine nature ſic̄ hn̄trelacōes oppoſite. ſed ſic d̓ina ſapientia realiter facit effectū ſapiētie ꝓpter veritatem rationis ipſiꝰ