Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Super boetiode ebdomadibusIlutuſ

on̄dit ꝗd ſit iudicāduꝫ de bonitate reꝝ ẜm v̓itatē⁊ dicit: qꝛ res create nō hn̄t oīmodā ſimplicitatēvt .ſ. niſi alid̓ ſit in eiſqͣꝫ eēntia bonitatꝭ: nec ēt oīoeē poſſēt in reꝝ naͣ: niſi voluiſſꝫ ea eē deꝰ ꝗ ē id qd̓ſolū ē inqͣꝫtū .ſ. ē ip̄a eēntia bonitatꝭ ſequit̉ ꝙ qꝛ eēreꝝ creataꝝ effluxit a volūtate illiꝰ qui ē eēntial̓rbonū: iō res create bone eē dn̄r. Primū .n. bonūſ. deꝰ in eo ꝙ ē bonū ē: qꝛ eſt eēntial̓r ip̄a bōitas: ſꝫẜm bonū qd̓ eſt creatū: eſt bonuꝫ ẜm ꝙ fluxit apbono qd̓ eſt ꝑ eēntiā bonū. Cuꝫ igit̉ oꝫ eē oīm reꝫfluxerit a prīo bono: ꝯn̄s ē: ꝙ ip̄m eē reꝝ creatarūſit bonū: ⁊ qd̓ vnaq̄qꝫ res creata inqͣꝫtū ē ſit bonaſꝫ ſic ſolū reſcreate nō eēt bōe in eo ꝙ ſt̓ ſi eē eaꝫnō ꝓeederet a ſūmo bono. Reddit gͦ eiꝰ ſol̓o ad hͦꝙ eē pͥmi boni ē ẜm ꝓpriā rōnē bonū: qꝛ naͣ ⁊ eēntia pͥmi boni: nihil aliud ē qͣꝫ bonitas: eē autē ſcd̓iboni ē quidē bonū nō ẜm rōem ꝓpͥe eēntia: qꝛ eēntia eiꝰ nō eſt ip̄a bōitas: ſꝫ vl̓ hūanitas vl̓ aliꝗd aliud hmōi: ſꝫ eē eiꝰ hꝫ ꝙ ſit bonū ex hītudine ad primū bonū qd̓ eſt eiꝰ cā: ad qd̓ ꝗdē ꝯꝑat̉: ſicut ad primū pͥncipiū ⁊ ad vltimū fi. ꝑ moduꝫ quo aliꝗd dr̄ſanu quo aliꝗd ordinat̉ ad fi. ſanitatꝭ: ⁊ dr̄ medicinale ẜm ꝙ eſt a pͥnº effectiuo artis medicine. Eſtenī ꝯſiderādū ẜm p̄miſſa ꝙ in bonis creatꝭ eſt duplex bōitas. vna ꝗdeꝫ ẜm ꝙ dn̄r bōa ꝑ relatiōemad pͥmū bonū: ⁊ ẜꝫ hͦ ⁊ eē eoꝝ: ⁊ ꝗcquid in eis a ꝑbono ē bonū. Alia v̓o bonitas ꝯſiderat̉ in eis abſolute ꝓut .ſ. vr̓iūqd̓qꝫ dr̄ bonū inqͣꝫtū ē ꝑfectū ī eē:⁊ in oꝑari: ⁊ h̓ ꝗdem ꝑfectio nō ꝯpetit creatꝭ bōisẜm ip̄m eē eēntiale eoꝝ: ſꝫ ẜm aliꝗd ſuꝑadditumqd̓ dr̄ v̓tus eoꝝ: vt ſupͣ dcm̄ eſt: ⁊ ẜm hͦ: ip̄m eē nōeſt bonū: ſꝫ pͥmū hoꝝ hꝫ oīmodā ꝑfectionē in ip̄oſuo eē: ⁊ iō eſſe eiꝰ eſt ẜm ſe ⁊ abſolute bonū.Na in re ſoluta ē qō. Idcirco .n. lꝫ in eo ꝙ ſūtbōa ſt̓: nō ſt̓ tn̄ ſil̓ia prīo bono: qm̄ nō quoqūo ſintres ip̄m eē eaꝝ bonū ē: ſꝫ qm̄ nō p̄t eē ip̄m eē reꝝniſi a prīo eē defluxerit .i. a bono. idcirco ip̄ꝫ eſſebonū ē nec ē ſil̓e ei a quo ē. Illud .n. quoquo ſit bonuꝫ eſt in eo ꝙ eſt. Nō .n. alid̓ ē p̄terqͣꝫ bonū: h̓ͨ aūtniſi ab illo eēt bonū fortaſſe eē nō poſſꝫ: ſꝫ bonū ineo ꝙ eſt eē nō poſſꝫ. tūc .n. ꝑticiparet forſitā bonoip̄m v̓o eē qd̓ nō hērent a bono: bonū hr̄e nō poſſꝫSi igit̉ ſb̓lato ab his prīo bono mēte ⁊ cogitatōeiſta: lꝫ eēt bōa: tn̄ in eo ꝙ eēnt: bōa eē nō poſſēt: ⁊qm̄ actu nō potuerūt exiſter̄: niſi ea qd̓ vere bonūē ꝓduxiſſet. idcirco ⁊ eē eoꝝ bonū ē: ⁊ nō ē ſil̓e ſb̓ali bono id qd̓ ab eo effluxit: ⁊ niſi ab eo fluxiſſēt: lꝫeēt bōa: tn̄ ī eo ꝙ ſt̓: bōa eē nō poſſent: qm̄ ⁊ p̄terbonū: ⁊ nō ex bo eēt: cū illd̓ ip̄m pͥmū bonū: ⁊ ip̄ꝫeē ſit: ⁊ ip̄m bonū: ⁊ ip̄ꝫ eē bonū: at nō alba in eo ꝗſt̓ alba eē oꝑtebit eā q̄ alba ſt̓: qm̄ ex volūtate deifluxerūt vt eēt alba. minīe. Aliud .n. ē eē aliud albuꝫ eē: hͦ iō qm̄ ꝗ ea vt eēt effecit: bonꝰ ꝗdē ē minime v̓o albꝰ. Uolūtatē igit̉ boni cōitatuꝫ eſt: vteēt bona in eo ꝙ ſt̓. Uolūtatē v̓o albi nō cōitata

vt talis eēt ꝓpͥetas vt eēt albū in eo ꝙ eſt: neqꝫ .n.ex albi volūtate defluxerūt: Itaqꝫ qꝛ voluit ea eēalba ꝗ erat nō albꝰ: ſt̓ alba tm̄: qꝛ v̓o voluit ea eſſebona ꝗ erat bonꝰ ſt̓ bona ēt in eo ꝙ ſunt. ſcd̓m igit̉hāc rōnem cūcta oꝑꝫ iuſta eē: qm̄ iuſtꝰ eſt ip̄e q̇ eaeē voluit: nec hͦ ꝗdeꝫ. Nā bonū eē ad eēntiaꝫ. Iuſtuꝫ v̓o eē ad actu reſpicit. In deo aūt idē eſt eē ꝙagere. Igit̉ idē eſt eē bonū ꝙ iuſtuꝫ: nob̓ v̓o nō ē id̓eſſe ꝙ age̓: nō .n. ſimplices ſumꝰ. Nō igit̉ nob̓ idēeſt bonos eē ꝙ iuſtos: ſꝫ idē nob̓ eſt eē oībus in eoꝙ ſumꝰ. bona igit̉ oīa ſt̓: nō aūt iuſta. āplius. Bonuꝫ ꝗdeꝫ gnaͣle ē: iuſtū v̓o ſpāle: nec ſpēs deſcēditin oīa. idcirco alia ꝗdē iuſtaalia alid̓. oīa igit̉ bōafinis. Poſtqͣꝫ det̓minauit v̓itatē p̄miſſe qōnis: hſoluit obiectōeꝫ ex qͣ ꝯcludebat̉: ꝙ ſi bona creataſunt bōa in eo ꝙ ſt̄ ꝙ ſint ſil̓ia prīo bono: ⁊ circa h̓2 .f. pͥmo ſoluit obiectōeꝫ: ẜo colligit q̄ dcā ſunt ibiſi igit̉ ſb̓lato ⁊cͣ. dic̄ gͦ prīo ꝙ ex p̄miſſis pꝫ hāc qōnem eē ſolutā. iō .n. nō ſt̓ ſil̓ia prīo bono ꝑ hͦ ꝙ ſuntbona in eo qd̓ ſt̓: qꝛ ip̄m eē reꝝ creataꝝ nō ē bonūabſolute quocūqꝫ mō ſe hēat ſꝫ ſoluꝫ ẜm hītudinēad pᵐ bonū: ſꝫ qꝛ ip̄m eē reꝝ creataꝝ nō p̄t eē niſideriuēt̉ a prīo bono: idcirco ip̄ꝫ eoꝝ eē: bonū eſt:nec ē tn̄ ſil̓e ī bōitate prīo bono: qꝛ illd̓ abſolute ēbonū qūocūqꝫ ſe hēat: qꝛ nihl̓ eſt ī eo aliud niſi ip̄aeēntia bonitatꝭ: ⁊ hͦ iō eſt: qꝛ nō ē in eo ꝑfectio ꝑ additionē: ſꝫ in ſuo ſimplici eē hꝫ oīmodā ꝑfectiōeꝫvt dcm̄ eſt: ſꝫ bonū creatū forſitā poſſꝫ eē bonū ētin ſe ꝯſideratū ēt ſi det̉ ꝑ īpoſſibile ꝙ nō ꝓcederꝫa prīo bono .ſ. bonitate q̄ ſibi ꝯpeteret abſolute: ſꝫſic nō eēc bonū in eo ꝙ eſt: qꝛ tc̄ eēt bonū ꝑ ꝑticipationē bonitatꝭ ſuꝑaddite: ſꝫ ip̄ꝫ eē eiꝰ nō eſſet bonūſi a bono nō deriuaret̉: ex cuiꝰ hītudine ip̄m eē reruꝫ creataꝝ eſt bonū. Deinde cū dicit: ſi igit̉ ſb̓lato: colligit in vnū q̄ dc̄a ſunt: ⁊ dicit ꝙ ſi a rebꝰ ꝑ intellectu remoueat̉ pͥmū bonū: oīa alia: lꝫ det̉ ꝙ eſſent bōa: nō tn̄ pn̄t eē bōa in eo ꝙ ſunt: ſꝫ qꝛ nō poterūt eē in actu: niſi īqͣꝫtū ſt̓ ꝓducta a prīo bono qd̓eſt v̓e bonū: iō etiā eē eoꝝ ē bonū: ⁊ tn̄ eē fluēs a pbº nō ē ſil̓e pº qd̓ eſt ſb̓al̓r bonū: a quo niſi fluxiſſētlꝫ eēt bōa: nō tn̄ eēt bōa in eo ꝙ ſunt: inqͣꝫtū .ſ. n̄eēt ex prīo bono: cū tn̄ ip̄ꝫ bonū pͥmū ſit ⁊ ip̄ꝫ eſſeqꝛ eiꝰ eſſe ē ſb̓a ſua: ⁊ ip̄m bonū: qꝛ ē ip̄a eēntia bonitatꝭ: ⁊ ip̄ꝫ eē bonū: qꝛ in eo nō differt eē ⁊ qd̓ eſt.Dein̄ cū dicit. at nō alba. mouet duas obiectōesꝯ p̄dcā: quarū ſcd̓am pōit. ibi ſecūduꝫ igit̉ hāc rōneꝫ. circa pͥmū ponit talē obiectōꝫ: dcm eſt ꝙ oīain eo ꝙ ſt̓: bōa ſt̓: qꝛ ex volūtate pͥmi bōi ꝓceſſit vteēt bōa. Nūꝗd gͦ oīa alba in eo ꝙ ſt̉: albaſt̓: qꝛ exvolūtate dei ꝓceſſit vt alba eſſent: ſꝫ ip̄e rn̄det ꝙminīe hͦ oꝫ: qꝛ his q̄ ſt̄ alba alid̓ eſt eē ſimpl̓r qd̓ ꝯpetit eis ẜꝫ pͥncipia eēntialia: ⁊ aliud eſt ex qͦ ſt̓ alba: ⁊ hmōi dr̄ie int̓ albū ⁊ bonū: rō eſt: qꝛ d̓s ꝗ fec̄creata bōa ⁊ alba ē qd̓ bonꝰ nō ē aūt albꝰ. Sic igit̉ad volūtatē pͥmi bōi ꝯſecutūc̉: vt creata eēt bōa