Super boetiode ebdomadibus

diuerſitatem tribus modis: quoꝝ primus eſt: qꝛip̄m eē nō ſignificat̉: ſicut ip̄um ſb̓m eēndi: ſic̄ neccurrere ſignificat̉: ſicut ſb̓m curſus. Un̄ ſicut nonpoſſumus dice̓ ꝙ ip̄m currere currat: ita non poſſumus dicere ꝙ ip̄um eē ſit: ſꝫ ſicut id qd̓ ē ſignificat̉: ſicut ſb̓m eēndi: ſi id quod currit ſignificat̉: ſicut ſb̓m currēdi: ⁊ iō ſicut dicere poſſumꝰ de eo gcurrit ſiue de currēte ꝙ currat inqͣꝫtū ſubicit̉ curſui ⁊ ꝑticipat ip̄um: ita poſſumꝰ dicere ꝙ ens ſiueid qd̓ eſt ſit: inqͣꝫtuꝫ ꝑticipat actū eēndi. ⁊ hͦ eſt qd̓dicit. Ip̄m eē nūduꝫ ē: qꝛ nō attribuit̉ ſibi eē: ſicutſb̓i ecto eēndi: ſꝫ id qd̓ ē accepta eēndi forma .ſ. fuſcipiēdi ip̄m actuꝫ eēndi: eſt atqꝫ ꝯſiſtit .i. in ſeip̄oSb̓ſiſtit. Non .n. ens dr̄ ꝓpͥe ⁊ ꝑ ſe niſi de ſb̓a: cuiꝰ ēſb̓ſiſtēͣ. Accidētia .n. nō dn̄r entia qͣſi ip̄a ſint: ſꝫ inqͣꝫtum eis ſb̓eſt aliꝗd: vt poſtea dicetur. Scd̓amdr̄iam ponit ibi: qd̓ eſt ꝑticipare. Que ꝗdaꝫ dr̄iaſumit̉ ẜm rōneꝫ ꝑticipatōis. Eſt aūt ꝑticipare qͣſipartē capere: ⁊ iō qn̄ particul̓r recipit id qd̓ ad alterum ꝑtinet vl̓r dr̄ ꝑticipare illud: ſicut hō dr̄ ꝑticipare aīal: qꝛ nō hꝫ rōnem aīal̓ ẜm totā cōitatē: ⁊eadē rōne ſortes ꝑticipat hoīem. ſil̓r etiā ſb̓m ꝑticipat accidēs: ⁊ maͣ: formā: qꝛ forma ſb̓alis vl̓ accidentalis q̄ de ſui rōne cōis ē det̓minat̉ ad hͦ vl̓ad illud ſb̓m: ⁊ ſil̓r ēt effectus dr̄ ꝑticipare ſuā cāꝫ⁊ p̄cipue qn̄ nō adequat v̓tutē ſue cāe: puta ſi dicanius ꝙ aer ꝑticipat lucē ſolis: qꝛ nō recipit eā ī eaclaritate qͣ eſt in ſole. Pretermiſſo aūt hͦ tertioº īticipandi īpoſſibile eſt ꝙ ẜm duos pͥmos modoſip̄m eē ꝑticipet aliꝗd. Non .n. pōt ꝑticipare aliꝗdꝑ modū quo maͣ vl̓ ſb̓m ꝑticiꝑat formā vl̓ accidēſqꝛ vt dcm̄ ē ip̄m eē ſignificat̉: vt ꝗddā abſtractuꝫSil̓r aūt nec pōt aliꝗd ꝑticipare ꝑ modū qͦ particulare ꝑticipat vl̓e. Sic̄ .n. ēt ea q̄ in abſtracto dicunt̉: ꝑticipare aliqd̓ pn̄t: ſicut albedo colorē: ſedip̄ꝫ eē eſt cōiſſimū. Un̄ ip̄ꝫ quidē ꝑticipat̉ in alijsnō aūt ꝑticipat̉ aliꝗd alid̓: ſꝫ id quod ē ſiue ens qͣꝫuis ſit cōiſſimū tn̄ ꝯcretiue dr̄: ⁊ iō participat ip̄meē: nō ꝑ modū qͦ magis cōe participat̉ a minꝰ cōiſꝫ paticipat ip̄m eē̄ ꝑ modū qͦ ꝯcretū ꝑticipat abſtractū: hͦ eſt gͦ qd̓ dicit. Ꝙ id qd̓ ē .