Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

.lxix.O Puicūtar

ſiumUic qōni talis poterit adhibere ſolutio.multa ſunt q̄ cuꝫ actu ſeꝑari nō pn̄t aīo tn̄cū cogitatōe ſeꝑant̉: vt ⁊ triāgulū vl̓ cet̓aa ſb̓iecta maͣ nullꝰ actu ſeꝑat mēte tn̄ ſegregās ip̄ꝫtriāgulū ꝓpͥetatēqꝫ eiꝰ p̄ter maͣꝫ ſpecl̓at. Amoueamꝰ igit̉ pͥmi bōi pn̄tiaꝫ pauliſꝑ ex aīo: qd̓ ꝗdeꝫ eēꝯſtat: idqꝫ ex oīm doctoꝝ īdoctoꝝqꝫ ſnīa barbararū quoqꝫ gētiū religionibꝰ cogͦſci p̄t. hͦ igit̉ pauliſꝑamnoto ponaꝰ oīa eē q̄ ſt̓ bōa atqꝫ ea q̄ ꝯſidereꝰ quēadmodū bōa eē poſſent ſi a pº bono minīe defluxiſſent. hic intueor in eis alid̓ eē qd̓ bōa ſt̄: alid̓ ꝙſunt. ponat̉ .n. vna eadēqꝫ ſb̓a bōa eē: grauiſ: albarotūda: tūc aliud eēt illa ip̄a ſb̓a: alid̓ eiꝰ rotūditaſaliud color: alid̓ bōitas. Nā ſi hec ſingl̓a idē eētꝙ ip̄a ſb̓a ꝙ idē eēt gratuitaſ ꝙ color bonū: ꝙ albū⁊ ꝙ rotūdū: qd̓ fieri naͣ nō ſinit. Aliud igit̉ tūc ī eiſeēt eē: aliud aliꝗd eē: at tūc ꝗdē bōa eēt: eē tn̄ ip̄ꝫminīe hērent bonū. Igit̉ ſi nulloº eēt nō a bono:bōa ꝗdē eēt ac nō idē eēt ꝙ bōa: ſꝫ eis aliud eēteē: aliud bōa eē. Ꝙ ſi nihl̓ oīo aliud eēt: niſi bōaneqꝫ grauia: neqꝫ colorata: neqꝫ ſpacij dimēſionediſtīcta: neqꝫ vlla ī eis qͣlitas eēt: niſi tm̄ bōa eēnttūc n̄ reſ: ſꝫ reꝝ viderēt̉ eē pͥncipiū: nec potiꝰ viderēt̉ ſꝫ vide̓t̉. vnū .n. ſolūqꝫ ē hmōi: qd̓ tm̄ ē bᵐ alid̓qꝫ nihl̓ ſit. q̄ qm̄ nō ſt̓ ſimplicia eē oīo poterāt: niſiea id qd̓ ſolū bonū eſt eē voluiſſet. idcirco qm̄ eſſeeoꝝ a bōi volūtate defluxit: bona eē dn̄r. Primūenī bonū in eo ꝙ ē: bonū ē: ẜꝫ v̓o bonū qd̓ ex eo fluxit cuiꝰ ip̄m ē bonū: ip̄ꝫ quoqꝫ bonū ē: ſꝫ ip̄m eē oīꝫreꝝ ex eo fluxit qd̓ primū bonuꝫ: ⁊ ꝙ bonū tale: vtrecte dicat̉ in eo qd̓ ē bonū ē. ip̄ꝫ igit̉ eoꝝ eē bonūeſt. Tūc .n. in eo ꝙ eēt nō eēt bōa ſi a prīo bonominīe defluxiſſēt. Premiſſa qōn ⁊ rōnibꝰ hīc inde inductꝭ: hͨ Boetiꝰ adhibet ſol̓onē: ⁊ circa hͦ. 