Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

De modo confitendi ⁊ puritate conſcientie

tendi ꝯſilij aut alteriꝰ cāe colorate q̄ ſoli deo ſuntaꝑta manifeſtāt ⁊ aperiunt malicioſe ⁊ ſub dolo. De mōtibus vane glorie.Uia grauiꝰ eſt habere vanā gl̓iam de gr̄aſpūali a deo recepta qͣꝫ de hoīs oꝑe manuali. Un̄ ꝯfiteri hēs de vana gl̓ia aūt ſpūaliaut corꝑali ⁊ grauiꝰ ē doler̄ de bono ſpūali alteriꝰqͣꝫ de bono corꝑali ipſius. qꝛ pͥmꝰ dolor eſt de īuidia fraterne gratie q̄ eſt pctm̄ in ſpm̄ſcm̄ qꝛ eſt inremiſſibile. Scd̓s dolor ex ſimplici pcedit inuidia ⁊ iō nō ſufficit dicere dolui de bono alteriꝰ ꝓpter inuidiā ſed debes ſpecificare ſi de bono ſpūali vel tꝑali. Et eadē rōne grauiꝰ ē gaudere de ſꝑrituali dāno ꝓximi ſicut de peccato qd̓ fecit aut d̓ip̄iuſ infamia aūt qꝛ amiſit dei gr̄aꝫ quā habebatqͣꝫ gaudere tꝑali dāno ip̄iꝰ. Cauēdū tn̄ eſt qͣlit̓ ꝯfitearis p̄dictū pctm̄ vane gl̓ie de gr̄a ſpūali ne forte incurras maiorē vanā gl̓iam in ꝯfitendo illuꝫd̓fectū. Nā dādo ītelligere ꝯfeſſori ꝙ hūiſti vanāgl̓iā qꝛ fuiſti viſus orare vl̓ ī miſſa plorare. vl̓ laudatꝰ ꝙ bn̄ p̄dicaueraſ. ꝙ ex h̓ potes īcurrere vanāgliam ſiue peccatum vane gl̓ie ꝙ cōfeſſor ex hocreputet te ſpūalem. Debes igit̉ caute explicareꝯfeſſori tuo gr̄am tibi a deo datā in or̄one ſeu lacrimis ⁊ huiuſmodi. Potes tn̄ dicere ſic. duꝫ dicerē vel audirē miſſam vel p̄dicarē feci actū aliquē ꝓpter quē ꝑſone alique me vidētes cogitauiꝙ crederēt me habere aliquā ſpūalem gr̄am ibidem. Et qꝛ in ip̄a cogitatiōe habui ꝯplacētiā ⁊ cōſenſum nec dolui ideo me accuſo. Uel ſic. Appetiui ꝙ aliqui ſic crederēt me habere cū nō haberē⁊ ad hoc credendū feci aliquos actꝰ cū ſimulatione ⁊ idē intelligas de alijs pctīs. Sil̓r caute ꝯfitearis vanā gl̓iam quā hūiſti in exercendo aliquosactꝰ virtuoſos. Sufficit tibi nō explicādo dicerefeci aliquē actū ꝓpter quē nō appetiui in totū laudē dei ſed potiꝰ hoīuꝫ qꝛ nō ſolū volui reputari abillo cui feci vel dixi qd̓dā bonuꝫ ſed etiā appetiuivt alijs publicaret. Et nota ꝙ cogitatiōes de vana gl̓ia nō ſūt ꝯfitēde niſi qn̄ eſt ibi ꝯplacētia ⁊ cōſenſus ⁊ delectatio moroſa. Si aūt qn̄ veniūt cognoſcis eas nō debere venire ⁊ ex hoc ſtatim diplicet tibi ꝙ veniāt. ac ꝑ hͦ ſtatim recurris ad deūvt eaſ expellat aut ſaltē te ꝯſentire nō ſinat ſis certus ꝙ in eis nō peccas ſed potiꝰ ꝑ eas coronā acris. Dic ergo ſtatiꝫ in corde tuo qn̄ ſentꝭ eas. Deꝰin adintoriū meū ītēde. vl̓ dn̄e viꝫ patior rn̄deꝓme. Et caueas ne ꝑꝑ hmōi tēpeſtuoſitates ſeu tēpeſtuoſas cogitatiōes dimittas aliqd̓ bonū opuſciꝑe vl̓ inceptū ꝯtinuar̄ ex quo pͥncipale motiuūē bonū ſic̄ hodie ml̓ti faciūt credētes ſpūi diffidētie ꝗ facit credere ꝙ ꝑdūt/ ꝗcꝗd agūt ꝙ ī bōis actibꝰ ſuis cogitatiōes vanas ꝯͣhut. Rn̄deaſ gͦ tali ſꝑritui nec ꝓpter te facio nec facere volo iſtud bonū nec ꝓpter te dimittā. Vnde qͣꝫtūcūqꝫ habeas