ſ. ens participare aliqͦ pōt. ſꝫ ip̄ꝫ eē nulloº participat aliquo ⁊hͦ ꝓbat ex eo quod ſupͣ dcm̄ ē .ſ. ꝙ ip̄m eē nondū ēManifeſtū eſt .n. ꝙ id qd̓ nō eſt nō p̄t aliquo participare. Un̄ ꝯn̄s ē ꝙ ꝑticipatio ꝯueniat alicui cūiam ē: ſꝫ ex hͦ aliꝗd eſt ꝙ ſuſcipit ip̄m eē ſicut dcm̄eſt. vn̄ relinquit̉ ꝙ id qd̓ ē: aliꝗd poſſit ꝑticipare:ip̄ꝫ aūt eē nō poſſit aliꝗd ꝑticipare. Tertiā dr̄ia:ponit ibi. Id qd̓ eſt hr̄e: ⁊ ſumit̉ iſta d̓r̄ia ꝑ admixtionem alicuius erͣnei. Circa qd̓ ꝯſiderandū eſtꝙ circa quodcūqꝫ abſtracte ꝯſideratū: hͦ hꝫ veritateꝫ ꝙ nō hꝫ in ſe aliquid exͣneuꝫ qd̓ .ſ. ſit p̄ter eēntiam ſuā: ſicut humanitas ⁊ albędo: ⁊ quecunqꝫhmodo dicūt̉. Cuiuſ rō eſt: qꝛ humantas ſignificat̉vt quo aliquid eſt hō: ⁊ albedo quo aliꝗd ē albuꝫNon eſt aūt aliquid hō formal̓r loquēdo: niſi ꝑ id

quod ad rōnem hoīs ꝑtinet. ⁊ ſil̓r non eſt aliquidalbū formal̓r: niſi ꝑ id qd̓ pertinet ad rōnem albi⁊ iō hmōi abſtracta nihil alienū in ſe hr̄e poſſunt.Aliter aūt ſe hꝫ in hijs q̄ ſignificant̉ in ꝯcreto. nāhō ſignificat̉: vt ꝗ hꝫ humanitatē: ⁊ albū vt quodhꝫ albedinē. Ex hͦ aūt ꝙ hō hꝫ humanitatē vl̓ albedinē nō ꝓhibet̉ hr̄e aliꝗd aliud quod nō ꝑtinetad rōnem horum niſi ſolum quod eſt oppoſitumhijs ⁊ ideo homo ⁊ album poſſunt aliquid aliudhr̄e qͣꝫ humanitatē vl̓ albedinē. Et hec eſt rō qͣrealbēdo vl̓ humanitas ſignificant̉ ꝑ modū partꝭ ⁊nō p̄dicant̉ de ꝯcretis: ſicut nec aliqua pars d̓ ſuototo: qꝛ igit̉ ſicut dcm̄ eſt ip̄m eē ſignificat̉ vt abſtractū id qd̓ eſt vt ꝯcretū: ꝯn̄s eſt veꝝ eē quod hͦdr̄ ꝙ id qd̓ ē pōt aliꝗd hr̄e p̄terqͣꝫ ad ip̄m ē .