3. f.pº determīat v̓itatē qōnis. ſcd̓o ſoluit obiectōemibi. qꝛ in re ſoluta ē qō. tertio inducit quaſdā obiectiōes ꝯͣ ſol̓oneꝫ ⁊ ſoluit eas. ibi. at nō ē alba. Circa pͥmū. 3. f. pº. p̄mittit quādaꝫ ſuppōneꝫ. 2. on̄ditꝗd illa ſuppōne facta ſequet̉ circa bōitatē reꝝ. ibihͦ igit̉ pauliſꝑ. 3. on̄dit qual̓r ſe hēat bōitas reꝝ ẜꝫrei v̓itatē nulla ſuppōne facta. ibi. q̄ qm̄ nō ſt̄ ſimplicia. Circa pͥmū. 2. f. pº p̄mittit ꝗdā ꝙ eſt neceſſariū ad on̄denduꝫ ꝙ poſſit fieri talis ſuppō. ſcd̓eſuppōneꝫ inducit. ibi. Amoueamꝰ igit̉. dicit gͦ ꝑꝙ ml̓ta ſunt q̄ nō pn̄t actu ſeꝑari: q̄ tn̄ aīo ⁊ cogitatiōe ſeꝑant̉. cuiꝰ rō eſt qꝛ aliomodo ſunt res in anima ⁊ alio modo ſunt in materia. Pōt ergo eeſſeꝙ aliꝗd ex eo ip̄o mō qͦ ē in maͣ hꝫ inſeꝑabilē cōiunctionē ad alid̓ ⁊ tn̄ ẜm ꝙ eſt in aīa nō hꝫ inſeꝑabilē ꝯiunctiōeꝫ ad ip̄m: qꝛ .ſ. rō vniꝰ eſt diſtincta arōne alteriꝰ ⁊ ponit exēplū de triāgulo: ⁊ alijs mathematicis q̄ a maͣ ſenſibili actu ſeꝑari nō pn̄t: cūtn̄ mathēaticus abſtrehēdo mēte ꝯſideret triāguluꝫ: ⁊ ꝓpͥetatē eiꝰ p̄ter maͣm ſenſibilē: qꝛ .ſ. rō triāguli nō depēdet a maͣ ſenſibili. Deinde cū dicit a

moueamꝰ igit̉: ponit ſuppōnem quā intēdit vt .ſ.ꝙ ꝯſideratiōe mentꝭ remoueamus ad tp̄s pn̄tiaꝫpͥmi boni a ceteris rebꝰ: qd̓ quidē. poſſibile ē ẜmordinē cognoſcibiliū quo ad noſ. Ꝙͣuis .n. ẜm naͣlem ordinē cognoſcēdi deꝰ ſit pͥmū cognitū: tn̄ q̄ad nos pͥus ſt̄ cogniti effectꝰ ſenſibiles eiꝰ: ⁊ iō nihil ꝓhibet ī ꝯſideratōe nr̄a cadere effectꝰ ſūmi boui abſqꝫ hͦ ꝙ ip̄m primū bonū ꝯſideremꝰ: ita tn̄ īmuꝫ bonū remoueamꝰ a ꝯſideratōe mētꝭ: ꝙ oīnoꝯſtet nob̓ illud eē. Hº .n. cognoſci pōt ex cōi oīumſnīa tā doctoꝝ qͣꝫ indoctoꝝ: ⁊ vlteriꝰ ēt ex ip̄is religionibꝰ gētiū barbaꝝ q̄ nulle eēt ſi deꝰ nō ē. Deinde cū dicit. hͦ igit̉ pauliſꝑ on̄dit ꝗd hac ſuppōnefacta ſequat̉ circa bonitatē reꝝ: ⁊ circa hͦ. 