in iſtis cogitatiōibꝰ aliqn̄ ꝯplacētiā ⁊ cōſenſum doleas ⁊ pure ꝯfitearis. nec ꝓpt̓ hoc ceſſes a bonoꝑpter deum pͥncipaliter incepto. ſed pugna virilit̓⁊ ꝯſtanter orādo deū vt cuſtodiat ſuuꝫ opus. Siaūt naturaliter es paſſionatꝰ ⁊ ſtimulatꝰ de vanagl̓ia ſicut ſūt ꝗdā qui nihil boni qͣſi faciunt aut dicunt ſine ipſa. tūc ꝯſulo tibi vt nō delecteris in loquēdo multū de deo aūt de vita ſpūali docēdo alios ſub ſpecie caritatis qꝛ ꝓ certo ſub hͦ velo caritatis latet dulce venenū. ſed puto eſſe ſecurius⁊ magis expediēs hūiliare te ⁊ ſilere a bonis. neforte curādo īfirmeris qꝛ mēs tua adhuc eget cuſtodia ⁊ frenū neceſſariū eſt lingue tue donec illapeſtis in corde tuo fluctuare nō ceſſat. Alioꝗn ſic̄dixi ſaluādo ⁊ ſanādo alios tuā deſtruis ſanitateꝫExꝑto crede nā docere ⁊ curare alios eſt cibꝰ ꝑfectoꝝ. Si v̓o neceſſitas ineuitabil̓ vel magna vl̓rōnabilis cōgruētia loquēdi occurrat tūc loquendū eſt taliter ꝙ ita te ſicut ⁊ alios videaris arguere ⁊ docere. Et qꝛ ibi etiā nō deerit ſpūs vane glorie. cupiēs ꝑ hūc modū loquēdi reputaberis hūilis ⁊ diſcretꝰ. Si etiā occurrit tibi loꝗ qn̄ tacebisvel qn̄ de locut iōe hūiliter excuſabis. Neſcio aliud tibi remediū niſi ꝯfeſſionē purā ⁊ lacrimas adhibere ꝯͣ hāc maledictā peſtilentiā. Eſt aūt valdetimēdū ne timore deſpectiōis hūane totiēs hͦ viciū ꝯfiteri negligas quotiēs ab ipſo te noueris ſuperari nec vt miuꝰ verecūderis mutes ſepiꝰ confeſſorē īmo vt plus ꝯfundaris ſtudeas eidē ſepiuſ⁊ clariꝰ ſolito ꝯfiteri. Sic̄ .n. v̓tute hūilis ꝯfeſſiōiſſpūs ille citiꝰ expellit̉. Et ſi etiā tue ꝯfeſſiōi ſe ingerat vt de pura ⁊ humili cōfeſſiōe appetas ꝯmendari certe ſi te ſenſeris vulneratū. n timeas ī fineꝯfeſſiōis detegere ip̄m vulnꝰ. De īobediētiaT eſt ſciendū ꝙ grauiꝰ eſt eſſe in obediēteꝫvel irreuerētem patri vl̓ matri ꝓprio qͣꝫilli cui nō ſic tenet̉ obediētiā vel reuerētiaexhibere. Et grauiꝰ eſt turbare vnuꝫ ſcm̄hoīem aūt deridere ip̄m qͣꝫ hoīem vicioſum. Etgrauiꝰ eſt ꝓuocare vnā ꝑſonā religioſam ad aliqd̓pctm̄ qd̓ eſt ꝯͣ ꝓfeſſionē eiꝰ qͣꝫ vnā ꝑſonā ſeculareꝫinducere ad idē pctm̄. Et grauiꝰ eſt inſpicere vnaiuuenē īpudice religioſaꝫ mulierē qͣꝫ ſeculareꝫ. qꝛẜm beatū greg. nō lꝫ intueri ꝙ nō lꝫ cōcupiſci. Etiō dico eſſe grauius illud vicioſe. reſpicere qd̓ eſtgrauiꝰ concupiſcere vicioſe. Hoc idē intelligo detactu ⁊ quocūqꝫ actu ⁊ v̓bo īpudico. De ꝯditioneꝑſōe cū q̄ peccaſti ſufficit exēplū iā dcm̄. Nō gͦ ſisꝯtentꝰ dicere. nō bn̄ cuſtodiui viſuꝫ aūt dicere iteraui pluries aſpectū in faciē cuiuſdā ꝑſone cū conplacentia ⁊ imaginatiōe īpudica ſed qͣlitatē ⁊ coditionē ꝑſone. Et ſi de viſu ſic expedit dicer̄ multomagis de v̓bo īpudico dāte ꝓuocationē ad peccatū ⁊ de tactu aūt ꝯmotiōe carnis libidinoſa habit a ex allocutiōe vel appropinquatiōe ad corꝑ