SecundaDiſtnictio

hoc etiam arguitur ex perfectione diuine caritatis. Perfecta em̄caritas eſt amor gratuitus qͥ tēdit in alium. ſed non erit amorſummus niſi ſūme diligat. ſumme autem non diligit creaturamque non ſumme diligenda eſt.ergo oportet ꝙ in ipſa creatriceeſſentia ſit ſumme diligens et ſūme dilectus diſtincti in eſſentievnitate: ¶ ℟º. concedendū eſtabſqꝫ vlla ambiguitate eē in d̓opluralitatē ſuppoſitoꝝ vel perſonarum in vnitate eſſentie nō ꝓp̄ter rationes inductas que nonneceſſario concludūt. ſed ꝓpterfidei veritatē. ¶ Ad. j. ergo dicendum. ꝙ in creatura differteſſentia rei et eſſe ſuū. nec habereſſentia eſſe niſi per cōparationead habentem eſſentiā. et ideo qn̄eſſentia creata cōmunicatur. cōmunicatur tm̄ ẜm rationem ſuāet non ſcd̓m eſſe. quia ſcd̓m illd̓eſſe non eſt niſi in vno tantū habente. diuina aūt eſſentia eſt idēquod ſuum eſſe. et ideo quandocōmunicatur eſſentia cōmunicatur etiam eſſe. vnde eſſentia nontantū eſt vna ẜm ratione. ſꝫ ẜmeſſe et ꝓpter hoc poteſt eſſe vnanumero in pluribus ſuppoſitiscreature autē ꝙͣuis exemplētura deo. tamen deficiunt a repſentatione eius. ¶ Ad ſecundū dicendum ꝙ eſſentia et ſuppoſituſunt in deo idem re. nihilominꝰtamen differunt ratione. ſicut deatrributis dictum eſt. vnde etiācōmentator in ij. meth̓. dicit ꝙ

vita et viuens non ſignificāt idēin deo ſicut nomina ſynonima.et ideo contra ratione ſuppoſiti ēꝙ oōmunicetur. non aūt eſt contra rationem eſſentie. ideo vnaeſſentia cōmunicatur pluribusſuppoſitis ¶ Ad. 3. dd̓. ꝙ ncc̄itas finis eſt ncc̄itas toditionataet ex ſuppoſitione. vnde nō queritur in illis que ſunt neceſſariaabſolute et multo minus in illisque ſunt per ſe neceſſaria nō habentia neceſſitatē ab alio. Vndedico ꝙ pluralitas ſuppoſitorumin vna eſſentia nō eſt ꝓpter aliquem finem. īmo ꝓpter ſeip̄ameſt neceſſaria. cum ipſe deus ſitfinis omniū. vnde non poteſt cōcludi ꝙ ſit vana. quia vanū eſtquod eſt ordinatum ad finemquem non conſequitur.d̓ quintum ſit proceditur. videtur ꝙ pluralitas ſuppoſitorum in diuinis nōſit realis. ſed tantum rationis.Sicut em̄ dicit Dam. tres perſone re ide ſunt. ratione autem etcogitatione diſtinguūtur. ergevidetur ꝙ non ſit ibi pluralitasrealis. Pº. Auguſtinus dicit qͥtres ꝑſone in nullo abſoluto diſtinguuntur. ſed tantum in hijsque ſunt ad aliquid. ſed res eſtqͥd abſolutū. ergo videt̉ ꝙ tresperſone non ſint tres res. et itanon ſint ibi realis diſtinctōItem perſone diſtingnūtur perꝓprietates. Proprietates auteꝫ