2. f. prīomanifeſtat qd̓ intēdit. ſcd̓o ꝓbat quidā qd̓ ſuppoſuerat. ibi. ꝙ ſi nihil aliud. Dicit gͦ pª ꝙ remotoꝑ intellectū prīo bono ponamꝰ ꝙ cetera q̄ ſint bona: qꝛ ex bonitate effectuū deuenimꝰ in cognitōꝫboni pͥmi. Conſideremꝰ gͦ qual̓r poſſent eē bōa ſinō ꝓceſſiſſent a pͥmo bº. Hac āt ſuppōne facta vr̄in eis aliud eē ip̄a bōitas: ⁊ ip̄m eoꝝ eē. Si .n. ponat̉ vna ⁊ eadē ſb̓a eē bōa: alba: grauis: rotūda ſequet̉ ꝙ aliud in illa re eēt eiꝰ ſb̓a aliud rotūditas:alid̓ color aliud bonitas. Intelligit̉ .n. bōitas vniuſcuiuſqꝫ rei v̓tus ip̄ius ꝑ quā ꝑficit oꝑatōeꝫ bonāNam v̓tus ē que bonū facit hn̄tē ⁊ opus eiꝰ bonūreddit vt ꝑ ph̓m pꝫ in li. ethi. Ꝙ aūt iſta ſit aliudqͣꝫ ſb̓a rei ꝓbat ꝑ hͦ ꝙ ſingl̓a p̄miſſoꝝ ſi eēt idē qd̓rei ſb̓a ſequeret̉ ēt ꝙ oīa illa eēnt eadē adinuiceꝫſ. ꝙ idē eēt grauitas ꝙ color: ⁊ qd̓ bonū: ⁊ qd̓ albu⁊ qd̓ rotūditas: qꝛ que vni ⁊ eidē ſt̄ ſibi inuicē ſūteadem. hoc aūt naͣ reꝝ nō patit̉ ꝙ oīa iſta ſint idēRelinquit̉ igit̉ ꝙ p̄miſſa ſuppōne facta aliud eētin rebus ip̄m eē: ⁊ aliud aliꝗd eē: puta vl̓ bonū vl̓albū: vl̓ quicꝗd tal̓r dr̄: ⁊ ſic p̄dicta poſitōe factares eēt ꝗdeꝫ bone: nō tn̄ ip̄m eoꝝ eē eēt bonū: ſicgͦ ſi aliquoº eēnt nō a pͥmo bono: ⁊ tn̄ in ſe eēt bona: ſequeret̉ ꝙ nō idē eēt in eiſ ꝙ ſint talia ⁊ ꝙ ſintbona: ſꝫ aliud eēt in eis eē: ⁊ aliud bonū eē. Dein̄cū dicit: ꝙ ſi nihil aliud ꝓbat qd̓ ſuppoſuerat .ſ. ꝙp̄dicta ſuppōne facta aliud eēt in eis bonū eē ⁊ aliud ſimpl̓r eē vl̓ ꝗcꝗd aliud eē: qꝛ ſi nihil alid̓ eētin eis: niſi ꝙ ſunt bōa: ita .ſ. ꝙ neqꝫ eēt grauia: neqꝫ colorata: neqꝫ diſtincta aliqͣ ſpatīj dimēſione:ſicut ſunt oīa corꝑa: nec eēt in eis vlla qͣlitas. niſihͦ ſolū ꝙ bōa eēt tunc nō videret̉ ꝙ eēt res create: ſꝫ ꝙ eēt ip̄m primū reꝝ pͥncipiū: qꝛ id quod ēip̄a eēntia bonitatis eſt pͥmū reꝝ pͥncipiū: ⁊ ꝑ ꝯn̄ſſequeret̉ ꝙ nō oporteret dice̓ pl̓ariter de oībꝰ eisꝙ videret̉ eē pͥncipiū reꝝ: ſꝫ ſingl̓r ꝙ videret̉ eſſepͥmuꝫ reꝝ pͥncipiū tāqͣꝫ res bone oēs eēt ſimpl̓rvnū: qꝛ ſolū vnū eſt qd̓ eſt hmōi: vt ſit tm̄º bonū ⁊nihil aliud. hͦ aūt pꝫ eē falſuꝫ gͦ ⁊ pͥmuꝫ ꝙ .ſ. reſcreate amoto pº bono: nihil aliud eēnt qͣꝫ hͦ quod eſteē bonū. Deinde cū dicit: q̄ qm̄ nō ſulicia

t ſimpD D 3