ſ. p̄terſuā eēntiam: ſꝫ ip̄m eē nihil hꝫ admixtū p̄ter ſuaꝫeēntiam. Deinde cū dicit diuerſuꝫ tn̄ eſt eē ponitꝯceptiōes q̄ accipiūt̉ ẜm ꝯꝑationē eiꝰ quod ē eſſeſimpl̓r ad id qd̓ eſt eē aliꝗd ⁊ pͥmo ponit vtriuſqꝫdiuerſitatē. ſecūdo aſſignat dr̄ias. ibi. Illic .n. accidēs. Circa primū ꝯſiderāduꝫ ē: ꝙ ex quo id qd̓eſt pōt aliꝗd hr̄e p̄ter ſuam eēntiaꝫ: neceſſe ē ꝙ ineo ꝯſideret̉ duplex eē: qꝛ .n. forma ē pͥncipiū eēndi: neceſſe eſt ꝙ ẜm quālibet formā habitā: habēſaliqual̓r eē dicat̉. Si gͦ forma illa nō ſit p̄ter eēntiam hn̄tis: ſꝫ ꝯſtituat eius eēntiam: ex eo ꝙ hꝫ talem formā: dicet̉ hn̄s eē ſimpl̓r ſicut hō ex hͦ ꝙ hꝫaīam rōnalē. Si v̓o ſit talis forma que ſit exͣneab eēntia hn̄tis eā: ẜm illā formā nō dicet̉ hn̄s eēſimpl̓r: ſꝫ eē aliquid: ſicut ẜm albediuē hō dr̄ eſſealbus ⁊ hͦ eſt quod dicit: qd̓ diuerſum eſt eē aliꝗdquod nō eſt eē ſimpl̓r: ⁊ qd̓ aliꝗd ſit in eo quod eſtquod ē ꝓpriuꝫ eē ſb̓iecti. Deinde cū dicit. illic .n.accidēs. ponit tres dr̄ias inter p̄miſſa: quaꝝ prima eſt ꝙ illic .i. vbi dr̄ de re ꝙ ſit aliꝗd. ⁊ nō ꝙ ſitſimpl̓r ſignificat̉ accidēs: qꝛ forma q̄ facit hmōieē eſt p̄ter eēntiaꝫ rei. Hic aūt cuꝫ dr̄ eſſe aliꝗd ineo ꝙ eſt ſignificat̉ ſb̓a: qꝛ .ſ. forma faciēs eē ꝯſtituit eēntiam rei. Secūdaꝫ dr̄iam ponit ibi: oē qd̓ ēꝑticipat: vbi dicit ꝙ ad hͦ ꝙ aliꝗd ſit ſimpl̓r: ſb̓mꝑticipat ip̄m eē: ſꝫ ad hoc quod ſit aliꝗd oꝑꝫ ꝙ ꝑticipet alio aliquo: ſicut hō ad hͦ ꝙ ſit albꝰ ꝑticipat:nō ſolū eſſe ſb̓ale: ſꝫ etiā albedinē. Aetiam dr̄iamponit ibi. ac ꝑ hͦ. Que quidē accipit̉ ẜm ordinemvtriuſqꝫ: ⁊ ꝯcludit̉ ex p̄miſſis. Eſt aūt hec dr̄ia: qpͥmo oꝑꝫ vt intelligat̉ aliquid eē ſimpl̓r: ⁊ poſteaꝙ ſit aliquid: ⁊ hͦ pꝫ ex p̄miſſis. Nam aliꝗd ē ſimpliciter ꝑ hoc ꝙ participat ip̄e eē: ſꝫ qn̄ iam eſt .ſ.ꝑ participationē ip̄iuſ eē: reſtat vt participet quocunqꝫ alio ad hͦ .ſ. ꝙ ſit aliꝗd. Deinde cū dicit. oīcōpoſito ponit ꝯceptiones de ꝯpoſito: ⁊ ſimpliciq̄ ꝑtinent ad rōnem vnius. Eſt aūt ꝯſiderandū ꝙea que ſupra dicta ſunt de diuerſitate ip̄ius eſſe:⁊ eius quod ē: eſt ẜm ip̄as intētiones. hic aūt oſtedit qūo applicet̉ ad res. ⁊ pͥmo oſtēdit hoc in ꝯpoſitis: ſecundo in ſimplicibus. ibi. Om̄e ſimplex.